Γιατί συγκινηθήκαμε τόσο για έναν μακάκο; Μήπως τελικά κρεμόμαστε από τον Punch όχι μόνο από ενσυναίσθηση, αλλά περισσότερο από ανάγκη για θέαμα;
Με αφορμή τα φωτογραφικά ντοκουμέντα της εκτέλεσης των 200 στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944, ξαναδιαβάζω το βιβλίο «Οι Δωσίλογοι» του Μενέλαου Χαραλαμπίδη και κοιτάζω γύρω μου καχύποπτα.
Ο αναγνώστης πολύ σύντομα αντιλαμβάνεται, ότι ο ντετέκτιβ που καλείται να βρει τη λύση του μυστηρίου, δεν είναι άλλος από τον ίδιο!
Αν και «μέγας χορηγός» της χοληστερίνης στον οργανισμό μας, η γαρίδα παίρνει συγχωροχάρτι όχι μόνο λόγω της δημοφιλίας της στα σαρακοστιανά τραπέζια, αλλά και λόγω πρόσφατων ερευνών που απενοχοποιούν τη γαριδομακαρονάδα.
Έγραψε για τη σήψη της Δικαιοσύνης, για τη δευτερογενή θυματοποίηση, για ένα σύστημα που δικάζει και τα θύματα, και τα ΜΜΕ κράτησαν τις λέξεις «βιασμοί» και «αλκοόλ».
