Το στήνουν από το μηδέν. Δεν έχουν καμία χρηματοδότηση. Αυτοοργανώνονται κι αντιστέκονται. Δημιουργούν και μοιράζονται. Είναι τα παιδιά της φοιτητικής εστίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, και μας προσκαλούν στο 15ο Φεστιβάλ τους με είσοδο δωρεάν.
Στο Παρίσι, έχουν ήδη πιάσει τα φτυάρια. Για να ελευθερώσουν τον θαμμένο ποταμό Bièvre, που κυλά στις φλέβες της πόλης. Και δεν είναι μόνοι. Σε όλο τον κόσμο έχουν βαλθεί να ξεμπαζώνουν ποτάμια εν όψει κλιματικής κρίσης.
Οι Αμερικανοί δεν το κάνουν. Οι Γερμανοί δεν το κάνουν. Οι Ιάπωνες σχεδόν το απεχθάνονται. Κι είναι κυρίως οι νεότεροι που επιδίδονται λιγότερο στο σεξ. Μα τι διάολο συμβαίνει στην ανθρωπότητα;
Οι Ρομά επιζήσαντες των στρατοπέδων συγκέντρωσης είχαν αναγκαστεί να κατεβούν σε απεργία πείνας για να αναγνωριστεί το Ολοκαύτωμά τους. Δεν γνώριζαν ότι ούτε τον 21ο αιώνα θα περίσσευαν λουλούδια για τα νεκρά τους κοριτσάκια.
Θα φέρει η μετάβαση στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας τούμπα οικονομίες και γεωπολιτικές ισορροπίες; Θα κόψει η Κίνα το νήμα πριν τις ΗΠΑ; Μήπως πίσω από τα οικολογικά «πλουμιστά» της, η Δύση σκουπίζει τη «βρώμα» στην αυλή του γείτονα;
