Η Λίνα Ρόκου εξετάζει την περίπτωση που τα ταίρια των φίλων ρίχνουν και σε μας κλεφτές ματιές, κι εμείς ανταποδίδουμε. Και μετά, όλοι μαζί, τρέχουμε...
Ο κύριος Σταύρος στη Μάνδρα και ο Μανώλης Γλέζος στο Πολυτεχνείο στάθηκαν αυτές τις μέρες μπροστά από ερείπια και μνημεία, αντίστοιχα, συμβολίζοντας την ελπίδα έναντι της κατστροφής και της βίας. Εμείς πώς μπορούμε να ξεχνάμε; Του Βασίλη Μουρδουκούτα
Η Λίνα Ρόκου εξετάζει το δύσκολο πεδίο των ερωτικών σχέσεων στον εργασιακό χώρο και σας προτρέπει να το ζήσετε αλλά καλού κακού ας δείτε τι άλλη δουλειά μπορείτε να κάνετε στο μέλλον.
Αφού οι εκλογές δε γίνονται ακόμα στο Facebook, ο Νέος Φορέας θα είναι «το παλιό ΠΑΣΟΚ το ορθόδοξο». Για το νέο, θα πρέπει να απευθυνθούν στον Αλέξη Τσίπρα... Του Παναγιώτη Μένεγου.
Κάπου μεταξύ της Εθνικής Επετείου της 28ης Οκτωβρίου, του έργου του Δημήτρη Ψαθά που εξακολουθεί να σπάει ταμεία στην Αθήνα του 2017 και της εισαγόμενης γιορτής που μπήκε σιγά σιγά στη ζωή μας, ο Βασίλης Μουρδουκούτας αναρωτιέται ποιοι είμαστε.
Η Λίνα Ρόκου μεγαλώνει την κουβέντα γύρω από το θέμα των ημέρων κι απαντά στους άνδρες που κάνουν το άλμα λογικής υποστηρίζοντας «σε λίγο θα φοβόμαστε να σας φλερτάρουμε».
Πώς ο Σεμπάστιαν Κουρτς κατάφερε στα 31 του προσαρμόζοντας κεντροδεξιά κι αυστριακά την ατζέντα του Μακρόν να μοιάζει σχεδόν βέβαιο, μετά τις εκλογές της περασμένης Κυριακής, ότι θα γίνει ο νεαρότερος επικεφαλής κυβέρνησης στην Ευρώπη;
Μας πιάνει από τον λαιμό και μας εξαναγκάζει να έρθουμε σε επαφή με τον εσωτερικευμένο μισογυνισμό μέσα μας και τις αγκυλώσεις που έχει επιβάλει στην αντίληψη των πραγμάτων. Της Χρύσας Οικονομοπούλου.
Μια από τις υπηρεσίες της τέχνης είναι να προκαλεί πολλά ερωτήματα και η παράσταση «Όλα θα πάνε καλά (1) Το τέλος του Λουδοβίκου» στη Στέγη την προσφέρει και με το παραπάνω.
Ο Βασίλης Μουρδουκούτας γράφει για την σύγχρονη κρίση ταυτότητων που, μια εβδομάδα μετά τις γερμανικές εκλογές, επανεμφανίστηκε στο αιματοβαμμένο καταλανικό δημοψήφισμα, κλονίζοντας ακόμα περισσότερο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.