Από σήμερα έως και τις 11 Ιουλίου, οπότε και έχει προγραμματιστεί η (έκτακτη) συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ κατόπιν αιτήματος των μελών του οργάνου, που δηλώνουν ότι δεν συμφωνούν με τις επιλογές του Σωκράτη Φάμελλου, μπορεί να συμβούν πολλά.
Ήδη οι εξελίξεις στην Κουμουνδούρου είναι καταιγιστικές: Σειρά κεντρικών στελεχών αποχωρούν (ήδη έχει παραιτηθεί η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου κι επίκειται και η παραίτηση του Κώστα Ζαχαριάδη), ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ συγκρότησε πενταμελές Εκτελεστικό Γραφείο, την ίδια ώρα που ο Παύλος Πολάκης ζητούσε την παραίτησή του από την ηγεσία και παράλληλα Νίκος Παππάς και Ρένα Δούρου δεν κρύβουν την ενόχλησή τους για τη σπουδή του βουλευτή Χανίων να προτάξει την υποψηφιότητά του για την επόμενη ημέρα. Κανονικός μύλος δηλαδή…
Όλα υποδηλώνουν ότι εκείνο το Σάββατο του Ιουλίου θα επιχειρηθεί ένα μεγάλο ξεκαθάρισμα στον ΣΥΡΙΖΑ. Αφενός διότι οι κινήσεις του Σωκράτη Φάμελλου δεν δείχνουν σε καμία περίπτωση ότι προτίθεται να παραιτηθεί κι αφετέρου διότι εκ των πραγμάτων οι προθέσεις των διαφωνούντων με την ηγεσία είναι η αποχώρησή του από αυτήν και μάλιστα πολύ πριν από τη ΔΕΘ.
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στη χθεσινή του εισήγηση στο νέο Εκτελεστικό Γραφείο, επί της ουσίας υπεραμύνθηκε της γραμμής που ακολούθησε ως τώρα, ωστόσο αναγκάστηκε να αναδιπλωθεί μερικώς αναγνωρίζοντας ότι δεν υπάρχει καμία ανταπόκριση στο κάλεσμά του από την πλευρά της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα. Δεν παρέλειψε να ρίξει καρφιά για μία ακόμα φορά στα κορυφαία στελέχη που αμφισβητούν την απόφαση της 6ης Ιουνίου («δίπλα με τον Αλέξη») από την επομένη της λήψης της, ωστόσο δεν θέλησε να εξηγήσει την αδιέξοδη προσωπική του επιλογή για συνεργασία με την Αμαλίας, την ώρα που τα μηνύματα της άρνησης ήταν ολοφάνερα πριν καν την 6η Ιουνίου.
Αυτό είναι που τού καταλογίζουν άλλωστε και όσοι αμφισβητούν τη γραμμή που πέρασε και οδηγεί τον ΣΥΡΙΖΑ στον γκρεμό. Ότι η απόφαση της ΚΕ της 6ης Ιουνίου θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί εάν αποδεχόταν την πραγματικότητα που «φώναζε» πριν καν την ίδρυση της ΕΛΑΣ ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν είναι δεκτικός σε συνεργασίες.
Πλέον, η βιασύνη του Παύλου Πολάκη να ζητήσει την παραίτηση Φάμελλου πριν από την ΚΕ αλλά και το «παρών» του ως υποψήφιου διαδόχου του θα δείξουν εάν αυτό θα επιταχύνει ή εάν θα επιβραδύνει τις διαδικασίες. Διότι σήμερα στον ΣΥΡΙΖΑ πληθαίνουν εκείνοι που επιζητούν την αλλαγή ηγεσίας χωρίς όμως να ταυτίζονται απόλυτα με τον βουλευτή Χανίων.
Κατά πληροφορίες, τόσο η Ρένα Δούρου, όσο και ο Νίκος Παππάς, ζήτησαν από τον βουλευτή να μην εκδηλωθεί πάνω σ’ αυτήν την κρίσιμη χρονική συγκυρία, όμως εκείνος δεν τους άκουσε και προχώρησε στη χθεσινή ανάρτηση. Υπό μία έννοια τούς έκανε καλό διότι διέλυσε και τον μύθο περί τρόικας της Κουμουνδούρου.
Από την άλλη όμως προκάλεσε την ενόχλησή τους. Η Ρένα Δούρου -που δεν έχει ανοίξει τα χαρτιά της- παίρνει αποστάσεις από την εκδήλωση προσωπικών ηγετικών φιλοδοξιών, εκτιμώντας ότι μία τέτοια συζήτηση δεν συμβάλλει στην ανασύνταξη των δυνάμεων του κόμματος. Ο Νίκος Παππάς έχει μιλήσει για συλλογική ηγεσία και αξιώνει την έναρξη της προεκλογικής προετοιμασίας, προφανώς όχι υπό την προεδρία του Σωκράτη Φάμελλου.
Η μεγάλη ανησυχία και των δύο είναι μήπως η κίνηση Πολάκη «μαγκώσει» κάποια στελέχη που επιθυμούν τη διατήρηση του ΣΥΡΙΖΑ σε μία μεγάλη συλλογική προσπάθεια και όχι μέσα από ατομικές πρωτοβουλίες που δημιουργούν μεγαλύτερη σύγχυση σ’ ένα κόμμα-πολυτραυματία. Δεν θα αργήσει να φανεί…
