Τι μπορούμε να μάθουμε για τις πυρκαγιές από την Αυστραλία

Οι βίαιες, καυτές κόκκινες φλόγες των φονικών δασικών πυρκαγιών που πλήττουν τη Βρετανία και την Ευρώπη, καθώς και οι εικόνες πανικόβλητων κοινοτήτων που εγκαταλείπουν τα σπίτια τους, δεν θα μπορούσαν τουλάχιστον γεωγραφικά να βρίσκονται πιο μακριά από την Τζαν Χάρις.

Όμως, καθισμένη στο νέο της σπίτι στο Ρίντι Σουαμπ, στην αγροτική Νέα Νότια Ουαλία της Αυστραλίας, η 67χρονη βρέθηκε να δακρύζει.

«Είναι τόσο σπαρακτικό για τους ανθρώπους», λέει. «Έχουν μπροστά τους έναν πολύ δύσκολο δρόμο».

Για έναν άνθρωπο που έχασε το σπίτι του από πυρκαγιά, το γνωρίζει όσο λίγοι.

Στη Βρετανία, ειδικοί περιέγραψαν αυτή την εβδομάδα το χειρότερο κύμα δασικών πυρκαγιών που έχει καταγραφεί ποτέ στη χώρα. Στη βόρεια Ουαλία, κάτοικοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Πυρκαγιές σάρωσαν περιοχές της Ισπανίας, της Πορτογαλίας και της Γαλλίας.

Περίπου 65 χιλιόμετρα έξω από το Παρίσι, περίπου 900 σπίτια εκκενώθηκαν, καθώς πυροσβέστες έδιναν μάχη με μια φωτιά «εξαιρετικής κλίμακας» σε δάσος που ανήκει στην πολιτιστική κληρονομιά της UNESCO. Οι αρχές εξετάζουν το ενδεχόμενο εμπρησμού.

Στις πυρκαγιές της Ανδαλουσίας στην Ισπανία, επτά Βρετανοί ήταν μεταξύ των 13 νεκρών.

Μεγάλες φωτιές καίνε επίσης στις ΗΠΑ και τον Καναδά και, όπως στην Ευρώπη, συμπίπτουν με ακραία κύματα καύσωνα.

Είναι μια εικόνα που γίνεται όλο και πιο γνώριμη, καθώς η κλιματική κρίση επεκτείνει και επιδεινώνει τις περιόδους πυρκαγιών σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Προετοιμαστείτε πριν φτάσει η φωτιά

Η Χάρις θυμάται με ακρίβεια μικρές λεπτομέρειες από την Κυριακή 18 Μαρτίου 2018: ότι το ρολόι στις ειδήσεις της τηλεόρασης έδειχνε 12:34, τους «απίστευτους ανέμους» και πώς ο σύζυγός της, Τζον ένας άνθρωπος που συνήθως δεν επέμενε σε τίποτα της είπε:

«Μπαίνουμε στο αυτοκίνητο… πρέπει απλώς να φύγουμε, αγάπη μου».

Ένας τοίχος από φλόγες και καπνό κατευθυνόταν προς το σπίτι τους. Εκείνη την ημέρα η θερμοκρασία είχε φτάσει τους 38 βαθμούς Κελσίου.

Το σπίτι των Χάρις δεν είχε αξιολογηθεί για την αντοχή του στη φωτιά, όμως είχαν κάνει τα συνηθισμένα μέτρα προετοιμασίας.

Οι υδρορροές είχαν καθαριστεί από ξερά φύλλα και σκουπίδια, ώστε οι καύτρες να είναι λιγότερο πιθανό να προκαλέσουν φωτιά στη στέγη. Οι σωλήνες πυρόσβεσης είχαν ελεγχθεί και λειτουργούσαν. Μια επιπλέον δεξαμενή νερού ήταν γεμάτη και έτοιμη.

Όμως η ταχύτητα με την οποία πλησίαζε η φωτιά δεν άφησε κανένα περιθώριο για να υπερασπιστούν το σπίτι τους.

«Από μια απλή μυρωδιά καπνού έγινε ένας τοίχος φωτιάς σε λιγότερο από δύο λεπτά», λέει.

Εκ των υστέρων, λέει πως θα έπρεπε να έχει όλα τα σημαντικά έγγραφα της ζωής της –πιστοποιητικά γέννησης και γάμου, διαβατήρια– συγκεντρωμένα σε ένα σημείο.

Όταν αποφάσισαν να φύγουν, η Χάρις έτρεξε μόνο σε ένα δωμάτιο του σπιτιού, την κουζίνα, για να πάρει την ινσουλίνη του διαβητικού γιου της, Έβαν.

Η Τζαν, ο Τζον και ο Έβαν οδήγησαν μέσα από έναν χωματόδρομο με τετρακίνητο όχημα μέχρι να φτάσουν στην ασφάλεια μιας παμπ στην πόλη.

«Βλέπαμε αυτή την καμινάδα από μαύρο καπνό. Αυτό ήταν το σπίτι μας», λέει.

Το σπίτι και όλα όσα υπήρχαν μέσα χάθηκαν, όπως και άλλα 64 σπίτια και κτίρια εκείνη την ημέρα.

Δύο χρόνια αργότερα, ενώ ζούσαν σε ένα ενοικιαζόμενο σπίτι κοντά στην περιοχή, οι Χάρις χρειάστηκε να εκκενώσουν δύο φορές την περιοχή κατά τη διάρκεια των πυρκαγιών του λεγόμενου «Μαύρου Καλοκαιριού», οι οποίες κόστισαν τη ζωή σε 33 ανθρώπους, κατέστρεψαν περισσότερα από 3.000 σπίτια και έκαψαν έκταση σχεδόν διπλάσια από το μέγεθος της Αγγλίας. Σχεδόν 3 δισεκατομμύρια ζώα σκοτώθηκαν ή εκτοπίστηκαν.

Οι πυρκαγιές αποτελούσαν πάντα μέρος του αυστραλιανού τοπίου. Οι Αβορίγινες χρησιμοποιούσαν τη φωτιά για χιλιάδες χρόνια ώστε να διαχειρίζονται το φυσικό περιβάλλον.

Η ζωή με την απειλή των πυρκαγιών είναι καθημερινότητα, ιδιαίτερα για όσους ζουν σε αγροτικές περιοχές.

Μόνιμες πινακίδες στους δρόμους δείχνουν καθημερινά τον κίνδυνο πυρκαγιάς, τα νοικοκυριά διαθέτουν «σχέδια επιβίωσης από πυρκαγιά» και τα δημόσια ραδιόφωνα μεταδίδουν προειδοποιήσεις.

Τους μήνες πριν από την περίοδο των πυρκαγιών, οι αρχές υπενθυμίζουν στους πολίτες να καθαρίζουν τις υδρορροές, να κλαδεύουν κλαδιά που κρέμονται πάνω από τα σπίτια, να απομακρύνουν εύφλεκτα υλικά γύρω από την κατοικία και να εξασφαλίζουν επαρκή παροχή νερού.

«Η Αυστραλία έχει μερικές από τις πιο ευάλωτες σε πυρκαγιές εκτάσεις στον κόσμο», λέει ο Μπεν Σέπερντ, αξιωματικός της Πυροσβεστικής και Διάσωσης της Νέας Νότιας Ουαλίας.

«Πάντα υποστηρίζαμε ότι πρόκειται για κοινή ευθύνη. Το κοινό πρέπει να κατανοεί τον κίνδυνο και τι μπορεί να κάνει για να τον μειώσει».

Πηγή: Guardian