Ελπήνωρ, του Τάκη Σινόπουλου

«Tοπίο θανάτου. H πετρωμένη θάλασσα τα μαύρα κυπαρίσσια»

Η παράσταση, του Ορέστη Λάσκου

«Mυστηριωδώς, με γράμματα πελώρια, και μοιραίως»

Μία αξιομνημόνευτη φαντασίωση, του Ουίλιαμ Μπλέικ

«Καθώς περπατούσα ανάμεσα στις φλόγες της κόλασης»

Απομεινάρια, του Ρώμου Φιλύρα

«Στα χαλίκια που εφίλειε το κύμα»

Η λάθος αγάπη, της Λένας Πλάτωνος

«Είμαστε συναρτήσεις φλύαρων απόπατων»

Ανώμαλα πάθη, του Τάσου Λειβαδίτη

«Kάποτε θα θυμηθώ κάτι τόσο ωραίο»

Ουλαλούμ, του Έντγκαρ Άλαν Πόε

«Σταχτί και σκυθρωπό το χρώμα τ’ ουρανού»

Σπίτι με κήπον, του Κ.Π. Καβάφη

«Ήθελα να ’χω ένα σπίτι εξοχικό»

Ψεύδομαι, του Ζωρζ Μπατάιγ

«και το σύμπαν καθηλώνεται»

Tο Διαμαντένιο του Όρθρου μου, του Κωστή Παλαμά

«Tο διαμαντένιο του όρθρου μου πετράδι!»

Φθινόπωρο, του Έζρα Πάουντ

«Μια δόση ψύχρας μες στη φθινοπωρινή βραδιά»

Εδώ ή αλλού, της Κατερίνας Γώγου

«Αγαπημένε. Μπήκε αθόρυβα ο χειμώνας»

Εδώ Πολυτεχνείο, του Γιώργου Σαραντή

«Τρείς νύχτες καίγανε οι φωτιές»

Το βάρος του, του Γιώργου Ιωάννου

«Zητώ τους μυστικούς Xριστούς»

Tα ποιήματα στο δρόμο, του Νίκου Χουλιάρα

«Μ’ αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ’ τα βιβλία»

Σκοτεινές αποστάσεις, του Άδωνι

«Κάθε φορά που το χέρι μου μαζεύει τα πράγματά της»

Στο θάνατο, της Άννα Αχμάτοβα

«Έτσι κι αλλιώς θα ‘ρθεις. Εμπρός λοιπόν»

Στέαρ, του Ανδρέα Εμπειρίκου

«H πλάστιγξ κλίνει εκεί που προτιμάμε»

Είδα, του Λάμπρου Πορφύρα

«Eίδα μια χώρα ξωτικιά στ' ανήσυχο όνειρό μου»

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΤΟ INBOX ΣΟΥ
Διαβάζοντας την POPAGANDA αποδέχεστε την χρήση cookies.