Ο Παναθηναϊκός είναι εξ ορισμού καλή ομάδα. Μόνο που «καλή ομάδα» είναι αυτή η οποία βελτιώνεται κι αυτό περιμένουν όλοι, από τη στιγμή που ένας… «κανονικός προπονητής» ανέλαβε τα ηνία της. Το βλέπει κανείς από τις στοχευμένες μεταγραφές, την προσήλωση στο να ανακτήσει το χαμένο του μέγεθος, το μοίρασμα ρόλων, πριν καν μπουν στο γήπεδο.
Ο Σιλβέν Φρανσίσκο είναι το κομμάτι που έλειπε από το παζλ. Δεν θα μπω στον πειρασμό να αναλύσω αριθμούς, αυτό μπορεί καθένας να το κάνει. Η ανάγνωση των στατιστικών δεν απαιτεί ιδιαίτερες γνώσεις. Η κατανόησή τους ίσως, αλλά αυτό δεν μας απασχολεί για την ώρα.
Τρομερή προσωπικότητα
Ό,τι πρέπει να ξέρει κανείς για τον Γάλλο περιφερειακό είναι πως πριν από 2.5 χρόνια πήρε 180.000 ευρώ για να παίξει στο Περιστέρι και τώρα επέστρεψε στην Αθήνα με τη μετοχή του στα 3.000.000 ευρώ. Ενδεχομένως ο παίκτης με το μεγαλύτερο limit up στο ευρωπαϊκό μπασκετικό χρηματιστήριο.
Ο Γάλλος ελέγχει το παιχνίδι, μοιράζει σωστά την μπάλα, είναι αθλητικός, μπορεί να εκτελέσει, είναι καλός στο pull up (σουτ ύστερα από ντρίμπλα) στο pick n’ roll, όχι αδιάφορος στην άμυνα. Το σημαντικότερο: Είναι coachable! Είναι δεκτικός στην καθοδήγηση, θέλει να μάθει και να βελτιωθεί, έχει φιλοδοξία.
Πάνω απ’ όλα ξέρει που ήρθε, ξέρει και τις κακοτοπιές, γι’ αυτό και τον είδαμε στο αεροδρόμιο να είναι πολύ σοβαρός και μετρημένος. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με τη γνώση τής Ευρωλίγκας και τη διαρκή βελτίωσή του, σηματοδοτούν μια σπουδαία μεταγραφή, εφάμιλλη των προηγούμενων. Καμία, όμως, από τις μεταγραφές που έκανε ο Παναθηναϊκός τού Ομπράντοβιτς δεν είναι σημαντικότερη, από ένα κομμάτι τού προπονητικού παζλ.
Κάτι χρωστάει.
Ο Μπατίστ γνωρίζει τα πάντα για τον Παναθηναϊκό. Η «βιωματική εμπειρία» είναι τεράστια, όπως τεράστια είναι η τριετής παρουσία του ως βοηθός προπονητή στο ΝΒΑ. Όσο κι αν έχει αλλάξει η Ευρωλίγκα, γνωρίζει και αυτή τη διαδικασία, γι’ αυτό είναι ο τέλειος συνεργάτης, γι’ αυτό τον επέλεξε ο Ζοτς.
.
Ο Αμερικανός μπορεί να φέρει νέες ιδέες, τις τελευταίες πινελιές τής προπονητικής μόδας στην άλλη πλευρά τού ωκεανού κι ο Ομπράντοβιτς είναι δεκτικός στο να υιοθετήσει όσα του κάνουν «κλικ». Η σωστή προσαρμογή κι η ένταξη τέτοιων μικρών αλλά σημαντικών λεπτομερειών, μπορεί να κάνει τη διαφορά.
Το σημαντικότερο: Ο Μπατίστ έχει καλή προσέγγιση με τους Αμερικανούς κι αυτό θα είναι πολύ χρήσιμο, ιδιαιτέρως για να υπάρξει ορθολογιστική προσέγγιση στο ζήτημα (ίσως και πρόβλημα) Κέντρικ Ναν. Ο Αμερικανός όταν έχει το μυαλό στο παρκέ είναι ευχή για την ομάδα του. Όταν τρελαίνεται -και το κάνει συχνότερα απ’ όσο πρέπει- είναι κατάρα.
Στον Παναθηναϊκό θεωρούν πως η διαφορά στην προπόνηση, η καθοδήγηση από τον Ομπράντοβιτς, το γεγονός ότι η ομάδα θα μπει σε άλλους ρυθμούς, θα συνεπάρει τον Ναν και δεν θα κάνει μουτράκια επειδή θα μειωθεί και ο χρόνος, και η επίδρασή του στο παιχνίδι. Δεδομένα θα διαχειριστεί λιγότερες μπάλες. Αν το καταλάβει και μπει στο πετσί τού νέου του ρόλου, θα βοηθηθεί κι αυτός, θα γίνει καλύτερος.
Σε διαφορετική περίπτωση θα γνωρίσει το… μελιτζανί πρόσωπο του Ομπράντοβιτς. Αν, πάντως, υπάρχουν πέντε άνθρωποι στον πλανήτη, που μπορούν να κάνουν καλύτερο τον Ναν, ο Σέρβος πολύπειρος κόουτς είναι ένας από αυτούς.
