Αναζητώντας το πού θα περάσω το τελευταίο μου απόγευμα στο Ηράκλειο της Κρήτης, δημιούργησα ένα άτυπο δημοψήφισμα ανάμεσα σε φίλους που έχουν καταγωγή από την πρωτεύουσα του νησιού. Και οι δέκα που ρώτησα είχαν το «Apiri» μέσα στις προτάσεις τους. Αυτό από μόνο του ήταν αρκετό για να με πείσει.
Μάγειρας και ιδιοκτήτης είναι ο Στέφανος Λαζαρίδης. Μη σε μπερδεύει η κατάληξη του επιθέτου· υπάρχουν και επίθετα γηγενών Κρητικών που δεν τελειώνουν σε «-άκης».
Το «Apiri» βρίσκεται στο κέντρο του Ηρακλείου, αλλά αν καθίσεις στον εξωτερικό του χώρο, πραγματικά θα εντυπωσιαστείς από τη δροσιά. Ο συγκεκριμένος πεζόδρομος πρέπει να είναι από τα πιο δροσερά σημεία της πόλης. Βέβαια, αν πας καλοκαίρι και μεσημέρι, σου προτείνω και τον όμορφο εσωτερικό του χώρο.
Η κουζίνα του είναι ελληνική –ή, καλύτερα, μεσογειακή– με έντονη παρουσία κρητικών υλικών. Η ντοματοσαλάτα έρχεται με ντοματίνια από το κτήμα τους, ένα εξαιρετικό τυρί, ελιές που δύσκολα συναντάς και μπόλικο λάδι. Άλλωστε, στα περισσότερα εστιατόρια της Κρήτης δεν είναι καθόλου φειδωλοί με το λάδι. Σε συνδυασμό με το υπέροχο ψωμί, μπορείς εύκολα να χορτάσεις πριν καν έρθουν τα κυρίως.
Ως ορεκτικό πήραμε ένα υπέροχο ταρτάρ, που στην ουσία ήταν ένας αποδομημένος λαχανοντολμάς. Τι ωραίο πιάτο και πόσο αρμονικά συνδυάζονταν όλα τα στοιχεία του! Το ίδιο ενδιαφέρον παιχνίδι υπήρχε και στο χουνκιάρ, όπου τα τσιπς αγκινάρας, η μελιτζάνα και το σιγομαγειρεμένο μοσχάρι έδεναν εξαιρετικά μεταξύ τους.
Το «Apiri» έχει και φανταστικές μακαρονάδες. Εντυπωσιάστηκα ιδιαίτερα με τα ζυμαρικά με ζυγούρι, που ήταν τόσο απολαυστικά ώστε πραγματικά ήθελες να ζητήσεις και δεύτερο πιάτο. Πριν όμως προλάβεις να το σκεφτείς, έρχεται μια απίστευτη βουτυρωμένη μακαρονάδα με γαρίδες. Γενικώς, αν είσαι μακαρονάς, στο «Apiri» θα βρεις έναν μικρό παράδεισο.
Διαβάστε περισσότερα στο exodos
