Στην Επίδαυρο οι «Τρωάδες» της Ελένης Ευθυμίου μιλούν για την απώλεια, την αιχμαλωσία, την επιλογή. Πίσω τους όμως υπάρχει κι ένας άλλος αγώνας, μια σκηνή ανοιχτή σε διαφορετικά σώματα και αισθήσεις, χωρίς κανείς να απολογείται για την παρουσία του
Ο απείθαρχος σκηνοθέτης επιχειρεί να λύσει το αίνιγμα του πιο παράξενου έργου του Ευριπίδη και ρισκάρει. Δεν του βγαίνουν όλες οι ιδέες. Καμία όμως δεν μοιάζει περιττή.
Το Παρίσι γίνεται η αφετηρία ενός καλοκαιρινού ταξιδιού σε όλη την Ελλάδα και η Εθνική Λυρική Σκηνή συστήνει τις μεγάλες ιστορίες της όπερας μέσα από μια κινηματογραφική εμπειρία που φιλοδοξεί να φέρει τη λυρική τέχνη κοντά σε ένα νέο κοινό
Υπάρχουν συναυλίες που τις θυμάσαι για το πολύ καλό τους setlist, την φωνή που σε κάνει ακόμη να δακρύζεις, τους φίλους που χόρεψες μαζί. Και υπάρχουν κι εκείνες που τις θυμάσαι για τον άνθρωπο που έλειπε περισσότερο από όλους.
Η «Ειρήνη» του Αριστοφάνη επιστρέφει μέσα από τη ματιά του Νίκου Καραθάνου και ο συναρπαστικός ηθοποιός και σκηνοθέτης μιλά στην Popaganda για την παράσταση που συμμετέχει και τη δική μας ανάγκη να πιστέψουμε πως η ελπίδα εξακολουθεί να έχει σκηνή
Οι υποψηφιότητες για τα 78α Βραβεία Emmy ανακοινώθηκαν και ήδη ξεκίνησαν οι πρώτες συζητήσεις για τα μεγάλα φαβορί. Το «The Pitt» ηγείται της κούρσας με 25 υποψηφιότητες, ενώ ακολουθεί το «Hacks» με 24. Οι αριθμοί όμως, δεν λένε πάντα όλη την ιστορία
Ο Moby δεν άφησε πίσω του μόνο ένα setlist. Άφησε μερικές εικόνες που επιμένουν να επιστρέφουν. Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή. Εν αρχή ήταν η κίνηση στην Κηφισίας...
Με αφορμή την καλοκαιρινή περιοδεία της παράστασης που έγινε σημείο αναφοράς από στόμα σε στόμα, ο χαρισματικός σκηνοθέτης μιλά στην Popaganda για τις σιωπές της ελληνικής οικογένειας και το θέατρο που ξέρει πως να απαντά σε δύσκολες ερωτήσεις
Είκοσι ένα χρόνια μετά το Confessions on a Dance Floor, η Madonna επιστρέφει στο σύμπαν που σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή. Ακούμε το νέο άλμπουμ από την αρχή μέχρι το τέλος και σχολιάζουμε κάθε τραγούδι ξεχωριστά.
Από την αυτοδιάθεση και την πίεση να ανταποκριθείς σε όσα οι άλλοι περιμένουν από σένα (χωρίς εσένα), μέχρι τα ζητήματα ψυχικής υγείας, οι στίχοι της Shirley Manson μοιάζουν να γράφτηκαν για το σήμερα.
Ταινίες και παραστάσεις που άφησαν το αποτύπωμά τους επιστρέφουν ως νέες έναστρες εμπειρίες, σε μια σειρά μεταμεσονύκτιων προβολών στο αγαπημένο νούμερο της Πειραιώς και φωτίζουν αλλιώς τη σχέση μας με τη σκηνή και την εικόνα.
Κι όμως υπάρχει ένα ποπ γκρουπ που χωρίς να υψώνει δάχτυλο, καταφέρνει να κάνει πολιτική για δεκαετίες, μέσα από την αφήγηση, την αισθητική και την επιλογή των θεμάτων του.
Η ασυμβίβαστη ηθοποιός μιλά στον Δημήτρη Πάντσο για την παρουσία της ως Θάνατος στην Άλκηστη, του Δημήτρη Καραντζά, τη δουλειά ως καταφύγιο, τις γυναικοκτονίες, τους κύκλους που δεν κλείνουν ποτέ και τις πρόβες που αγαπά πιο πολύ από τις παραστάσεις
Ο ευφυής τραγουδοποιός δεν ήρθε στην Αθήνα για να μας δείξει το παρελθόν του. Ήρθε να μας αποδείξει ότι αυτό, όταν έχει αλήθεια, συνεχίζει ακόμη να κινείται.
Η επιστροφή της ιστορικής Μήδειας της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, εξήντα πέντε χρόνια μετά την πρώτη παρουσίασή της, μας έκανε να θυμηθούμε πως κάποια πράγματα δεν επιστρέφουν απλώς από το παρελθόν. Συνεχίζουν να υπάρχουν.
Το νέο έργο των αδελφών Καλογεράκη δεν επιχειρεί να αναβιώσει ένα λαϊκό δράμα του 19ου αιώνα αλλά μια ιστορία που εξακολουθεί να μας αφορά. Και το καταφέρνει με τρόπο τρυφερό, ουσιαστικό και βαθιά προσωπικό.
Δώδεκα υποψηφιότητες. Και στο τέλος, μόνο ένα μοιρασμένο βραβείο για τη Μπέτυ Αρβανίτη. Μήπως τελικά το πρόβλημα δεν είναι οι ταινίες του Οικονομίδη, αλλά η διαχρονική απροθυμία της Ακαδημίας απέναντι σε έναν δημιουργό που προτιμά να μη χωρά πουθενά;
Οχτώ ταινίες, ένα Κινηματογραφικό Αρχείο (Κίνας), μια Ταινιοθήκη (της Ελλάδος) και μια σπάνια συνάντηση δύο πολιτισμών που αποφάσισαν να μιλήσουν τη (κοινή) γλώσσα του σινεμά, στο φως ενός θερινού σινεμά στην καρδιά της Αθήνας
Χιλιάδες πολίτες ανταποκρίθηκαν στο φετινό σύνθημα «Σε Αφορά» και κατέβηκαν στο Σύνταγμα- τη στιγμή που η φετινή διοργάνωση υπενθύμισε με εμφατικό τρόπο ότι η ορατότητα και η ισότητα εξακολουθούν να αποτελούν ζητούμενα μιας σύγχρονης κοινωνίας
Οι ελληνικές ερευνητικές ομάδες που διακρίθηκαν στα σημαντικότερα δημοσιογραφικά βραβεία στην Ευρώπη μίλησαν στην Popaganda για την εμπειρία και τη σημασία της διεθνούς αναγνώρισης.
Κι αν η Ελλάδα δεν είναι τόσο δυτική όσο ίσως πιστεύουμε; Αυτό είναι σε μεγάλο βαθμό το ερώτημα που διατρέχει την νέα έκθεση «South by Southeast» στο ΕΜΣΤ μέσα από περισσότερα από 100 έργα καλλιτεχνών από τη Μεσόγειο, τα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή.
Σε ένα μικρό νησί των Κυκλάδων, το AnafiFF επιστρέφει με το ερώτημα «How Soon Is Now?», δανειζόμενο τον τίτλο ενός εμβληματικού τραγουδιού των Smiths. Λίγο πριν από την έναρξή του, μιλήσαμε με τον καλλιτεχνικό διευθυντή του φεστιβάλ
Στην έβδομη χρονιά του, το πρόγραμμα που διασχίζει όλη την Ελλάδα, επιστρέφει με το μεγαλύτερο του άνοιγμα, απλώνοντας 95 νέες παραγωγές σε αρχαιολογικούς χώρους, μουσεία και μνημεία σε όλη τη χώρα.
Κάποιοι περιμένουν τη σωτηρία, κάποιοι περιμένουν ταξί, κάποιοι περιμένουν μήνυμα. Εμείς περιμέναμε τη Μαντόνα. Και για ένα βράδυ το Grindr μετατράπηκε από εργοστάσιο επιθυμίας σε χώρο συλλογικής ποπ κατάνυξης.
O Αλέξανδρος Βούλγαρης (The Boy) δεν πήγε ποτέ στην Αυστραλία. Κι όμως εδώ και χρόνια ζει μέσα της. Με αφορμή το takeover στη Στέγη, μιλήσαμε για τις εμμονές, τις εσωτερικές διαδρομές και όλα εκείνα που δεν χρειάζονται εξήγηση για να είναι αληθινά
Ανάμεσα σε εντάσεις, φιλίες και μουσική στα ακουστικά, οι «Μικρές Ανάσες» της Αμέρισσας Μπάστα, με πέντε υποψηφιότητες στα βραβεία Ίρις 2026, μοιάζουν να καταγράφουν τον παλμό μιας ολόκληρης γενιάς. Μιλήσαμε με δύο από τους πρωταγωνιστές της.
Βαθιά υποτιμημένη ή ίσως, απλώς, το πιο επιτυχημένο αουτσάιντερ στην ιστορία της pop; Ευτυχώς, η ιστορία της επιλέγει να κοιτάξει αλλού, σε έναν συγκινητικό χαμένο έρωτα, σε ένα σκληρό μάθημα ζωής και σε έναν goth πρωτοξάδερφο με δαιμονισμένο χιούμορ
Από τη Γεωργία και τη Σκάλα του Μιλάνου μέχρι τη νέα της ζωή στην Αθήνα, η σπουδαία μεσόφωνος μιλά στον Δημήτρη Πάντσο για την αγαπημένη της “Κάρμεν”, τη μητρότητα, την εξάντληση, την επιτυχία και τη δύσκολη τέχνη του να συνεχίζεις.
Με αφορμή την καλοκαιρινή περιοδεία της παράστασης που έγραψε ο Γιώργος Καπουτζίδης, η διεισδυτική σκηνοθέτιδα ξεδιπλώνει για την Popaganda το προσωπικό της Α έως Ω γύρω από μια κωμωδία που ισορροπεί ανάμεσα στο εθνικό δράμα και το απόλυτο φιάσκο.