Σε μια κινηματογραφική εβδομάδα που οι επανεκδόσεις, από Αντονιόνι σε Άγκαθα Κρίστι κι «Ένα Ψάρι που το Έλεγαν Γουάντα», κλέβουν και πάλι την παράσταση. Γράφει η Μάρα Θεοδωροπούλου.
Με αφετηρία τα 70s, πατέρας και γιος επέστρεφαν ξανά και ξανά στη Δονούσα και γύρισαν μια ταινία βαθιά στοχαστική για τη σημασία της μνήμης, που είναι η μόνη μας ιδιοκτησία και ορίζει όχι μόνο το ποιοι είμαστε αλλά και το ποιοι επιλέγουμε να είμαστε.