Νερά που κυλούν ατελείωτα, ύψη που ζαλίζουν, σώματα που αντέχουν και μια Charlize Theron σε μία νέα «εκτός ορίων» εκδοχή του εαυτού της. Το Apex χτίζει έναν κόσμο όπου η φύση απλώνεται πιο απειλητική από τους ανθρώπους — κι αυτό, ίσως και να αρκεί.
Το αποτύπωμα μιας αμφιλεγόμενης εκλογικής αναμέτρησης, την ώρα που η γενοκτονία συνεχίζεται, αναλύει στην Ιωάννα Κλεφτόγιαννη ο πρώην πρεσβευτής του κράτους της Παλαιστίνης στην Ελλάδα, Μαρουάν Τουμπάσι.
Ακολουθούμε ίχνη του «Λόρκα της Ελλάδας», ασυρματιστών της αγγλικής αντικατασκοπίας, δέκα γυναικών που έπεσαν μετά τους 200, μιας 16χρονης Εβραιοπούλας, ενός υπερήφανου Αρμένη κομμουνιστή, του «άγιου σαμποτέρ» και του μοναδικού Καισαριανιώτη των 200.
Το αποτύπωμα μιας αμφιλεγόμενης εκλογικής αναμέτρησης, την ώρα που η γενοκτονία συνεχίζεται, αναλύει στην Ιωάννα Κλεφτόγιαννη ο πρώην πρεσβευτής του κράτους της Παλαιστίνης στην Ελλάδα, Μαρουάν Τουμπάσι.
Νερά που κυλούν ατελείωτα, ύψη που ζαλίζουν, σώματα που αντέχουν και μια Charlize Theron σε μία νέα «εκτός ορίων» εκδοχή του εαυτού της. Το Apex χτίζει έναν κόσμο όπου η φύση απλώνεται πιο απειλητική από τους ανθρώπους — κι αυτό, ίσως και να αρκεί.
Ο Γιάννης Μιράμπιτας (Fuzz Productions), ο Γιάννης Παλτόγλου (Detox Events) και ο Βασίλης Στάης (Κύτταρο Live), μας εξηγούν πώς ο νόμος που έχει τεθεί σε ισχύ από τον Νοέμβριο, επηρεάζει το συναυλιακό τοπίο της Αθήνας.
Είκοσι χρόνια μετά, το σύμπαν του Runway παίζει με τη νοσταλγία, αλλά την ίδια στιγμή κοιτάζει κατάματα μια βιομηχανία και έναν κόσμο που έχει αλλάξει δραματικά. Και δεν ταιριάζει μέσα σε αυτό.
Πριν γίνουν Instagram reels, τα flower markets ήταν ο παλμός της πόλης και συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να γεμίζουν με χρώματα και μυρωδιές, εμβληματικά σημεία.
Γραμμένο το 1884 και κάποτε απαγορευμένο ως ανήθικο και επικίνδυνο, το έργο της Ρασίλντ επιστρέφει σήμερα ως ένα ιδιότυπο «τραγουδιστό μονόδραμα» στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ, ως μια ακτινογραφία της επιθυμίας και της εξουσίας πάνω στο σώμα.
Με τον Μιχαήλ Μαρμαρινό ως νέο καλλιτεχνικό διευθυντή, το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου αναδεικνύει την Πειραιώς 260 σε κεντρικό πυλώνα του προγράμματος του, φιλοξενώντας ένα πολυσυλλεκτικό σύνολο παραστάσεων
