Από τη Λατινική Αμερική μέχρι την Ευρώπη και την Ασία, τα τελευταία χρόνια εκατομμύρια νέοι που γεννήθηκαν περίπου από τα τέλη της δεκαετίας του ’90 έως τις αρχές του 2010 έχουν διαδηλώσει ενάντια στη διαφθορά, την οικονομική ανισότητα, την αστυνομική βία, την κλιματική κρίση και την πολιτική αστάθεια. Σε αντίθεση με παλαιότερες γενιές ακτιβιστών, οι κινητοποιήσεις τους δεν οργανώνονται μέσα από παραδοσιακά κόμματα ή συνδικάτα, αλλά μέσα από πλατφόρμες όπως το Discord, το TikTok και το Telegram.
Η κουλτούρα του διαδικτύου παίζει πλέον καθοριστικό ρόλο στη σύγχρονη πολιτική δράση. Σύμβολα της ποπ κουλτούρας, memes και αναφορές σε anime συνυπάρχουν με σοβαρά πολιτικά αιτήματα, δημιουργώντας ένα νέο, παγκοσμιοποιημένο λεξιλόγιο διαμαρτυρίας. Η σημαία του One Piece, για παράδειγμα, που προέρχεται από το ομώνυμο ιαπωνικό anime και συμβολίζει την ελευθερία, την αντίσταση στην καταπίεση και την αναζήτηση ενός καλύτερου κόσμου, χρησιμοποιείται σε διαμαρτυρίες απέναντι σε αυταρχικά συστήματα.
Το μεγάλο ερώτημα, ωστόσο, παραμένει: κατάφεραν αυτές οι κινητοποιήσεις να φέρουν ουσιαστική αλλαγή; Σε αρκετές περιπτώσεις, οι πιέσεις της Gen Z οδήγησαν σε παραιτήσεις κυβερνήσεων, μεταρρυθμίσεις ή επαναπροσδιορισμό πολιτικών ατζεντών. Παρ’ όλα αυτά, πολλοί υποστηρίζουν ότι η δυναμική των κινημάτων συχνά εξαντλείται γρήγορα, αφήνοντας πίσω περισσότερο συμβολισμό παρά μόνιμα αποτελέσματα.
Στο πρώτο επεισόδιο της σειράς «EUreka» του Sphera Network, ο Matthew Cebul από το Harvard Kennedy School αναλύει πώς η Gen Z μετατρέπει το διαδίκτυο σε εργαλείο πολιτικής επιρροής και γιατί αυτό το φαινόμενο αφορά πλέον ολόκληρη την Ευρώπη — και όχι μόνο.
