Η Ντόρα Ρωζέττη έγινε, το 1929, η πρώτη Ελληνίδα συγγραφέας που πραγματεύτηκε το θέμα-ταμπού του λεσβιακού έρωτα, όταν αυτό ήταν κοινωνικά απολύτως απαράδεκτο.
Ο Άρνε Νταλ, συνδυάζοντας το έγκλημα, την κοινωνική κριτική και την περίτεχνη αφήγηση, προσθέτει και μία βαθιά ψυχολογική παράμετρο, στο είδος του σκανδιναβικού νουάρ.
Ο ιδιοφυής Αμερικανός συγγραφέας, συνδέοντας αληθινά γεγονότα με φανταστικά στοιχεία, δείχνει το πώς η σύγχρονη Ιστορία διαμορφώνεται από υποθέσεις, εικασίες και παρεξηγήσεις.
Οι δίκες στη λογοτεχνία έχουν μία μακρά και ενδιαφέρουσα ιστορία, αφού συμβάλλουν στην ανάδειξη ζητημάτων δικαιοσύνης, ηθικής και κοινωνικών ανισοτήτων.
Οι χαρακτήρες του ιδιοφυούς συγγραφέα βρίσκουν παρηγοριά, αν όχι νόημα, στη ίδια τη γραφή και την ανάγνωση – απέναντι στην απελπισία και το απόλυτο χάος.
Ο διεθνούς φήμης συγγραφέας, χρησιμοποιώντας την μέθοδο της αράχνης, ξεκινάει από την περιφέρεια και συγκλίνει προς το κέντρο - παγιδεύοντας αριστοτεχνικά το αναγνώστη.
Μία παράτολμη μετάβαση στη χώρα των ενστίκτων και της ερωτικής επιθυμίας, μακριά από τους περιορισμούς της υποκριτικής Βικτωριανής εποχής του 19ου αιώνα.