764: Μέσα στο σκοτεινό online δίκτυο όπου παιδιά εξαναγκάζουν άλλα παιδιά σε πράξεις βίας και αυτοτραυματισμού

Το δίκτυο 764 αποτελεί μόνο ένα μέρος ενός ολοένα και μεγαλύτερου διαδικτυακού οικοσυστήματος που ωθεί νεαρά μέλη σε βίαιες και εξευτελιστικές πράξεις. Δράστες και θύματά του βρίσκονται σε δεκάδες χώρες.

Στα τέλη του 2024, σε ένα ήσυχο προάστιο της Στοκχόλμης, ένα αγόρι 14 ετών πλησίασε έναν άνδρα γύρω στα 80, ο οποίος περπατούσε με περιπατητήρα. Τον μαχαίρωσε τρεις φορές στην πλάτη. Το βίντεο της επίθεσης στο Χέσελμπι μεταδόθηκε ζωντανά και διαδόθηκε γρήγορα στο διαδίκτυο. Τροφοδότησε ένα παγκόσμιο διαδικτυακό οικοσύστημα που ενθαρρύνει ενεργά και εξυμνεί πράξεις βίας και εξευτελισμού – αυτό που ο ερευνητής Marc-André Argentino αποκαλεί «παιχνιδοποίηση της βλάβης» (gamification of harm).

Το αγόρι φέρεται να είχε διασυνδέσεις με ένα δίκτυο γνωστό ως 764. Τέτοιες ομάδες είναι γνωστό ότι στοχοποιούν νέους μέσα από διαδικτυακά παιχνίδια όπως τα Roblox και Minecraft, καθώς και άτομα που αντιμετωπίζουν προβλήματα ψυχικής υγείας ή ζητήματα σεξουαλικής ταυτότητας. Μέσω διαδικτυακών εκβιασμών, τους ασκούν πίεση ώστε να προβούν σε πράξεις βίας ή να αυτοτραυματιστούν.

Το δίκτυο 764, που ιδρύθηκε από τον έφηβο από το Τέξας Bradley Cadenhead, αποτελεί μόνο ένα τμήμα ενός διαρκώς εξελισσόμενου διαδικτυακού οικοσυστήματος, με δράστες και θύματα σε δεκάδες χώρες. Ο Cadenhead εκτίει σήμερα ποινή κάθειρξης 80 ετών στις Ηνωμένες Πολιτείες για κατοχή υλικού σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. Αυτή τη στιγμή εκκρεμούν ενώπιον δικαστηρίων σε διάφορες χώρες αρκετές υποθέσεις που φέρεται να συνδέονται με τέτοιες ομάδες. Δικαστικά έγγραφα από πολλές χώρες δείχνουν ότι τα μέλη τους συχνά εξυμνούν τη βία, τη χειραγώγηση και την πρόκληση βλάβης για την ίδια τη βλάβη, συγκεντρώνοντας καταγραφές τέτοιων πράξεων προκειμένου να αποκτήσουν φήμη και να ασκήσουν έλεγχο πάνω στα θύματά τους. «Πρόκειται για νέους που στρατολογούν άλλους νέους», λέει ο Bjørn Ihler, ιδρυτής της εταιρείας ασφαλείας Revontulet. «Είναι ένα φαινόμενο της νεολαίας.»

Η επίτροπος της Ομοσπονδιακής Αστυνομίας της Αυστραλίας, Krissy Barrett, έχει δηλώσει: «Μια ανησυχητική τάση είναι ότι τα θύματα μετατρέπονται σε δράστες, στην προσπάθειά τους να ξεφύγουν από τους διαδικτυακούς εκφοβιστές τους, οι οποίοι πρώτα τα προσεγγίζουν, κερδίζουν την εμπιστοσύνη τους μέσω χειραγώγησης (grooming) και στη συνέχεια τα εξαναγκάζουν να βλάψουν τον εαυτό τους.» Τον Απρίλιο του 2025, σουηδικό δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ο έφηβος είχε διαπράξει την επίθεση με το μαχαίρι, ωστόσο ήταν πολύ μικρός για να θεωρηθεί ποινικά υπεύθυνος. Κατά τη διάρκεια όμως της έρευνας προέκυψε ακόμη ένα όνομα, όπως ανέφεραν τοπικές αρχές στον Guardian: ένα διαδικτυακό ψευδώνυμο, το «Chai».

Στις αρχές του 2025, ενώ η χώρα εξακολουθούσε να βρίσκεται σε κατάσταση σοκ από την επίθεση, μια νεαρή κοπέλα από την Αυστραλία τηλεφώνησε στη σουηδική αστυνομία. Ήθελε να ενημερώσει τις αρχές για τον Chai. «Είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτές τις λίγες υποθέσεις»

Ο Linus Svensson, ερευνητικός δημοσιογράφος του σουηδικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα SVT, δεν είχε ακούσει ποτέ για το 764 πριν από την επίθεση με το μαχαίρι το 2024. Ο Svensson λέει ότι σήμερα γνωρίζει τουλάχιστον εννέα δικαστικές υποθέσεις στη Σουηδία που σχετίζονται με το «the Com» – τον όρο που χρησιμοποιείται για ένα ευρύ διαδικτυακό δίκτυο το οποίο εμπλέκεται σε κυβερνοέγκλημα, εκβιασμούς και βίαιες ενέργειες και στο οποίο περιλαμβάνεται και το 764. Όπως αναφέρει, έχει εντοπίσει δεκάδες Σουηδούς χρήστες να συμμετέχουν σε ομάδες συνομιλιών της συγκεκριμένης κοινότητας. «Είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτές τις λίγες υποθέσεις», λέει. «Νομίζω ότι χρειάστηκε αρκετός χρόνος μέχρι οι σουηδικές αρχές, αλλά και η κοινή γνώμη, να κατανοήσουν πραγματικά τι συμβαίνει.»

Καθώς άρχισε να εξετάζει τα βίντεο και το οπτικό υλικό που διακινούσε η ομάδα στο πλαίσιο της έρευνας του SVT, ο Svensson εντόπισε την υπόθεση ενός εφήβου από τη βόρεια Σουηδία, ο οποίος είχε καταδικαστεί το 2024 επειδή επιχείρησε να εξαναγκάσει ένα αγόρι 13 ετών να βάλει τέλος στη ζωή του.

Σύμφωνα με τη Jenny Östling, ανώτερη εισαγγελέα της Εθνικής Μονάδας της Σουηδίας για την Καταπολέμηση του Διεθνούς και Οργανωμένου Εγκλήματος, αυτός ο έφηβος ήταν ο Chai. Ο νεαρός, του οποίου το πραγματικό όνομα δεν μπορεί να δημοσιοποιηθεί, δικάζεται για περισσότερα από 70 φερόμενα αδικήματα, σύμφωνα με το κατηγορητήριο. Μεταξύ άλλων, κατηγορείται ότι παρότρυνε άτομα να αυτοτραυματιστούν και να αυτοκτονήσουν, καθώς και για τη δημιουργία υλικού σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών. Οι περισσότερες από τις πράξεις αυτές φέρεται να είχαν ως θύμα τη νεαρή Αυστραλή.

Παράλληλα, κατηγορείται ότι εξώθησε έναν νεαρό στη Γερμανία να αυτοτραυματιστεί τόσο σοβαρά, ώστε λίγο έλειψε να χάσει τη ζωή του. Η συνήγορός του, Emily Töyrä, δήλωσε στον Guardian ότι ο πελάτης της αρνείται όλες τις κατηγορίες. Η δίκη διακόπηκε στα τέλη Ιουνίου, αφού το σουηδικό δικαστήριο αποφάσισε να τον παραπέμψει σε δικαστική ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη. Σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα, το δικαστήριο έκρινε ότι υπήρχαν «ισχυρές ενδείξεις πως έχει διαπράξει αρκετές από τις πράξεις για τις οποίες κατηγορείται». Η υπόθεση αναμένεται να επανέλθει στο δικαστήριο τον Αύγουστο.

Η Östling εκτιμά ότι η συγκεκριμένη δίκη θα αποτελέσει δοκιμασία για το κατά πόσο μπορεί να αποδοθεί ποινική ευθύνη σε άτομα που, εξ αποστάσεως, εξαναγκάζουν άλλους να προβούν σε πράξεις αυτοτραυματισμού ή βίας – ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα ομάδων όπως η 764. «Έχουν έναν στόχο για την ίδια την ομάδα: να καταστρέψουν τον κόσμο… Όμως τα μέλη έχουν και έναν προσωπικό στόχο: να αποκτήσουν κύρος μέσα στην ομάδα», αναφέρει η Östling. Μία από αυτές τις διαδικτυακές ομάδες απέκτησε πρόσβαση σε κλεμμένα προσωπικά δεδομένα, τα οποία στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν για την εξαπάτηση εκατοντάδων θυμάτων.

Εκβιασμοί κοριτσιών και προτροπή σε αυτοκτονία: οι νεαροί Βρετανοί που συμμετέχουν σε διαδικτυακές συμμορίες

Η δημιουργία νέου υλικού αποτελεί συχνά προϋπόθεση για την είσοδο σε κλειστές ομάδες συνομιλιών και λειτουργεί ως απόδειξη ένταξης και αποδοχής από τα μέλη. «Κατά κύριο λόγο εξαναγκάζουν νεαρά θύματα να αυτοτραυματιστούν ή να προβούν σε σεξουαλικές πράξεις», λέει η Östling. «Στη συνέχεια χρησιμοποιούν αυτό το υλικό για να μπορούν να τα εκβιάζουν και να τα αναγκάζουν να κάνουν ακόμη χειρότερα πράγματα.» Η Östling υποστηρίζει ότι ο Chai κατείχε «υψηλή θέση» μέσα στο δίκτυο 764 και ότι είχε προσκληθεί σε μια ιδιωτική ομάδα συνομιλιών με την ονομασία «764 Inferno».

Η συνήγορός του αμφισβητεί αυτόν τον χαρακτηρισμό και υποστηρίζει ότι η συμμετοχή του πελάτη της περιοριζόταν στην επεξεργασία εικόνων και βίντεο. «Το περιβάλλον του the Com είναι εξαιρετικά ρευστό», δηλώνει η Töyrä. «Ο πελάτης μου δεν αποδέχεται τον χαρακτηρισμό του “764 Inferno” ως μιας οργανωμένης ομάδας του είδους που περιγράφει η κατηγορούσα αρχή. Κατά τη δική του άποψη, επρόκειτο απλώς για μία από τις πολλές ομαδικές συνομιλίες που υπήρχαν.»

Ένα παγκόσμιο φαινόμενο

Κατηγορητήριο που δόθηκε στη δημοσιότητα από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ τον Απρίλιο του 2025 αναφέρει ότι δύο Αμερικανοί, ηλικίας λίγο πάνω από τα 20, οι Leonidas Varagiannis και Prasan Nepal, συμμετείχαν σε μια ομάδα συνομιλιών με την ονομασία «764 Inferno», η οποία, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, «προοριζόταν αποκλειστικά για τον στενό πυρήνα των μελών του 764». Οι δύο άνδρες κατηγορούνται ότι, μέσω της ομάδας «764 Inferno», συνωμότησαν με άλλα μέλη για τη δημιουργία και διακίνηση εικόνων σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών, καθώς και για σειρά άλλων αδικημάτων.

Ερευνητές έχουν καταγράψει τουλάχιστον 295 συλλήψεις που συνδέονται με το δίκτυο the Com σε 33 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Αυστραλία, όπου εκκρεμούν σχετικές δικαστικές υποθέσεις. Στη Νέα Ζηλανδία, έπειτα από πληροφορίες που διαβιβάστηκαν από τις αμερικανικές αρχές, ο Ronndog Keefe δήλωσε ένοχος το 2025 για 13 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων και η διανομή «φρικιαστικού και ιδιαίτερα σκληρού» υλικού σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών. Ο 22χρονος καταδικάστηκε τον Δεκέμβριο σε ποινή φυλάκισης άνω των πέντε ετών.

Σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα, ο Keefe υποστήριξε ότι ήταν και ο ίδιος θύμα του 764, ισχυριζόμενος πως τα μέλη του τον είχαν απειλήσει ότι θα δημοσιοποιούσαν προσωπικά του στοιχεία (doxing) εάν δεν διένειμε το συγκεκριμένο υλικό. Ωστόσο, το δικαστήριο έκρινε ότι ο ισχυρισμός αυτός «απλώς δεν ήταν αξιόπιστος». Πέρυσι, στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο Cameron Finnigan, τότε 19 ετών, καταδικάστηκε σε εννεαετή ποινή φυλάκισης με παρατεταμένη επιτήρηση (extended sentence) για κατοχή τρομοκρατικού εγγράφου – ενός «οδηγού δολοφονίας» που περιείχε οδηγίες για τη διάπραξη επιθέσεων με φορτηγά (truck attacks) – καθώς και για κατοχή άσεμνων εικόνων παιδιών.

Παράλληλα, καταδικάστηκε επειδή παρότρυνε μέσω διαδικτύου ένα άτομο να βάλει τέλος στη ζωή του. Το δικαστήριο έκρινε ότι ο Finnigan ήταν μέλος του 764. «Τα προβλεπόμενα θύματα είναι ευάλωτα άτομα και, ειδικότερα, νέοι της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ+, άτομα που ανήκουν σε φυλετικές μειονότητες και άνθρωποι που πάσχουν από ψυχικές ασθένειες ή διαταραχές», δήλωσε ο δικαστής κατά την ανακοίνωση της ποινής του. «Στοχοποιούνται ακριβώς επειδή είναι τόσο εμφανώς ευάλωτοι.»

Το Com: το αναπτυσσόμενο δίκτυο κυβερνοεγκλήματος πίσω από την πρόσφατη παραβίαση του Pornhub

Τον Ιούνιο, ένας ακόμη Βρετανός έφηβος, ο Elijah Palmer, καταδικάστηκε για παρότρυνση σε σοβαρό αυτοτραυματισμό, μεταξύ άλλων κατηγοριών. Σύμφωνα με την αστυνομία, συνδεόταν επίσης με το 764 και είχε στοχοποιήσει το θύμα του μέσω του Roblox και της πλατφόρμας συνομιλιών Discord. Το FBI χρησιμοποιεί τον όρο «μηδενιστικός βίαιος εξτρεμισμός» (nihilistic violent extremism) για να περιγράψει αυτές τις δραστηριότητες, ωστόσο υπάρχει διαφωνία σχετικά με τον συγκεκριμένο χαρακτηρισμό. Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι ο όρος είναι ασαφής και επιχειρεί να εντάξει υπερβολικά διαφορετικές ομάδες κάτω από την ίδια ομπρέλα.

Ερευνητές όπως ο Argentino έχουν επισημάνει ότι η ιδεολογία σε αυτούς τους διαδικτυακούς χώρους μπορεί να είναι «ρευστή, επιτελεστική και κυρίως συμβολική». Σύμφωνα με τους ίδιους, εικόνες και σύμβολα αποκρυφισμού ή νεοναζισμού μπορεί να λειτουργούν περισσότερο ως σημάδια ένταξης σε μια ομάδα παρά «ως συνεκτικά πολιτικά προγράμματα». Η ίδια η έννοια της συμμετοχής σε αυτές τις ομάδες είναι επίσης ασαφής, σύμφωνα με τον Bjørn Ihler, ο οποίος προτιμά να προσθέτει τον όρο «μισανθρωπικός». «Στην πραγματικότητα πρόκειται για διακομιστές στο Discord», λέει. «Υπάρχουν κανάλια επί καναλιών επί καναλιών.»

Τελικά, η επιδίωξη υλικού σεξουαλικού εκβιασμού (sextortion) αφορά «την εξουσία και… τον έλεγχο πάνω στο θύμα», αναφέρει ο Ihler. Τέτοιο υλικό μπορεί στη συνέχεια να διαμοιράζεται σε λεγόμενα «βιβλία ιστοριών» (lore books), ώστε να χρησιμοποιηθεί για περαιτέρω θυματοποίηση από άλλα άτομα. «Η διαμοίραση αυτού του υλικού… οδηγεί σε μεγαλύτερο clout, δηλαδή σε μεγαλύτερο κοινωνικό κύρος και επιρροή μέσα στην κοινότητα», λέει. «Η αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου είναι εξαιρετικά σημαντική από την πλευρά της προστασίας των θυμάτων.»

«Θα μπορούσε να συμβεί στον καθένα»

Πολύ πριν πραγματοποιηθούν αυτές οι συλλήψεις, μια ανεξάρτητη ερευνήτρια, η Becca Spinks, παρακολουθούσε τη δράση αυτών των ομάδων από το σπίτι της στο Τέξας. «Ως μητέρα, είμαι απλώς τρομοκρατημένη», λέει. «Δεν μπορούσα να κλείσω τα μάτια μου και να πω: “Εντάξει, κάποιος άλλος θα ασχοληθεί με αυτό”. Ποιος εργάζεται πάνω σε αυτό; Τι συμβαίνει; Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε;» Στο πλαίσιο της δουλειάς της, άρχισε πριν από αρκετά χρόνια να μιλά με τη μητέρα της φερόμενης ως θύματος του Chai από την Αυστραλία. Η μητέρα αναζητούσε βοήθεια προκειμένου να προσελκύσει την προσοχή των αρχών και να εξασφαλίσει υποστήριξη για το παιδί της.

Το FBI ανοίγει έρευνα για το 764, τη διαδικτυακή ομάδα που εκμεταλλεύεται σεξουαλικά ανηλίκους και τους ενθαρρύνει να αυτοτραυματίζονται

Οι δίκες ανδρών που συνδέονται με το 764 και διεξάγονται σε όλο τον κόσμο, λέει η Spinks, έχουν αποτελέσει μια μικρή ανακούφιση. «Είναι πολύ γενναία», λέει αναφερόμενη στη φερόμενη ως θύμα στην υπόθεση του Chai. «Και η μητέρα της είναι επίσης πραγματικά μια δύναμη.» Η δίκη του Chai έχει διεξαχθεί σε μεγάλο βαθμό κεκλεισμένων των θυρών, όμως το βάρος που έχουν προκαλέσει στα θύματα οι φερόμενες πράξεις είναι εμφανές.Η Spinks λέει ότι η μεγαλύτερη προτεραιότητά της είναι η ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των γονέων και των αρχών επιβολής του νόμου. «Πολλές φορές τα παιδιά μιλούν και ίσως [η αστυνομία] δεν αναγνωρίζει τα σημάδια ότι πρόκειται για το δίκτυο 764, με αποτέλεσμα να μην το διερευνά με την αποφασιστικότητα που θα έπρεπε», λέει. Η Spinks υποστηρίζει ότι χρειάζεται μεγαλύτερη ενημέρωση και για τους γονείς. Η Ομοσπονδιακή Αστυνομία της Αυστραλίας αναφέρει ως προειδοποιητικά σημάδια ενδείξεις αυτοτραυματισμού, ξαφνική απομάκρυνση από την οικογένεια και τους φίλους, καθώς και μυστικοπαθή συμπεριφορά σχετικά με τις διαδικτυακές επαφές. «Μία από τις μεγαλύτερες και πιο επικίνδυνες παρανοήσεις είναι η πεποίθηση ότι αυτό δεν πρόκειται να συμβεί σε εμάς ή ότι συμβαίνει μόνο σε έναν συγκεκριμένο τύπο παιδιού. Στην πραγματικότητα, μπορεί πραγματικά να συμβεί στον οποιονδήποτε.»

Πηγή: The Guardian