Από την Ιεροτελεστία στους Πέρσες, ο διεισδυτικός σκηνοθέτης στήνει μια σκηνική διαδρομή για όσους φεύγουν και για εκείνους που μένουν πίσω, κι εξηγεί στον Δημήτρη Πάντσο γιατί στο θέατρο, όπως και στη ζωή, το κέντρο παραμένει ο άνθρωπος.
Με αφορμή τα φωτογραφικά ντοκουμέντα της εκτέλεσης των 200 στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944, ξαναδιαβάζω το βιβλίο «Οι Δωσίλογοι» του Μενέλαου Χαραλαμπίδη και κοιτάζω γύρω μου καχύποπτα.
Στις 24 Φεβρουαρίου συμπληρώνονται τέσσερα χρόνια από τη μέρα που η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία, επιζητώντας με τα όπλα την πλήρη υποταγή της χώρας στις αναθεωρητικές απαιτήσεις του Βλαντιμίρ Πούτιν. Η ειρήνη καθυστερεί.
Ο αναγνώστης πολύ σύντομα αντιλαμβάνεται, ότι ο ντετέκτιβ που καλείται να βρει τη λύση του μυστηρίου, δεν είναι άλλος από τον ίδιο!
Έγραψε για τη σήψη της Δικαιοσύνης, για τη δευτερογενή θυματοποίηση, για ένα σύστημα που δικάζει και τα θύματα, και τα ΜΜΕ κράτησαν τις λέξεις «βιασμοί» και «αλκοόλ».
