Η θλιμμένη έκφραση δεν αποτελεί τη μοναδική ένδειξη ότι κάποιος δεν βρίσκεται σε καλή ψυχολογική κατάσταση. Σύμφωνα με ερευνητές, αποκαλυπτικός μπορεί να είναι και ο τρόπος με τον οποίο περπατά, ιδιαίτερα η κίνηση των χεριών και των ποδιών του.
Επιστήμονες ζήτησαν από εθελοντές να αναγνωρίσουν τα συναισθήματα ανθρώπων παρακολουθώντας βίντεο στα οποία εκείνοι περπατούσαν. Διαπίστωσαν ότι οι μεγαλύτερες κινήσεις των άκρων συνδέονταν με την επιθετικότητα, ενώ οι πιο περιορισμένες κινήσεις παρέπεμπαν σε φόβο και θλίψη. Όταν οι ερευνητές επεξεργάστηκαν τα βίντεο, κάνοντας τις κινήσεις των χεριών και των ποδιών μεγαλύτερες ή μικρότερες, τα συναισθήματα έγιναν ευκολότερα αναγνωρίσιμα. Σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Royal Society Open Science, ο συντονισμένος τρόπος με τον οποίο κινούνται τα χέρια και τα πόδια αποτελεί ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά που παρατηρούν οι άνθρωποι.
Η έρευνα διευρύνει τον κατάλογο των ενδείξεων στις οποίες βασίζεται ο άνθρωπος για να αξιολογήσει γρήγορα τη συναισθηματική κατάσταση των άλλων. Παράλληλα, αναδεικνύει τις συγκεκριμένες κινήσεις του σώματος που μεταφέρουν τις περισσότερες πληροφορίες για τα συναισθήματα ενός ατόμου. Η Mina Wakabayashi, ερευνήτρια στο Advanced Telecommunications Research Institute International του Κιότο και επικεφαλής συντάκτρια της μελέτης, εξήγησε ότι το περπάτημα αποτελεί μία από τις πιο οικείες και καλύτερα εξασκημένες κινήσεις ολόκληρου του σώματος. Για τον λόγο αυτό, οι αλλαγές στη συναισθηματική κατάσταση είναι πιθανό να αποτυπώνονται με φυσικό τρόπο στον βηματισμό.
Σύμφωνα με την ίδια, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι κινήσεις με μεγαλύτερη αιώρηση των χεριών και των ποδιών εκλαμβάνονταν συχνότερα ως ένδειξη θυμού. Αντίθετα, οι μικρότερες και πιο συγκρατημένες κινήσεις συνδέονταν περισσότερο με τη θλίψη ή τον φόβο.
Για τις ανάγκες της μελέτης, οι επιστήμονες ζήτησαν από ηθοποιούς να ανακαλέσουν γεγονότα της ζωής τους που τους είχαν προκαλέσει θυμό, χαρά, φόβο ή θλίψη. Στη συνέχεια, τους ζήτησαν να περπατήσουν για μικρή απόσταση, έχοντας στο μυαλό τους καθεμία από αυτές τις αναμνήσεις. Οι συμμετέχοντες φορούσαν εφαρμοστά ρούχα και ανακλαστικούς δείκτες, οι οποίοι επέτρεψαν στους ερευνητές να δημιουργήσουν βίντεο σημειακής απεικόνισης από μπροστά και από το πλάι. Με αυτόν τον τρόπο καταγράφηκε αποκλειστικά ο βηματισμός τους, χωρίς να είναι ορατές οι εκφράσεις του προσώπου ή άλλες ενδείξεις από το σώμα τους.
Στη συνέχεια, εθελοντές παρακολούθησαν τα βίντεο και κλήθηκαν να αναφέρουν ποιο συναίσθημα τους προκαλούσε κάθε τρόπος βαδίσματος. Όπως έδειξε η μελέτη, αναγνώρισαν όλα τα συναισθήματα που επιχειρούσαν να εκφράσουν οι ηθοποιοί σε ποσοστό υψηλότερο από εκείνο της τυχαίας επιλογής. Οι ερευνητές κατέληξαν ότι, τουλάχιστον σε έναν βαθμό, οι παρατηρητές ήταν πράγματι σε θέση να αντιληφθούν τα συναισθήματα που σκόπευαν να μεταδώσουν οι άνθρωποι μέσω του βαδίσματός τους.
Σε ένα δεύτερο πείραμα, οι επιστήμονες εξέτασαν ποιες συγκεκριμένες κινήσεις αποκάλυπταν περισσότερο τη συναισθηματική κατάσταση των συμμετεχόντων. Για τον σκοπό αυτό, χρησιμοποίησαν βίντεο ανθρώπων που περπατούσαν έχοντας ουδέτερη συναισθηματική διάθεση και επεξεργάστηκαν τις εικόνες, ώστε να ενισχύσουν ή να περιορίσουν την αιώρηση των χεριών και των ποδιών.
Για ακόμη μία φορά, οι παρατηρητές συνέδεσαν τις πιο έντονες κινήσεις με την επιθετικότητα, ενώ αντιλήφθηκαν τις πιο περιορισμένες ως ενδείξεις θλίψης ή φόβου. Τα συναισθήματα είναι πιθανό να επηρεάζουν και πολλούς άλλους τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι κινούν το σώμα τους. Η ερευνητική ομάδα του Κιότο σκοπεύει να εξετάσει αυτές τις κινήσεις σε μελλοντικές μελέτες.
Η Wakabayashi επισήμανε ότι η δυνατότητα αναγνώρισης των συναισθημάτων μέσα από την κίνηση του σώματος θα μπορούσε να βοηθήσει τους ανθρώπους να κατανοούν γρηγορότερα τους άλλους κατά τη διάρκεια των κοινωνικών επαφών, ακόμη και χωρίς να ανταλλάξουν λέξεις. Αυτό θα μπορούσε, για παράδειγμα, να επιτρέψει την αναγνώριση της συναισθηματικής κατάστασης κάποιου από απόσταση και να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο οι άλλοι θα τον πλησίαζαν, ανάλογα με το εάν φαινόταν θυμωμένος ή λυπημένος.
Τα ευρήματα ενδέχεται να αποκτήσουν και πρακτικές εφαρμογές. Εάν οι επιστήμονες καταφέρουν να προβλέπουν με αξιοπιστία τα συναισθήματα ενός ανθρώπου από τις κινήσεις του, η τεχνολογία θα μπορούσε να συμβάλει στον εντοπισμό ευάλωτων ή δυνητικά απειλητικών ατόμων σε πλάνα από κάμερες ασφαλείας. Θα μπορούσε επίσης να οδηγήσει στην ανάπτυξη φορετών συσκευών, οι οποίες θα παρακολουθούν την ψυχική κατάσταση των χρηστών τους.
Ερευνητές στο Τέξας έδειξαν, σε ξεχωριστή μελέτη για την αναγνώριση συναισθημάτων μέσω του βαδίσματος, ότι ένας αλγόριθμος μηχανικής μάθησης μπορούσε να προβλέψει τον θυμό, τη θλίψη, τη χαρά και τον φόβο από τον τρόπο με τον οποίο περπατούσε ένας άνθρωπος, αν και με περιορισμένη ακρίβεια. Ένα πιθανό πλεονέκτημα αυτής της μεθόδου είναι ότι ο τρόπος βαδίσματος ενδέχεται να είναι δυσκολότερο να προσποιηθεί ή να ελέγξει κανείς σε σύγκριση με την ομιλία και τις εκφράσεις του προσώπου.
Ο Dr Gu Eon Kang Κανγκ, βιομηχανικός μηχανικός στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Ντάλας και ένας από τους συντάκτες της μελέτης μηχανικής μάθησης, ανέφερε ότι μία ακόμη πιθανή εφαρμογή θα ήταν η δημιουργία ενός «εικονικού βοηθού βασισμένου στην τεχνητή νοημοσύνη». Ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να ερμηνεύει τα συναισθήματα ενός ανθρώπου από τον τρόπο που περπατά και να ανταποκρίνεται αναλόγως.
Πηγή: The Guardian