Η χώρα της σιωπής, της Μελισσάνθης

«Η χώρα της σιωπής είναι από κρύσταλλο»

Όταν ήρθαν, του Μπέρτολτ Μπρεχτ

«Όταν ήρθαν οι ανήμεροι ληστές»

Η Lindsay Whalen είναι γενναία, του Σαμσών Ρακά

«Μοναξιά είναι να κάθεσαι σε μια γωνιά στα έβερεστ της Πειραιώς»

Εκείνοι που μας παίδεψαν, του Ντίνου Χριστιανόπουλου

«Εκείνοι που μας παίδεψαν βαραίνουν μέσα μας πιo πολύ»

Της Σπάρτης οι πορτοκαλιές, του Νικηφόρου Βρεττάκου

«Της Σπάρτης οι πορτοκαλιές, χιόνι, λουλούδια του έρωτα»

Ρομαντικός μέχρι κακίας, της Κατερίνας Χανδρινού

«Βράζει το πρωί να πιει, αντί για άλλο βότανο, ρίζα απ' το φιλότιμό του»

Ένας ποιητής, του Λευτέρη Πούλιου

«Είναι ένας ποιητής περισσότερο κι από ένα φονιά»

Το σώμα και η αμαρτία, της Άντειας Φραντζή

«Να αμαρτάνεις με τον πιο ενάρετο τρόπο»

N, του Γιάννη Ευσταθιάδη

«Το δωμάτιο άδειο, τα φώτα σβηστά, το μαξιλάρι παγωμένο, η εποχή στεγνή, τα φωνήεντα σιωπηλά»

Mετεωριζόμενος, του Γιάννη Δάλλα

«Αυτό το πουλί είναι ο Πέτρος»

Ποίημα 982, της Έμιλυ Ντίκινσον

«Αν εμποδίσω να ραγίσει μια Καρδιά»

Χάνεσαι, του Νίκου Καρύδη

«Έρχεσαι και φεύγεις χάνεσαι»

Αχ…, του Γιάννη Στίγκα

«Υπάρχει ένα μικρό κούφιο πραγματάκι, που χωρά τόσα»

Εν μια νυκτί, του Ηλία Λάγιου

«Κι είπα: Θα ‘ρθουν πολύ σωστές βροχές∙ θα μου τες μάθει»

Γκρίζα, του Κ.Π. Καβάφη

«Κυττάζοντας ένα οπάλλιο μισό γκρίζο»

Άστρα, του Χρήστου Μπράβου

«Καπνίζουν κ’ οι άγγελοι, είπε»

Ανείπωτοι, του Ντέινα Τζόια

«Τόσο πολύ απ’ ό, τι ζούμε συμβαίνει εσωτερικά»

Περαστικές, του Κώστα Ουράνη

«Γυναίκες, που σας είδα σ’ ένα τρένο»

Παραλλαγές, του Γιώργου Θέμελη

«Το αίμα ανοίγει και λαλεί, σαν το πουλί τ’ αηδόνι»

Ζωή, του Τσαρλς Μπουκόφσκι

«Να φαγωθείς απ’ ένα γουρούνι»

Ιερά Οδός, του Άγγελου Σικελιανού

«Aπό τη νέα πληγή που μ' άνοιξεν η μοίρα»

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΤΟ INBOX ΣΟΥ
Διαβάζοντας την POPAGANDA αποδέχεστε την χρήση cookies.