Στο 18ο διαμέρισμα του Παρισιού, εκεί όπου η γαλλική φινέτσα συναντά την πολυπολιτισμική ενέργεια της Boulevard Ornano, μια οικογένεια Τυνήσιων κατάφερε το ακατόρθωτο: να κάνει τους Παριζιάνους να απαρνηθούν για λίγο το κρουασάν τους για χάρη ενός μελωμένου μπακλαβά. Το ζαχαροπλαστείο La Rose de Tunis είναι μια ζωντανή ιστορία 35 ετών που αποδεικνύει ότι η παράδοση, όταν ζυμώνεται με αγνά υλικά και συναίσθημα, δεν γνωρίζει σύνορα.
Όλα ξεκίνησαν το 1983, όταν δύο αδέρφια από το Ghomrassen, ένα μικρό χωριό στη νότια Τυνησία γνωστό για τους «ftayri» (τους μαστόρους του λουκουμά), έφτασαν στο Παρίσι με όπλο την τεχνογνωσία των προγόνων τους. Αφού μαθήτευσαν δίπλα σε έναν Έλληνα ζαχαροπλάστη, κληρονόμησαν το πελατολόγιό του και άνοιξαν το δικό τους εργαστήριο.
Στις αρχές, οι παραδόσεις γίνονταν με ένα ταπεινό Renault 4L, διασχίζοντας τη Γαλλία από τη Ντιζόν μέχρι τη Λυών, υπό το όνομα “Orient Express”. Μετά από μια δικαστική διαμάχη με τους σιδηροδρόμους (SNCF) για το όνομα, γεννήθηκε το εμβληματικό, πλέον, La Rose de Tunis.
Σήμερα, ο Amine, ο γιος του ιδρυτή, κρατά τα ηνία της επιχείρησης. Παρά την τεράστια ανάπτυξη και τις εγκαταστάσεις παραγωγής στο Villetaneuse, η φιλοσοφία παραμένει η ίδια: μηδέν μηχανήματα, μόνο χέρια. Από zlabia μέχρι makroud, από kalb el louz και κέρατα της γαζέλας, μέχρι baklava, αυτές οι συνταγές ενσαρκώνουν γενιές ιστορίας, ταυτότητας και χειροποίητης δεξιοτεχνίας.
«Ο κόσμος νομίζει ότι αν ανοίξει την πόρτα του εργαστηρίου μας θα δει βιομηχανικές μηχανές. Αντίθετα, θα δει ανθρώπους να πλάθουν με αγνά φιστίκια, φουντούκια και μέλι», εξηγεί ο Amine.
Η διαδοχή δεν ήταν εύκολη. Ο Amine μεγάλωσε βλέποντας τον πατέρα του να θυσιάζει τα πάντα για την εταιρεία – γιορτές, σχολικές εκδηλώσεις, ελεύθερο χρόνο. Αν και αρχικά ονειρευόταν να γίνει πιλότος, η αγάπη για το οικογενειακό «στολίδι» τον κέρδισε στα 19 του.
Ο θάνατος του πατέρα του το 2021, μέσα στον χώρο της δουλειάς, τον ανάγκασε να αναλάβει τις ευθύνες του πρόωρα. Σήμερα, γεφυρώνει το χάσμα των γενεών, από το χαρτί και το στιλό του θείου του, πέρασε στο μάρκετινγκ, το Excel και τα social media, χωρίς όμως να αλλοιώσει τη γεύση που οι πελάτες εμπιστεύονται εδώ και τρεις δεκαετίες.
Αν ρωτήσετε τους τακτικούς θαμώνες, θα σας πουν ότι η γεύση είναι ακριβώς η ίδια με εκείνη στην Τύνιδα. Το highlight; Το Τυνησιακό millefeuille με γλάσο καφέ και πλούσια κρέμα, που σύμφωνα με τους ιδιοκτήτες –και πολλούς Παριζιάνους– κοντράρει στα ίσα την κλασική γαλλική εκδοχή.
Ο Amine εξήγησε στο StreetPress πώς συνεχίζει την οικογενειακή παράδοση, διατηρώντας την τυνησιακή ζαχαροπλαστική στην καρδιά του Παρισιού.
Το La Rose de Tunis παραμένει ένας φάρος γλυκιάς νοσταλγίας για τους μετανάστες και ένας γαστρονομικός προορισμός για τους Γάλλους, αποδεικνύοντας ότι το μέλι και το μεράκι είναι η πιο παγκόσμια γλώσσα.
Θα τους βρείτε στην Boulevard Ornano 7, στο 18ο διαμέρισμα του Παρισιού.
Tο StreetPress είναι μέλος του Sphera Network. Μάθετε περισσότερα για το δίκτυό μας από ανεξάρτητα ευρωπαϊκά μέσα και πολιτιστικούς φορείς εδώ: https://spheranetwork.com/
