Θέλω να κοιμηθώ.
Με αυτή τη φράση θα ξεκινήσω και μ’ αυτήν θα τελειώσω τις διακοπές μου φέτος. Δεν θέλω να με ενοχλήσει κανείς, δεν θέλω ξυπνητήρια, δεν θέλω ατζέντες τί θα κάνουμε και πού θα πάμε (τον φίλο που τα κάνει αυτά δεν τον θέλω μαζί μου), και ει δυνατόν, θέλω ένα στρώμα που να βυθίζομαι μέσα του και ένα δωμάτιο που θα με απομονώνει από τον υπόλοιπο κόσμο για όσο το χρειάζομαι. Αυτό θέλω, και νομίζω πάρα πολλοί γύρω μου θέλουν το ίδιο. Δεν εννοώ φυσικά ότι δεν θα βγω από το δωμάτιο, δεν θα πάω παραλίες, δεν θα διασκεδάσω. Εννοώ όμως ότι έχω ανάγκη να ξεκουραστώ.
Ζούμε σε μια εποχή όπου η συνεχής συνδεσιμότητα, οι ατελείωτες ειδοποιήσεις, το άγχος της καθημερινότητας και η πίεση να είμαστε διαρκώς παραγωγικοί έχουν μετατρέψει την ξεκούραση σε πολυτέλεια. Οι διακοπές, που κάποτε σήμαιναν φουλ πρόγραμμα, αποκτούν πλέον ένα διαφορετικό νόημα. Η πραγματική παύση γίνεται ο νέος στόχος. Και μέσα σε αυτή την παύση, ο ύπνος δεν αποτελεί απλώς μια βιολογική ανάγκη, γίνεται εμπειρία. Δεν είναι τυχαίο ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι παραδέχονται ότι επιστρέφουν από τις διακοπές πιο κουρασμένοι απ’ ό,τι έφυγαν.
Διαβάστε περισσότερα στο Klik.gr