Με μια πρώτη ματιά μοιάζουν να μην έχουν καμία σχέση μεταξύ τους. Ο Jean-Michel Jarre είναι ο άνθρωπος που έδωσε ήχο στα όνειρα για το μέλλον, o συνθέτης που έκανε ολόκληρες πόλεις να κοιτάζουν τον ουρανό, μετατρέποντας κτίρια, πλατείες και μνημεία σε καμβάδες φωτός. Ο Sébastien Tellier είναι ένας γάλλος δανδής της ποπ, ένας αιώνιος μποέμ με μακριά μαλλιά, γένια και βλέμμα ανθρώπου που μόλις ξύπνησε από κάποιον παράξενο ερωτικό πυρετό στη Γαλλική Ριβιέρα. Κι όμως, αν τους κοιτάξεις καλύτερα, είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Τι ενώνει όμως το μνημειώδες Oxygène του 1976 με το προκλητικό Sexuality του 2008;
Ο Jean-Michel Jarre κοιτάζει πάντα προς τα πάνω. Προς το διάστημα, τους δορυφόρους, την τεχνολογία και το μέλλον. Η μουσική του μοιάζει να γεννήθηκε σε κάποιο σημείο ανάμεσα στον άνθρωπο και τη μηχανή. Δεν είναι τυχαίο ότι για εκατομμύρια ανθρώπους υπήρξε η πρώτη επαφή με τα synthesizers. Όταν το 1976 ο Jean-Michel Jarre κυκλοφόρησε το Oxygène, το τοπίο της παγκόσμιας μουσικής άλλαξε για πάντα. Χρησιμοποιώντας αναλογικά synthesizers (όπως το θρυλικό VCS3 και το Eminent 310), δημιούργησε μια space, ambient οδύσσεια που κατάφερε το αδιανόητο για την εποχή, να πουλήσει εκατομμύρια αντίτυπα και να γίνει mainstream επιτυχία.
Ο Jarre δεν άλλαξε μόνο τον τρόπο που ακούμε τη μουσική, αλλά και τον τρόπο που τη βιώνουμε live. Με τα γιγαντιαία shows φτιάχνει ηχητικά τοπία που κάνουν τους ακροατές να νιώθουν ότι βρίσκονται σε μια φουτουριστική κατάσταση. Είναι ο πρωτοπόρος των mega-events, ο άνθρωπος που έσπασε επανειλημμένα τα ρεκόρ Guinness για τα μεγαλύτερα κοινά σε συναυλίες (με αποκορύφωμα τα 3,5 εκατομμύρια θεατές στη Μόσχα). Μιλάμε για οπτικοακουστικά υπερθεάματα με lasers που σκίζουν τον ουρανό, εντυπωσιακά mapping projections και, φυσικά, τη διάσημη laser harp.
Ο Sébastien Tellier, από την άλλη, δεν κοιτάζει ποτέ τον ουρανό, αντίθετα σου δίνει την αίσθηση ότι κοιτάζει μέσα στα μισόκλειστα μάτια κάποιου απέναντι σε ένα μπαρ στις τρεις το πρωί. Αν ο Jarre είναι το διαστημόπλοιο, ο Tellier είναι το ανοιχτό παράθυρο ενός ξενοδοχείου στη Μεσόγειο ένα ζεστό βράδυ του Αυγούστου. Η μουσική του είναι γεμάτη αισθησιασμό, αλλά όχι με τον προφανή τρόπο. Τρεις δεκαετίες μετά την έκρηξη του Jarre, η Γαλλία βρισκόταν στο επίκεντρο του μουσικού πλανήτη χάρη στο κίνημα του “French Touch” (Daft Punk, Air, Cassius). Μέσα από αυτή την κουλτούρα ξεπήδησε ο Sébastien Tellier.
Το 2008, σε παραγωγή του Guy-Manuel de Homem-Christo (των Daft Punk), ο Tellier κυκλοφόρησε το άλμπουμ Sexuality, στο οποίο η ηλεκτρονική μουσική αποβάλλει τον cosmic χαρακτήρα των ’70s και γίνεται lo-fi, αισθησιακή, βαθιά μελωδική και γεμάτη electro-pop ειρωνεία. Κομμάτια όπως το “Divine” (με το οποίο εκπροσώπησε τη Γαλλία στη Eurovision, μπαίνοντας στη σκηνή μέσα σε ένα γκολφ αμαξίδιο και εισπνέοντας ήλιο από μπαλόνι), το αξεπέραστο, υπνωτικό “La Ritournelle” (με τη συμμετοχή του Νιγηριανού Tony Alle, ντράμερ του Fela Kuti) και το λογοκριμένο “Cochon Ville” από το άλμπουμ My God Is Blue, απέδειξαν ότι ο Tellier είναι ένας ιδιοφυής συνθέτης, κρυμμένος πίσω από μια μάσκα εκκεντρικότητας, που χτίζει έναν κόσμο όπου η ειρωνεία, η επιθυμία, η μελαγχολία και το χιούμορ συνυπάρχουν στο ίδιο δωμάτιο. Είναι από τους λίγους καλλιτέχνες που μπορούν να γράψουν ένα τραγούδι που ακούγεται ταυτόχρονα σαν soundtrack ερωτικής ιστορίας, υπαρξιακής κρίσης και καλοκαιρινών διακοπών.
Για τους λάτρεις των synthesizers και της ευρωπαϊκής pop κουλτούρας, η συγκεκριμένη βραδιά του Release Athens αποτελεί μια σπάνια ιστορική αναδρομή και, ταυτόχρονα, μια ανοιχτή γιορτή της γαλλικής ηλεκτρονικής σκηνής. Είναι επίσης μια υπενθύμιση ότι η Γαλλία συνεχίζει να παράγει καλλιτέχνες που δεν φοβούνται να είναι διαφορετικοί, από τον Serge Gainsbourg μέχρι τους Air και από τους Daft Punk μέχρι τον Tellier. Και αν ο Jarre εκπροσωπεί την αριστοκρατία της ηλεκτρονικής μουσικής, ο Tellier είναι ο τελευταίος μεγάλος γάλλος bon viveur της ποπ.
EPA/PETER LAKATOS HUNGARY OUT
Είτε μεγάλωσες με τα αναλογικά synths των ’70s, είτε ανακάλυψες τη γαλλική pop μέσα από τα indie clubs των ’00s, είναι μια ιδανική ευκαιρία για να ζήσουμε ζωντανά την τροχιά μιας επανάστασης που ξεκίνησε από το Oxygène και κατέληξε στο Sexuality.
