Στο σημερινό, πιο χορευτικό, παρελαύνει η αφροκρεμα της σύγχρονης βρετανικής χορευτικής μουσικής. Από τον Ewan Pearson στον Ghost Culture κι από τον Erol Alkan στον Daniel Avery.
Λίγο πριν τη συναυλία στο Fuzz, το ζόρικο ντουέτο από το Perpignan της Γαλλίας ξεδιαλέγει για την Popaganda τα 10 αγαπημένα του τραγούδια. Ναι, η λίστα έχει πολύ garage
Και μιλάει στη Λίνα Ρόκου για τους αμανέδες που τραγουδούσε στον Στέλιο Καζαντζίδη, για το πιάνο του Ωνάση που πετάχτηκε στη θάλασσα και για το οιδιπόδειο με τη μάνα του.
Παρουσιάζει την Τρίτη 28/4 στο Θέατρο Πόρτα τον πρώτο, πολύ ιδιαίτερο, της δίσκο και μιλάει στην Popaganda για τη μουσική που έχει ταυτότητα όταν δεν έχει ταμπέλα, για το έντεχνο και την εποχή δημιουργίας που ζούμε.
Mπροστά σε ένα κοινό που έδειχνε να τους περιμένει για χρόνια, ειδικά τους δεύτερους, και που ποτέ δεν θεώρησε ότι είτε τα τραγούδια, είτε η μουσική η ίδια η οποία τα ανέδειξε, «λαχανιάζουν» πίσω από ηλίθια αστεία. Γράφει ο Άρης Καραμπεάζης.