—
Β Λ Ε Π Ω Τ Ο Ν Κ Α Μ Π Ο
του Γεώργιου Δροσίνη
—
Βλέπω τoν κάμπο απέραντο με τ’ άνθη του
σε μια σταλαματιά καθάριο μέλι,
και βλέπω στο κρασι το αιματογέννητο
χλωρό και πολυστάφυλο τ’ αμπέλι.
Βλέπω το δέντρο της ελιάς ολόκορμο
στο λάδι, που μικρό καντήλι καίει,
και βλέπω σ’ έν’ αμίλητο παράπονο
κάποια μεγάλη συμφορά, που κλαίει.
Από την ποιητική συλλογή του Γεώργιου Δροσίνη «Φωτερά σκοτάδια»
