![Σκαθαροζούμης Σκαθαροζούμης - Τζένα Ορτέγκα: «Μικρή, έβλεπα εφιάλτες με τον Σκαθαροζούμη»](https://popaganda.gr/wp-content/uploads/2024/09/Beetlejuice-1-1200x800.jpg)
Μια από τις πιο αυτονόητες αποφάσεις κάστινγκ των τελευταίων ετών αποτελεί σίγουρα η Τζένα Ορτέγκα στο πολυαναμενόμενο σίκουελ του Σκαθαροζούμη, που καταφτάνει στις αίθουσες 36 χρόνια μετά την πρώτη, cult ταινία, με τον ευφυή τίτλο Σκαθαροζούμης Σκαθαροζούμης. Άλλωστε ο σκηνοθέτης και εμπνευστής της ταινίας, Τιμ Μπάρτον, την είχε ήδη καλωσορίσει στον μακάβριο, αλλόκοτο κόσμο του με τη συνεργασία τους στην τεράστια τηλεοπτική επιτυχία, Wednesday, που για εκατομμύρια νεαρούς θεατές στον πλανήτη είναι αρκετή για να δικαιολογήσει ολόκληρη τη μηνιαία συνδρομή στο Netflix. Η Ορτέγκα, με το μαυροφορεμένο attitude και το υπόγειο χιούμορ, έτσι κι αλλιώς μοιάζει με διάδοχο της έφηβης Λίντια Ντιτζ που ενσάρκωσε η Γουινόνα Ράιντερ στην πρώτη ταινία – και πολύ σωστά στο νέο κεφάλαιο υποδύεται την κόρη της Λίντια, την Άστριντ, της οποίας η επικοινωνία με τα φαντάσματα θέτει σε τροχιά την υπόθεση.
Η ταινία, που υποδέχεται γνώριμα πρόσωπα από τα παλιά όπως η Ράιντερ, η Κάθριν Ο’Χάρα και ο Μάικλ Κίτον στον ομώνυμο ρόλο, αλλά και νέα, όπως η Μόνικα Μπελούτσι και ο Γουίλεμ Νταφόε, έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο τρέχον Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας και ξεκινά την πορεία της στις αίθουσες με μεγάλη ανυπομονησία από την πλευρά του κοινού, όπως φαίνεται.
Παρακάτω, η Τζένα Ορτέγκα μιλάει για τη συμμετοχή της στο Σκαθαροζούμης Σκαθαροζούμης (σπόιλερ: την καταδιασκέδασε):
Θυμάσαι την πρώτη φορά που είδες την αρχική ταινία;
Δεν νομίζω ότι θυμάμαι την πρώτη φορά που είδα την ταινία, αλλά ήταν τόσο συχνή παρουσία, νιώθω, στις ζωές πολλών παιδιών. Όμως θυμάμαι το εξής… Φοβόμουν τα πάντα όταν ήμουν μικρή και είχα συχνούς εφιάλτες με τον Σκαθαροζούμη. Είχα ένα κρεβάτι-κουκέτα εκείνη την εποχή και αυτός κρεμόταν από ψηλά και μου προσέφερε χυμό σταφυλιού.
Πώς ήταν η διαδικασία του κάστινγκ για σένα;
Ο Τιμ ήθελε να συναντηθούμε, ενώ είχαμε πρόσφατα ξανασυναντηθεί και συζητούσαμε τη δεύτερη σεζόν του Wednesday. Οπότε, όταν μου το ζήτησε, νόμιζα ότι θα συζητούσαμε και πάλι για αυτό. Είχα μαζί και το σημειωματάριο ιδεών για τη δεύτερη σεζόν. Εκείνος όμως μου έδωσε το σενάριο του Σκαθαροζούμης Σκαθαροζούμης και είπε: “Αν σε ενδιαφέρει, σε ενδιαφέρει. Αν όχι, δεν πειράζει. Μην ανησυχείς”. Το σενάριο ήταν πραγματικά αστείο. Θυμάμαι ότι ήμουν διστακτική, γιατί η πρώτη ταινία είναι κλασική. Δεν θέλεις να τη χαλάσεις ή να τα κάνεις μαντάρα. Βέβαια, με το αρχικό καστ να επιστρέφει και τον Τιμ εκεί… Ήταν πραγματικά παθιασμένος. Είναι κάτι που ήθελε να κάνει για χρόνια. Και με τις εμπειρίες που είχα στο σετ, νιώθω πολύ, πολύ ευγνώμων.
Μετά το Wednesday, αυτή είναι η δεύτερη σου συνεργασία με τον Τιμ. Πώς είναι να δουλεύεις ξανά μαζί του;
Θα έλεγα ότι είναι αρκετά παρόμοια με την πρώτη από μια άποψη… Ο Τιμ έχει εμπιστοσύνη σε όποιον κι αν επιλέξει. Σου επιτρέπεται να πάρεις κακές αποφάσεις και σου επιτρέπεται να πάρεις αστείες αποφάσεις – σε ενθαρρύνει να κάνεις αυτό που θέλεις, ενώ πάντα σε καθοδηγεί προς τη σωστή κατεύθυνση. Είναι προφανώς πολύ ενθουσιασμένος και νιώθω ότι ήταν, πραγματικά, ιδιαίτερα δημιουργικός αυτή τη φορά.
Ποια ήταν η πρώτη σου αντίδραση όταν διάβασες το σενάριο;
Θυμάμαι όταν διάβασα το σενάριο, μόλις είχα επιστρέψει από τη συνάντηση με τον Τιμ και καθόμουν πάνω σε κάτι βράχια στην παραλία. Καθόμουν εκεί στην παραλία, στον ήλιο, μέσα στον χειμώνα, οπότε έκανε κρύο. Διάβαζα για όλους αυτούς τους χαρακτήρες που είχα δει μεγαλώνοντας και ήμουν εξοικειωμένη μαζί τους όλη μου τη ζωή. Θυμάμαι ότι ένιωθα πραγματική νοσταλγία και χαρά, και ενθουσιασμό, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Ανεξάρτητα από το αν θα ήμουν μέρος του, σκεφτόμουν “Αυτό θα είναι καλό!”.
Πώς είναι να έχεις τη Γουινόνα Ράιντερ ως μητέρα της Άστριντ;
Είμαι θαυμάστρια της Γουινόνα εδώ και πολύ καιρό. Νομίζω ότι έχει δουλέψει σε μερικά από τα πιο ωραία πρότζεκτ. Νιώθω ότι κάθε φορά που βλέπω μια ταινία που με ενδιαφέρει, εμφανίζεται. Και σκέφτομαι, “Ω, φυσικά!”. Είναι πραγματικά μια από τις πιο γλυκές συναδέλφους που είχα ποτέ. Νιώθω ότι έχω μάθει τόσα πολλά από αυτήν. Είναι τόσο δοτική και τόσο ευάλωτη, ένας πραγματικά καλός άνθρωπος. Δεν ήξερα αν θα είχα ποτέ την ευκαιρία να δουλέψω μαζί της, αλλά είμαι πραγματικά ευγνώμων και χαρούμενη που το έκανα. Και θα ήθελα πολύ να συμβεί ξανά.
Η Άστριντ είναι περίπου στην ίδια ηλικία με τη μητέρα της, τη Λίντια, όταν τη γνωρίσαμε στην πρώτη ταινία. Τώρα, η Λίντια έχει γίνει διάσημη για την επικοινωνία της με φαντάσματα. Με όλα όσα περνάει σε αυτή την τρελή ιστορία, τι πιστεύεις ότι θα έκανε η Άστριντ αν τη συναντούσαμε σε 20 περίπου χρόνια;
Σε 20 χρόνια, η Άστριντ θα ήταν ακτιβίστρια και φιλάνθρωπος, θα έκανε δουλειά για τα τροπικά δάση. Θα ήταν ίσως και λίγο χίπισσα!
Αν ανακάλυπτες ένα τέλεια φτιαγμένο μοντέλο μιας πόλης στο πατάρι σου, τι θα ήταν και ποιον θα ήλπιζες να καλέσεις από αυτό αν μπορούσες;
Η ιστορία της “Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων” μου φαινόταν πάντα πολύ συναρπαστική – θα καλούσα την Αλίκη και μετά θα την ανάγκαζα να με πάρει στον κόσμο της μέσα από την τρύπα του κουνελιού.
Αν με κάποιο τρόπο μπορούσες να ανοίξεις μια πύλη προς τη Μετά Θάνατον Ζωή και περνούσες μέσα, πώς θα ήταν η δική σου εκδοχή της;
Δεν μπορώ να φανταστώ άλλη Μετά Θάνατον Ζωή πέρα από αυτή του Τιμ! Αυτή η ταινία είναι τόσο βαθιά ριζωμένη στην παιδική μου ηλικία, και τη δουλειά μου, που το μυαλό μου αρνείται να πάει κάπου αλλού!