Ούτε κεραυνός εν αιθρία ήταν, ούτε έκπληξη συνιστά. Η παραίτηση του Γιώργου Καραμέρου- μέχρι πριν από λίγες ώρες βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ- από την βουλευτική του έδρα, είναι για όσους γνωρίζουν τα του χώρου, απολύτως αναμενόμενη και συμβατή με την πολιτική αποστασιοποίηση του παραιτηθέντος τους τελευταίους μήνες από το κόμμα του.
Ομοίως δεν αποτελεί έκπληξη η παραίτηση του Κώστα Ζαχαριάδη από τον ΣΥΡΙΖΑ για να στρατευθεί όπως και ο Καραμέρος με την ΕΛΑΣ, ούτε καν η αποχώρηση της Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου για να ακολουθήσει όπως όλα δείχνουν το νέο πολιτικό κόμμα.
Με τις παραιτήσεις αυτές οι οποίες λογικά αποτελούν τις πρώτες από μια σειρά παραιτήσεων πιο προβεβλημένων στελεχών της Κουμουνδούρου επί της ουσίας διαμορφώνουν μια νέα ανθρωπογεωγραφία στον ΣΥΡΙΖΑ η οποία πιθανότατα θα καταγραφεί και στους συσχετισμούς της Κεντρικής Επιτροπής η οποία θα συνεδριάσει το ερχόμενο Σάββατο. Άγνωσται αι βουλαί του Σωκράτη Φάμελλου για το πώς θα διαχειριστεί τη συνεδρίαση μετά τα νέα αδιαμφισβήτητα δεδομένα που κλονίζουν την τελευταία απόφαση για “μη αντιπαραθετικά ψηφοδέλτια” με την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα…
Όμως ενώ το μεγάλο πρόβλημα-ίσως και αξεπέραστο- βρίσκεται στον ΣΥΡΙΖΑ και την ηγεσία του-πλέον, ένα τμήμα του προβλήματος που συνδέεται με τον ΣΥΡΙΖΑ μετατοπίζεται και στην Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη. Ίσως και στον ίδιο τον Τσίπρα.
Ο γενικός κανόνας της ΕΛΑΣ είναι ότι δεν θα κάνει καμία συνεργασία με κόμματα, φορείς ή συλλογικότητες και όποιος θέλει να ενταχθεί στην Συμπαράταξη θα πρέπει προηγουμένως να αποσπαστεί από οποιαδήποτε πολιτική ιδιότητα (πχ βουλευτής, στέλεχος κόμματος, εκπρόσωπος Τύπου) για να γίνει μέλος ως μονάδα στον νέο φορέα, για ορισμένους αρχικά ως εθελοντής.
Σ’ αυτήν την φάση βρίσκονται πλέον τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που κόβουν τον ομφάλιο λώρο με το κόμμα τους (περίπτωση Ζαχαριάδη) για να μεταβούν σε έναν άλλο χώρο. Ωστόσο, όλα δείχνουν ότι η μετάβασή τους δεν είναι μία αυτόματη διαδικασία. Μετά τις παραιτήσεις δεν ακολούθησαν ανακοινώσεις υποδοχής στο νέο κόμμα. Κι αυτό είναι ένα θέμα που πιθανότατα θα συναντήσει μπροστά του και ο ίδιος ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ. Για πόσο δηλαδή χρονικό διάστημα θα κρατήσει τα πρώην στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στον προθάλαμο της αναμονής.
Από τη μία τα στελέχη που αποχωρούν από την Κουμουνδούρου θα περιμένουν να δουν την ενσωμάτωσή τους στην ΕΛΑΣ από την άλλη όμως η Αμαλίας δείχνει ότι δεν επιθυμεί να ταυτιστεί τουλάχιστον στην συγκεκριμένη χρονική στιγμή με τους “συντρόφους” από τα όχι και πολύ παλιά…
Σε όσους συνομιλούν με τις δύο πλευρές γίνεται αντιληπτό ότι έχει αρχίσει να αναπτύσσεται ένας προβληματισμός και στα δύο μέρη. Σημειωτέον πως ακόμη και η Έφη Αχτσιόγλου που παραιτήθηκε από τη βουλευτική της έδρα δεν έχει ενταχθεί οργανικά στην ΕΛΑΣ. Θα συμβεί αυτό με τη νέα “φουρνιά” των παραιτηθέντων που αγωνιούν ότι οι εκλογές θα πλησιάζουν αλλά το νέο κόμμα δεν θα τούς έχει ενσωματώσει ακόμη; Θα φανεί. Διότι η πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί ως σήμερα στην βραχεία πορεία της Συμπαράταξης δείχνει ότι ο νέος φορέας αποκτά δυναμική χωρίς τους “παλιούς”.
Όσο λοιπόν θα βγαίνουν οι στόχοι χωρίς τα παλαιότερα πολιτικά στελέχη τόσο θα καθυστερεί η ενσωμάτωσή τους στη νέα πραγματικότητα. Η συγκυρία είναι δύσκολη ιδίως για εκείνους που θα περιμένουν. Υπάρχουν και οι άλλοι που καταθέτουν δημοσίως τον προβληματισμό τους. Για παράδειγμα ο πρώην πρόεδρος της ΝΕΑΡ Αλέξης Χαρίτσης που ανεξαρτητοποιήθηκε πριν από έναν μήνα με βάση τις δημόσιες παρεμβάσεις του δεν φαίνεται να ταυτίζεται με τη “μεθοδολογία” της ΕΛΑΣ, ούτε με τον αποκλεισμό των συνεργασιών άρα της λογικής ενός ενιαίου μετώπου. Είναι πολύ νωρίς για να εκτιμήσει κανείς ποιοι θα φύγουν και ποιοι τελικά θα μπουν…
