Χόρορ και θερινό σινεμά είναι κάπως άβολη συνθήκη, μιας και προσωπικά προτιμώ την κλειστοφοβική ατμόσφαιρα των κλειστών αιθουσών. Επιπλέον, ψιλοστραβώνομαι για να δω τα σκοτεινά πλάνα στα πρώτα δεκαπέντε λεπτά της ταινίας, μέχρι να σουρουπώσει εντελώς. Όμως, τη φετινή Ολονυχτία Τρόμου του Athens Open Air Film Festival δεν θα την έχανα.
Η αλήθεια είναι ότι δεν έχει ιδιαίτερη σημασία το πρόγραμμα προβολών (αν και πολύ ζήλεψα που δεν πήγα στην ολονυχτία του ’24, όπου παίχτηκαν «Η Νύχτα του Κυνηγού», «Μια Μορφή στο Παράθυρο» και «Το Καρναβάλι των Ψυχών»). Στις θερινές προβολές του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας πας κυρίως για το vibe. Πείτε με φασαία αν θέλετε, δεν με ενδιαφέρει. Αμφιβάλλω, ωστόσο, ότι το μεγαλύτερο κίνητρο των θεατών στις δωρεάν προβολές του AOAFF είναι οι ταινίες. Εξάλλου, πάντα τα θερινά σινεμά είναι φίσκα, ανεξαρτήτως του προγράμματός τους.
Οι πολύ επιτυχημένοι μαραθώνιοι τρόμου ξεκίνησαν μόλις πριν λίγα χρόνια και αγαπήθηκαν τόσο από το κοινό, που πλέον είναι αναπόσπαστο κομμάτι του φεστιβάλ. Πέρυσι, ζήσαμε μία αξέχαστη εμπειρία.
Διαβάστε περισσότερα στο Exodos.gr
