Έτρωγε ωμό ψάρι και έπινε βρόχινο νερό: Η συγκλονιστική ιστορία επιβίωσης ψαρά που περιπλανιόταν 8 ημέρες στον Ειρηνικό

Για οκτώ ημέρες, ο Junior Apiuta Apiuta περιπλανιόταν μόνος στα αχανή νερά του Ειρηνικού Ωκεανού, δίνοντας μάχη με τα πελώρια κύματα, το τσουχτερό κρύο και την αβεβαιότητα για το αν θα έβλεπε ποτέ ξανά την οικογένειά του. 

Δύο φορές τα τεράστια κύματα τον πέταξαν στη θάλασσα, απειλώντας να ανατρέψουν τη μικρή βάρκα του. «Τα κύματα ήταν πολύ ψηλότερα από τη βάρκα και χτυπούσαν από παντού. Όμως δεν φοβήθηκα, γιατί δεν έχασα ποτέ την πίστη μου και συνέχισα να προσεύχομαι», περιγράφει. 

Με ελάχιστες προμήθειες και μοναδικό του στήριγμα την πίστη, ο ψαράς από μια μικρή ατόλη των Νησιών Κουκ λέει πως το πιο δύσκολο δεν ήταν οι αντίξοες συνθήκες, αλλά το ότι δεν γνώριζε πού θα τον οδηγούσαν τα θαλάσσια ρεύματα. Παρ’ όλα αυτά, δεν πίστεψε ποτέ ότι το τέλος ήταν κοντά. 

«Δεν έχασα την ελπίδα. Απλώς ένιωθα μεγάλη θλίψη», λέει χαρακτηριστικά. 

Ο Junior Apiuta Apiuta διασώθηκε στις 18 Ιουνίου, έπειτα από οκτώ ημέρες στη θάλασσα, όταν η τετράμετρη αλουμινένια βάρκα του ακινητοποιήθηκε λόγω βλάβης στον κινητήρα κατά τη διάρκεια μιας μοναχικής εξόρμησης για ψάρεμα. Αρχικά εντοπίστηκε από αεροσκάφος της Πολεμικής Αεροπορίας της Νέας Ζηλανδίας και στη συνέχεια περισυνελέγη από ταϊβανέζικο αλιευτικό σκάφος. 

Η περιπέτειά του ξεκίνησε στις 11 Ιουνίου από το νησί Πουκαπούκα, περίπου 1.140 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Ραροτόνγκα, στα Νησιά Κουκ. Αφού έπαιξε βόλεϊ, επέστρεψε στο σπίτι, ετοίμασε τον εξοπλισμό του και βγήκε μόνος για ψάρεμα. 

Ο άνεμος ήταν ήδη ισχυρός και ο Apiuta ακολούθησε ένα σμήνος πουλιών, καθώς η παρουσία τους συνήθως υποδηλώνει ότι υπάρχουν ψάρια στην περιοχή. Λίγη ώρα αργότερα, όμως, ο κινητήρας της βάρκας άρχισε να παρουσιάζει προβλήματα. Όπως περιγράφει, έκανε διακοπές στη λειτουργία του και «έμοιαζε σαν να έβηχε». Μέχρι να πέσει το σκοτάδι είχε προλάβει να ψαρέψει λίγα ψάρια, όμως ο κινητήρας τελικά σταμάτησε εντελώς. Χωρίς τα απαραίτητα εργαλεία για να τον επισκευάσει και με τον άνεμο να δυναμώνει, βρέθηκε αβοήθητος στη μέση του ωκεανού. 

«Σκέφτηκα μήπως πέσω στη θάλασσα και προσπαθήσω να κολυμπήσω μέχρι το νησί, αλλά κατάλαβα ότι δεν θα τα κατάφερνα», λέει ο Apiuta. Έτσι αποφάσισε να παραμείνει στη βάρκα. 

Δείτε το βίντεο που μιλάει ο Junior Apiuta Apiuta στο Guardian:

Σιγά σιγά τα φώτα του Πουκαπούκα χάθηκαν στον ορίζοντα. Το πρώτο βράδυ, όπως περιγράφει, προσπαθούσε να βρει έναν τρόπο να επιβιώσει και να αποφασίσει ποια θα ήταν η επόμενη κίνησή του. «Η πρώτη νύχτα δεν ήταν τόσο δύσκολη όσο αυτές που ακολούθησαν», θυμάται. 

Τις επόμενες ημέρες βρέθηκε αντιμέτωπος με φουρτουνιασμένη θάλασσα, τσουχτερό κρύο και αδιάκοπη βροχή. Τα τεράστια κύματα έπεφταν πάνω στη βάρκα και εκείνος καθόταν όσο πιο χαμηλά μπορούσε, για να μην παρασυρθεί στη θάλασσα. 

«Τα κύματα ήταν τεράστια», λέει. Το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να κρατά τη βάρκα σε ισορροπία και να αδειάζει συνεχώς τα νερά που έμπαιναν στο εσωτερικό της. 

Επέζησε χάρη στις λιγοστές προμήθειες που είχε μαζί του: δύο μπουκάλια νερό, έναν κουβά, τον αλιευτικό του εξοπλισμό, ένα φορητό ψυγειάκι και ένα σεντόνι. 

Τρεφόταν με μικρά κομμάτια ωμού ψαριού που έπιανε ο ίδιος, ενώ συγκέντρωνε το νερό της βροχής στον κουβά για να ξεδιψάσει. Για να προστατευτεί από το κρύο, χρησιμοποιούσε το σεντόνι και το ψυγειάκι ως πρόχειρο καταφύγιο. 

«Τη νύχτα δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Πάγωνα εκεί έξω», αναφέρει. 

Καθ’ όλη τη διάρκεια της δοκιμασίας του προσευχόταν, ζητώντας ένα σημάδι ελπίδας ένα αλιευτικό ή κάποιο σκάφος που θα μπορούσε να τον εντοπίσει και να τον σώσει. 

Την τρίτη ημέρα της περιπέτειάς του, αμέσως μετά τη βραδινή του προσευχή, διέκρινε ένα φως στον ορίζοντα. Ήταν ένα αλιευτικό σκάφος. Ο 42χρονος λέει πως ένιωσε «απίστευτη χαρά» και προσπάθησε απεγνωσμένα να το πλησιάσει, κωπηλατώντας προς το μέρος του. Ωστόσο, ο δυνατός άνεμος τον παρέσυρε προς την αντίθετη κατεύθυνση και το σκάφος χάθηκε από το οπτικό του πεδίο. 

Οι ημέρες περνούσαν και ο Apiuta επικεντρωνόταν στο να εξοικονομεί νερό, να προστατεύεται από το κρύο και να κρατά τη βάρκα του στην επιφάνεια. Την όγδοη ημέρα άκουσε τον ήχο ενός αεροσκάφους, ενώ ο ουρανός είχε πλέον καθαρίσει. 

«Είπα μέσα μου: “Ίσως ήρθε η διάσωσή μου”», θυμάται. 

Το αεροσκάφος της Πολεμικής Αεροπορίας της Νέας Ζηλανδίας πραγματοποίησε κύκλους πάνω από το σημείο όπου βρισκόταν και ειδοποίησε τα αλιευτικά της περιοχής να συμμετάσχουν στις έρευνες. 

Λίγο αργότερα, ένα ταϊβανέζικο αλιευτικό πλησίασε τη βάρκα του. Ο Apiuta άρχισε να σφυρίζει ασταμάτητα, μέχρι που ένα μέλος του πληρώματος άκουσε τον ήχο και έστρεψε έναν φακό προς το μέρος του. Ύστερα από επτά νύχτες και οκτώ ημέρες μόνος στον Ειρηνικό, είχε πλέον διασωθεί. 

Μόλις επιβιβάστηκε στο αλιευτικό, έκανε μπάνιο, έφαγε και επικοινώνησε με την οικογένειά του. Το πρώτο τηλεφώνημα ήταν στη σύντροφό του. 

«Το πρώτο πράγμα που της είπα ήταν: “Αγάπη μου, είμαι καλά”», αφηγείται. 

Ο Apiuta μεταφέρθηκε στη Νέα Ζηλανδία και σύντομα αναμένεται να επιστρέψει στα Νησιά Κουκ. Όπως λέει, δεν σκοπεύει να εγκαταλείψει το ψάρεμα, όμως στο εξής θα είναι πολύ πιο προσεκτικός. 

«Μην ξεχνάτε ποτέ τον φακό, το σωσίβιο και το αδιάβροχό σας. Και πριν βγείτε για ψάρεμα, να κάνετε πάντα την προσευχή σας», είναι το μήνυμα που στέλνει. 

Πηγή: The Guardian