Σε μια ήσυχη γειτονιά του Παλαιού Φαλήρου, μια μονώροφη κατοικία που χτίστηκε το 1950 επαναπροσεγγίστηκε μέσα από μια σειρά διακριτικών επεμβάσεων. Το So Far Studio που ανέλαβε τη μελέτη, επιδίωξε να διατηρήσει την οικιακή κλίμακα και τον χαρακτήρα της υφιστάμενης δομής, προσαρμόζοντάς την στις σύγχρονες ανάγκες διαβίωσης.
Η αρχική κάτοψη διατηρήθηκε σε μεγάλο βαθμό, με στοχευμένες τροποποιήσεις που ενίσχυσαν τη λειτουργικότητα των χώρων. Η πιο καθοριστική χειρονομία αφορά τον μετασχηματισμό της κουζίνας: από έναν μικρό, κλειστό χώρο, ανοίχτηκε και επεκτάθηκε προς την είσοδο, αναδεικνυόμενη σε κεντρικό στοιχείο της κατοικίας.
Η υλικότητα ακολουθεί μια λιτή και απτική προσέγγιση. Καθαρές γραμμές, γήινες αποχρώσεις και φυσικά υλικά διαμορφώνουν την εσωτερική ατμόσφαιρα, με το ξύλο να διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στη δημιουργία θερμότητας και συνέχειας στους χώρους. Σε αντιδιαστολή, ο πάγκος κουζίνας από ανοξείδωτο χάλυβα εισάγει μια διακριτική σύγχρονη νότα, λειτουργώντας ως ένα ακριβές και συνειδητό αντίβαρο στη γενικά ήπια παλέτα.
Η σχέση της κουζίνας με το καθιστικό οργανώνεται μέσω της ανάδειξης του υφιστάμενου ανοίγματος, δημιουργώντας έναν οπτικό και χωρικό διάλογο μεταξύ των δύο χώρων, ενώ ταυτόχρονα διατηρείται μια διακριτική μεταξύ τους οριοθέτηση.
Ορισμένα ανοίγματα παραθύρων καταργήθηκαν και επαναχρησιμοποιήθηκαν ως εσοχές αποθήκευσης, αναδιοργανώνοντας διακριτικά τις εσωτερικές επιφάνειες και ανταποκρινόμενα στη νέα χωρική διάταξη.
Ταυτόχρονα, στοιχεία που φέρουν τη μνήμη του σπιτιού διατηρήθηκαν με φροντίδα: τα διακοσμητικά γύψινα των οροφών παραμένουν ανέπαφα, ενώ ο νεροχύτης της παλιάς κουζίνας αποκαταστάθηκε και επανεντάχθηκε στο λουτρό, συνεχίζοντας τη υλική αφήγηση της κατοικίας μέσα από την επανάχρηση.
Στο λουτρό, η επιλογή των επιφανειών ενισχύει τον διάλογο ανάμεσα στο εκλεπτυσμένο και το ανεπεξέργαστο. Τα πλακίδια τοίχου παραπέμπουν, μέσα από ένα λεπτό γραμμικό μοτίβο, στην όψη εμφανoύς σκυροδέματος, ενώ το ελαφρώς πιο τραχύ δάπεδο ενισχύει την αίσθηση απτικότητας και γείωσης.
Το U-Co House διερευνά την έννοια του αστικού «εξοχικού» σπιτιού: ενός μικρής κλίμακας οικιακού περιβάλλοντος όπου η απλότητα, η ειλικρίνεια των υλικών και η χωρική σαφήνεια συνυπάρχουν με μια συγκρατημένη νοσταλγία. Αντί να ανακατασκευάζει το παρελθόν, η μελέτη επιδιώκει να μεταφέρει τα ίχνη του στο παρόν, επιτρέποντας στο σπίτι να εξελίσσεται διατηρώντας την ταυτότητά του.
Μπορείτε να μάθετε περισσότερα για το γραφείο εδώ
