Η Ελεωνόρα Σταθοπούλου, συγγραφέας και ηθοποιός, μιλάει για τους ήρωες του «Εις Ελευθερίαν», για τον αγαπημένο της βυθό και για τις βότκες στα Νούφαρα.
Δύο κορυφαίοι πολιτιστικοί θεσμοί, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου και το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης ενώνουν τις δυνάμεις τους δημιουργώντας μια εναλλακτική, κι άκρως οικονομική, πρόταση ψυχαγωγίας.
«Δεν θυμάμαι ποτέ τον κόσμο ως τίποτε άλλο από ένα ιδιαίτερα ζοφερό μέρος, έχω δει τον Hitler και τις φρικαλεότητές του. Οι ταινίες φαντασίας είναι τόσο δημοφιλείς, ακριβώς επειδή οι άνθρωποι θέλουν να δραπετεύουν απ’ αυτόν τον κόσμο».
Αν σας αρέσει ο library ήχος και ο σκασμός μουσικών οργάνων που μπορεί να κάνει τρελό τον ηχολήπτη που μιξάρει έναν δίσκο με άπειρα κανάλια και ιδέες, τότε θα τους λατρέψετε.
BAND TO WATCH: Τα τέσσερα Παιδιά του Σπηλαίου ετοιμάζονται για την παρουσίαση του ντεμπούτο άλμπουμ τους στην Inner Ear και απαντoύν στο αιώνιο δίλημμα Beatles ή Rolling Stones.
Στην απόκοσμη εγκατάσταση του Διογένη Βεριγάκη, που αποτελεί μέρος των φετινών δράσεων της «Αθέατης Πόλης» - του εξαιρετικά ενδιαφέροντος τριήμερου φεστιβάλ αρχιτεκτονικής και εικαστικής παρέμβασης του Ηρακλείου.
Ξεκίνησε από το μεράκι τεσσάρων φίλων, εξελίχθηκε σε δισκογραφικό label και το Σάββατο 13/6 διοργανώνεται για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά σε μια αυλή στη Δροσιά.
Ο μεταφραστής του Ιππότη των Επτά Βασιλείων, του φρεσκοτυπωμένου prequel του Game of Thrones, μιλάει για το pop φαινόμενο που δημιούργησε ο GRR Martin και το τριπάκι του να ταξιδεύεις στις απαρχές μιας σειράς που δεν έχει τελειώσει ακόμη.
Αυτή και μερικές ακόμη απορίες της Popaganda λύνει ο stand-up κωμικός Διονύσης Ατζαράκης, που αυτή την Κυριακή ανεβάζει την πρώτη του σόλο παράσταση με τίτλο «Under Construction».
Οι δύο καλλιτέχνες, Αντωνάκης και Δαυίδ Σαμπεθάι μιλούν για την συνεργασία τους πάνω σε μία ταινία που δεν έχει γίνει, τα υλικά της οποίας αποτελούν τη βάση της έκθεσής τους.
Ο Παναγιώτης Μπάρλας με αφορμή τις οριακές συναυλίες των Shellac και των Savages γράφει για εκείνους τους περίεργους τύπους που επιμένουν να σιγοτρώνε τους τεράστιους ξύλινους όγκους των mainstream σαλονιών.
Λίγο πριν επιστρέψει στην Ελλάδα για δύο συναυλίες, ο Dub FX εξηγεί στην Popaganda γιατί δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί ένα κόσμο στον οποίο δεν θα είχε υπάρξει ποτέ ο Bob Marley.