Ο Άκης Πάνου προς τον Μάνο Χατζιδάκι

Μια έμμετρη επιστολή διαμαρτυρίας από τον λαϊκό συνθέτη στον τότε διευθυντή του Γ' Προγράμματος και καταξιωμένο μουσουργό.

Μαραμπού, του Νίκου Καββαδία

«Λένε για μένα οι ναυτικοί που εζήσαμε μαζί»

Ελεγεία των λουλουδιών, του Κ.Π. Καβάφη

«Όσα λουλούδια υπάρχουν, το καλοκαίρι ανθίζουν»

Ο νεκρός, του Θωμά Τσαλαπάτη

«Μέσα μου μεγαλώνει ένας νεκρός»

Γυμνός, Ιούλιο μήνα, του Οδυσσέα Ελύτη

«Γυμνός, Iούλιο μήνα, το καταμεσήμερο»

O μάγος, του Αλέξη Τραϊανού

«Θα προσπαθήσω να ευχαριστήσω τους θεατές»

Όχθη, του Ανδρέα Εμπειρίκου

«Eίμεθα στη όχθη σαν προβλήτες»

Aναισθητική αγωγή, του Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου

«Εκεί, ασάλευτοι μέσα στο φως της προκυμαίας»

Αιχμαλωσία, του Τάσου Λειβαδίτη

«Παρ' όλο που σε όλη μου τη ζωή βιαζόμουν, η νύχτα μ' έβρισκε πάντα απροετοίμαστο»

Αίθουσα αναμονής, του Γιώργου Γεραλή

«Στο θαμπό φως, μια συλλογή κρατάει τους πεθαμένους.»

Το Παραμύθι της Ωραίας των Μεγάλων Πουλιών, του Νίκου Εγγονόπουλου

«Φόρεσε τη γύφτικη, την τσίγκινη πανοπλία, κι' έγειρε, κι' εξαπλώθηκε»

Δον Κιχώτης, του Κώστα Ουράνη

«Ατσάλινος και σοβαρός απάνω στ’ άλογό του»

Το μπλε που σε τυλίγει, του Μιχάλη Γκανά

«είναι η στάχτη του καμένου χρόνου»

Το μυστικό άνθος, του Νίκου Γρηγοριάδη

«Δεν είναι που δεν έχεις τι να πεις»

Τρελαμένο κορίτσι, του Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς

«Αυτό το τρελαμένο κορίτσι που φτιάχνει μονάχη της τη μουσική της»

Σάρκινος λόγος, του Γιάννη Ρίτσου

«Τι όμορφη που είσαι. Με τρομάζει η ομορφιά σου. Σε πεινάω. Σε διψάω»

Σπιτικό περιβόλι, του Τέλλου Άγρα

«Πολυκατοικημένο είναι το ράφι»

To ποίημα, του Κάρολου Τσίζεκ

«Όπως το κεντητό έξωμο φουστάνι»

Τα μάτια μου, του Ιάσωνα Ιωαννίδη

«Ντρέπομαι να κοιτάζω πια τα μάτια μου»

Απόγευμα, του Ντίνου Χριστιανόπουλου

«Ήταν ωραίο εκείνο το απόγευμα με την ατέλειωτη»

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΤΟ INBOX ΣΟΥ
Διαβάζοντας την POPAGANDA αποδέχεστε την χρήση cookies.