Ένα παλιό κτίσμα στον Κεραμεικό απέκτησε νέα ζωή μετά την ανακαίνιση που πραγματοποίησε το αρχιτεκτονικό γραφείο Studio Syn, μετατρέποντάς το σε δύο αυτόνομες κατοικίες.
Το αρχικό σπίτι αποτελούνταν από τρία διαφορετικά τμήματα που είχαν χτιστεί σε διαφορετικές περιόδους. Το πρώτο είχε πέτρινους τοίχους και κεραμοσκεπή, το δεύτερο επίσης λιθοδομή αλλά με επίπεδη ταράτσα, ενώ το τρίτο ήταν μια μεταγενέστερη προσθήκη που φιλοξενούσε τους βοηθητικούς χώρους, όπως την κουζίνα και τα μπάνια. Η διάταξη αυτή δημιουργούσε αρκετά πρακτικά προβλήματα: για να φτάσει κάποιος στην κουζίνα ή το μπάνιο έπρεπε να περάσει διαδοχικά από έξι δωμάτια.
Η μεγαλύτερη δυσκολία για την αρχιτεκτονική ομάδα ήταν να καταφέρει να χωρίσει το κτίσμα σε δυο κατοικίες χωρίς να χάσει το σύνολο του κοινόχρηστου χαρακτήρα του. Η λύση που επιλέχθηκε βασίστηκε στην παραδοσιακή τυπολογία της περιοχής, όπου μικρές κατοικίες οργανώνονται γύρω από μια κοινή αυλή. Έτσι, η αυλή μετατράπηκε στο βασικό στοιχείο που συνδέει τους χώρους, φέρνοντας περισσότερο φως και καλύτερη κυκλοφορία.
Τα ανοίγματα των χώρων προς αυτή διευρύνθηκαν και οι βαριές ξύλινες πόρτες αντικαταστάθηκαν από χάλυβα βιομηχανικού στυλ με διπλά τζάμια, δημιουργώντας μια κοινή αισθητική στα τρία διαφορετικά κτίσματα και προσθέτοντας φως στο εσωτερικό τους.
Πολλές από τις σχεδιαστικές αποφάσεις εξαρτήθηκαν από τις διαδοχικές αποκαλύψεις προϋπάρχοντων στοιχείων μετά τις αποξηλώσεις και ως εκ τούτου δεν μπορούσαν να προβλεφθούν εκ των προτέρων άλλα κατά στην πορεία, και ορισμένες στα τελικά στάδια της κατασκευής.
Η παλιά κτιστή σκάλα που οδηγούσε στην ταράτσα καταλάμβανε μεγάλο μέρος της εσωτερικής αυλής, περιορίζοντας τη χρήση της και εμποδίζοντας το φυσικό φως να μπει στο σπίτι.
Με την αντικατάστασή της με οπτικά μια ελαφρύτερη μεταλλική και τη δημιουργία νέων ανοιγμάτων εσωτερικά, η αυλή απελευθερώνεται και αποτελεί κεντρικό συνθετικό στοιχείο αφού οργανώνει τις λειτουργίες και επιτρέπει την επικοινωνία και τον φωτισμό των χώρων γύρω από αυτήν.
Στο δεύτερο σπίτι, τα παραδοσιακά πλακάκια στα πατώματα διατηρήθηκαν και συνδυάζονται με σύγχρονα έπιπλα και έντονες χρωματικές πινελιές, δημιουργώντας έναν χώρο ζεστό και φιλόξενο. Οι καθαρές λευκές επιφάνειες αναδεικνύουν την υφή των υλικών και επιτρέπουν στο φυσικό φως να κυριαρχεί.
Η κουζίνα και η τραπεζαρία διατηρούν την ίδια λογική απλότητας. Ένας μαρμάρινος νεροχύτης, που προέρχεται από κατεδαφισμένα σπίτια της περιοχής, τοποθετήθηκε πάνω σε μια νέα μεταλλική κατασκευή, συνδέοντας το παρελθόν με το παρόν του χώρου. Τα παστέλ χρώματα στα έπιπλα και τα vintage στοιχεία δίνουν μια χαλαρή, σχεδόν παιχνιδιάρικη αίσθηση.
Στο υπνοδωμάτιο, τα αυθεντικά στοιχεία του σπιτιού αποκαλύπτονται ακόμα περισσότερο. Οι παλιές ξύλινες πόρτες, οι υφές των τοίχων και τα παραδοσιακά πλακάκια δημιουργούν μια ατμόσφαιρα που θυμίζει το παρελθόν του κτιρίου, ενώ τα σύγχρονα έπιπλα προσθέτουν άνεση και φρεσκάδα.
Σε όλο το σπίτι, παλιά έπιπλα που βρέθηκαν στον χώρο αποκαταστάθηκαν και επαναχρησιμοποιήθηκαν, αποκτώντας νέα λειτουργία. Με αυτόν τον τρόπο, η ανακαίνιση δεν διαγράφει την ιστορία του κτίσματος, αλλά τη μετατρέπει σε μέρος της νέας του ταυτότητας.
Στο εσωτερικό, η ανακαίνιση ισορροπεί ανάμεσα στο παλιό και το νέο, ενώ τα ψηλά ταβάνια και τα μεγάλα ανοίγματα γεμίζουν τους χώρους με φυσικό φως.
Κάθε ένα από τα δύο σπίτια απέκτησε επαρκή ιδιωτικότητα, η αυλή, όμως, και η ταράτσα παρέμειναν κοινές για να διατηρηθεί η αίσθηση μικρής κοινότητας.
Το τελικό αποτέλεσμα είναι δύο κατοικίες που σέβονται το παρελθόν του κτιρίου, ενώ ταυτόχρονα ανταποκρίνονται στον σύγχρονο τρόπο ζωής — ένας χώρος όπου η παράδοση και το σύγχρονο design συνυπάρχουν αρμονικά.
Μπορείτε να μάθετε περισσότερα για το γραφείο εδώ.
