Κλείσιμο σε 10 δευτερόλεπτα..
Κλείσιμο
Κλείσιμο σε 10 δευτερόλεπτα..
Κλείσιμο
popaganda
popagandaΘΕΑΤΡΟ

«Πολύ, πολύ καλύτερα από ό,τι περίμενα»: Τα Φτηνά Τσιγάρα στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ σκορπούν κύματα (ανέλπιστης) ευφορίας

Ένα μιούζικαλ βασισμένο σε μια ταινία που δημιούργησε το μύθο της χρόνια μετά την προβολή της, 34 σκηνές, 19 τραγούδια για ανεκπλήρωτους έρωτες και συλλέκτες στιγμών και πολλά φιλιά που δεν βρίσκουν στόχο. Γράφει ο Δημήτρης Πάντσος.
Ανδρέας Σιμόπουλος, Λάμπρος Ρουμελιωτάκης

Ας τοποθετηθώ σε σχέση με το ένδοξο παρελθόν. Δε ανήκω στους λίγους που είδαν πριν εικοσιδύο χρόνια την ταινία στις σκοτεινές αθηναϊκές οθόνες (δεν θα ήταν και πολλές). Δεν ανήκω επίσης και στους (πάρα) πολλούς που την ανακάλυψαν μετά και την έβαλαν στα ντουλάπια με τους θησαυρούς τους. Ανήκω στην κατηγορία που δεν είδαν ποτέ την ταινία του Ρένου Χαραλαμπίδη και δεν μοιράστηκαν ποτέ αγαπημένες σκηνές, ατάκες, χαρακτήρες (ακόμη δεν ξέρω ποιο ήταν αυτό που πάντα με σταμάταγε). Παραδόξως όμως, μπορεί και να θυμάμαι πολλά περισσότερα από όσους την είδαν. Υπήρχε πάντα ένας «φθηνοτσιγαριώτης» στην ζωή μου, να μου υπενθυμίζει με «αποδείξεις» και συνεχόμενη αναβίωση ενός άτυπου best off, τι έχανα που δεν την έβλεπα. Πολλές φορές είχα δίπλα μου και δύο ή τρεις.

φώτο: Ανδρέας Σιμόπουλος

Αποτέλεσμα αυτής της παράξενης σχέσης με το αντικείμενο, ήταν να είμαι δυο δεκαετίες μετά έτοιμος για κάτι που φυσικά ποτέ δεν είχα ζητήσει. Η Αθήνα στα τέλη των 90’ς, οι καύσωνες του καλοκαιριού, οι δρόμοι, τα καρτοτηλέφωνα, τα πεταχτά φιλιά, οι μικρές και μεγάλες φιλοσοφίες στην αδράνεια της καθημερινότητας, το ξημέρωμα στην άκρη της πόλης ή πάνω σε αυτή, δεν ήταν μόνο οι «αλήθειες» μιας ταινίας που όφειλα να ανασύρω από τις διηγήσεις των φίλων μου, αλλά κυρίως οι αναμνήσεις της δικής μου ζωής σε μια πόλη που ήθελε να γίνει Ευρώπη  και να αναπνέει έρωτα και ζωή με μια και μόνη ανάσα. Και μάλιστα ατελείωτη.

Η είδηση πως η ταινία «Φτηνά τσιγάρα» που σημάδεψε μια δεκαετία και αγαπήθηκε από ακόμη περισσότερες, θα γινόταν μιούζικαλ στην Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, μου είχε φανεί από την πρώτη στιγμή πολύ λογική. Και εντελώς παράλογη την ίδια στιγμή. Η παρουσία του Παναγιώτη Καλαντζόπουλου στην σύνθεση των κομματιών (που είχε γράψει ούτως ή άλλως τις μουσικές για την ταινία), του συγγραφέα- ποιητή Πέτρου Βουνισέα στο λιμπρέτο και του Κωνσταντίνου Ρήγου στην σκηνοθεσία, μετέτρεψε την αντιφατικότητα σε ζάλη. Γλυκιά ζάλη, αλλά ζάλη.   

φώτο: Ανδρέας Σιμόπουλος, ηθοποιοί: Κωνσταντίνος Μπιμπής, Πάρις Θωμόπουλος

«Πολύ, πολύ καλύτερα από ό,τι περίμενα»: Αυτό ήταν που γέμισε το δικό μου inbox όταν άρχισα να ρωτώ γνωστούς και φίλους που την είδαν, πως τους φάνηκε. Η απορία πάνω σε αυτή την απάντηση, βεβαίως είχε προλάβει να πέσει βαριά σαν ιστορία. Γιατί, τι περίμεναν; Και γιατί τελικά, είδαν αυτό που δεν περίμεναν; Ας προσπαθήσω να απαντήσω εγώ εκ μέρους τους…

Όταν μπαίνεις στο θέατρο ανακαλύπτεις πως όλος ο θίασος είναι ήδη πάνω στη σκηνή. Κάθονται σε χρωματιστούς καναπέδες, φορούν ρούχα με την ίδια στάμπα της ταπετσαρίας τους και παίζουν ένα παιχνίδι με λέξεις. Αυτό που κάποιος σκέφτεται κάτι και άλλοι προσπαθούν να βρουν τι. Πίσω τους μια μπάντα με φυσικά όργανα και τρόπικαλ διάθεση κάνει πρόβα, βγάζει ήχους, ετοιμάζεται να πρωταγωνιστήσει. Αναγνωρίζω σε αυτή τον Παναγιώτη Καλαντζόπουλο. Και στο μπουκέτο των ηθοποιών μπροστά, την Σοφία Κουρτίδου και τον Τάκη Βαμβακίδη. Μετά από λίγο τον Ιαν Στρατή και δύο τύπους από την Τούρτα της Μαμάς, ονόματα δεν ξέρω. Συνεχίζουν να παίζουν μεταξύ τους όσο το κοινό βρίσκει τις θέσεις του. Λίγο μετά, γυρνούν και το ρωτούν. Το βάζουν στο παιχνίδι τους. Ένας κύριος με λευκό κοστούμι και γυρισμένη σε μας πλάτη, τους κοιτά επίσης. Είναι ο αφηγητής Ρένος Χαραλαμπίδης. Σε λίγο θα αρχίσει να ξετυλίγει το κουβάρι της ιστορίας, να συστήνει τους ήρωες, να τονίζει τους συσχετισμούς με την ταινία, να παρακολουθεί πως εξελίσσονται τα δικά του όνειρα, δύο δεκαετίες μετά. Τον παρακολουθώ καθ’ όλη τη διάρκεια. Αναρωτιέμαι, πόσοι τόνοι συγκίνησης, μπορεί να συσσωρεύονται στο βλέμμα του που διακριτικά και επιδέξια κρύβει.

Η παράσταση ξεκινά. Για τις επόμενες δύο ώρες παρακολουθείς ένα ελληνικό μιούζικαλ και ευτυχώς για σένα δεν έχεις ιδέα τι σημαίνει αυτό. Μέχρι έστω το πρώτο dirty song («mou na ra»), το απόλυτο χιτ της παράστασης, δια στόματος Κουρτίδου, διαπεράσει το είναι σου και σε τινάξει σαν ηλεκτροσόκ στην καρέκλα. Ωπ τι έχουμε εδώ;

φώτο: Ανδρέας Σιμόπουλος, ηθοποιοί: Σοφία Κουρτίδου, Πάρις Θωμόπουλος

Ό,τι σωστό «κλισέ» συνοδεύει μια καλοδουλεμένη μηχανή σε μια θεατρική παράσταση, θα το βρεις εδώ. Ένα διαβολεμένο θίασο με διαβολεμένες φωνές (κάποιος να οδηγήσει επιτέλους τον Στρατή στην παγκόσμια καταξίωση, αυτό που κάνει στη σόλο στιγμή του, να σβήνει από το χάρτη το Dream On των Aerosmith με τέτοια ευκολία, είναι αδιανόητο). Ένα συνθέτη σε μια από τις πιο «έξω καρδιά» προσωπικές του στιγμές. Ένα σκηνοθέτη στο απόγειο της δημιουργικής του τρέλας. Και πάνω από όλα, επιτρέψτε μου, ένα ποιητή των λέξεων έτσι ώστε να στηθεί αυτό το πικάντικο, ωμό, εύθυμο, ατίθασο και τόσο συγκινητικό λιμπρέτο που όμοιο του είχαμε πράγματι καιρό να δούμε και να ακούσουμε.

Βγαίνοντας έξω στο αίθριο της Λυρικής μετά την παράσταση, εκεί μπροστά στα κελαριστά σιντριβάνια, έχεις πολλά να θυμηθείς. Και για πολλά να χαμογελάσεις. Τα ονόματα που επιτέλους έμαθες. Θάνος Λέκκας και Πάρις Θωμόπουλος. Οι δύο της Τούρτας. Ο πρώτος ως alter ego του Χαραλαμπίδη οργώνει την σκηνή με περισσή ευαισθησία και ανάλαφρη δοτικότητα- τα δύο πιο τρυφερά τραγούδια της παράστασης είναι ντυμένα με τη φωνή του (τα «Όνειρα» σε ντουέτο με την συνοδοιπόρο Χριστίνα Στεφανίδη και η «Φεγγαρόπετρα»). Και ο δεύτερος, πότε μόνος και πότε σε ξεκαρδιστικά ντουέτα με τον Κωνσταντίνο Μπιμπή και την Σοφία Κουρτίδου. Τρεις απίθανοι ηθοποιοί που επαναπροσδιορίζουν την κωμωδία με ένα απελευθερωμένο σωματικό τρόπο που δεν σε αφήνει ούτε δευτερόλεπτο εκτός. Διαθέτουν φινέτσα μοναδική και ξέρουν πως να την επικοινωνήσουν. Δεν το βρίσκεις αυτό εύκολα.

φώτο: Λάμπρος Ρουμελιωτάκης, ηθοποιοί: Θάνος Λέκκας, Χριστίνα Στεφανίδη

Θυμάσαι φυσικά κι άλλα. Το θεατρικό μέτρο και τη κινηματογραφική ροή ανάμεσα στις σκηνές. Το πόσο αβίαστα κυλούν τα «σκετσάκια». Και το πόσο γλυκά και εύθυμα περνούν ανάμεσα στα μουσικά θέματα (θα θέλαμε το soundtrack ευθύς να πρωταγωνιστεί στην μουσική μας λίστα του Spotify). Τα Summertime in Prague και Λευκό μου Γιασεμί, με τη ζεστή φωνή της Idra Kayne. Τα γεμάτα φαντασία και ποπ διάθεση ρούχα του Απόστολου Μητρόπουλου. Όλο το δεύτερος μέρος. Μια γλυκιά υπενθύμιση της τρυφερότητας που γλιστρά ακόμη μέσα στον προβληματισμένο μικρόκοσμο των σχέσεων μας.

Τα θεατρικά «Φθηνά Τσιγάρα» δεν ξέρω τι σχέση έχουν με τα κινηματογραφικά. Όπως δεν ξέρω κι αν αυτό έχει σημασία. Γιατί στέκουν έξοχα και ως αφορμή και μόνο. Για μια cool, εύθυμη και συγκινητική βουτιά πίσω στο χρόνο. Σε αυτό που ήμασταν και ποτέ δεν χάσαμε. Ακόμη κι αν πιστέψαμε, κάπου εκεί στο δρόμο, το αντίθετο.  

φώτο: Ανδρέας Σιμόπουλος

 
Παναγιώτης Καλαντζόπουλος / Ρένος Χαραλαμπίδης
Φτηνά τσιγάρα
Μιούζικαλ • Πρώτη παρουσίαση / Ανάθεση της Εναλλακτικής Σκηνής της ΕΛΣ
Παραστάσεις: από 2-6 & 9-13 Μαρτίου
ώρα: 20.30 (Κυριακή: 17.30 & 19.30)
Εναλλακτική Σκηνή Εθνικής Λυρικής Σκηνής | Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος
https://www.nationalopera.gr/enalaktiki-skini/enalaktiki-skini-mioyzikal/item/4092-ftina-tsigara
Λιμπρέτο: Πέτρος Βουνισέας | Στίχοι: Παναγιώτης Καλαντζόπουλος, Πέτρος Βουνισέας, Μιχάλης Γκανάς, Ελένη Ζιώγα | Σκηνοθεσία, κινησιολογία, σκηνικό: Κωνσταντίνος Ρήγος | Κοστούμια: Απόστολος Μητρόπουλος | Σχεδιασμός φωτισμών: Περικλής Μαθιέλλης | Συνεργάτιδα αρχιτέκτονας: Μαίρη Τσαγκάρη | Μουσική διδασκαλία: Μιχάλης Παπαπέτρου | Μουσική προετοιμασία: Φρίξος Μόρτζος
Αφηγητής: Ρένος Χαραλαμπίδης | Νίκος: Θάνος Λέκκας | Σοφία: Χριστίνα Στεφανίδη | Πικάσσο (καφετζής), Μάκης, Μποξέρ: Κωνσταντίνος Μπιμπής | Ιωάννα, Βάνα: Σοφία Κουρτίδου | Θανάσης, Σάκης: Πάρις Θωμόπουλος | Μανώλης: Ίαν Στρατής | Τέλης: Τάκης Βαμβακίδης | Τάκης: Δημήτρης Ναλμπάντης | Λάνα, Τραγουδίστρια: Idra Kayne | Ντάνα, Καντινιέρισσα: Αθηνά Βρούβα
Μουσικοί: Σταύρος Λάντσιας (πιάνο), Ανδρέας Πολυζωγόπουλος (τρομπέτα), Χρήστος Ραφαηλίδης (βιμπράφωνο), Γιώργος Παλαμιώτης (ηλεκτρικό μπάσο), Θανάσης Τσακιράκης / Χρήστος Βίγκος (ντραμς, κρουστά), Παναγιώτης Καλαντζόπουλος (κιθάρες, γιουκαλίλι)
Υπό την αιγίδα του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου
Τιμές εισιτηρίων: €15, €20 • Φοιτητικό: €10
Προπώληση: Ταμεία της ΕΛΣ (2130885700, καθημερινά 09.00-21.00), ticketservices.gr
***Bάσει των οδηγιών της Ελληνικής Πολιτείας, σημειώνεται ότι οι αίθουσες της ΕΛΣ στo ΚΠΙΣΝ λειτουργούν ως αμιγείς χώροι για εμβολιασμένους και νοσήσαντες, στο 100% της χωρητικότητάς τους (οι θεατές οφείλουν να επιδεικνύουν έγκυρο σχετικό πιστοποιητικό και επίδειξη ταυτότητας ή διαβατηρίου). Για παιδιά από 4 έως και 17 ετών ισχύει η επίδειξη πιστοποιητικού εμβολιασμού ή νόσησης, είτε δήλωση αρνητικού αυτοδιαγνωστικού ελέγχου (self-test) τελευταίου 24ώρου.

 

POP TODAY
popaganda
© ΦΩΤΑΓΩΓΟΣ ΕΠΕ 2022 / All rights reserved
Διαβάζοντας την POPAGANDA αποδέχεστε την χρήση cookies.