young beautiful woman in blue pajamas laying on bed with raised legs resting on soft pillows happy and positive enjoying morning time in bedroom interior on light background SSUCv3H4sIAAAAAAAACpyRz27DIAzG75P2DhHnRkqaPyN7lWoHB0iCSqECsmmq+u4zECrOu0Txz/Znf+bx/lZVZAYnGfmsHiHCWCq1O2/BS6MRN6eDW6G5sCURXHpjJagSzuDZpuEmEOpdqYCfMUmcB7874cKwAzHwYkWNBF8SaaNLiquciEnswBQhp4K5fY4soyT+r87085XdwCo0+40LF0asUAKSkUsqJdcfL+yttAY7l6Zw9W0YqFDQFUp3K5nUa9Fm/BavnNuY2bW3YYXX5kQZc4dZhRMvqCky38A5LOeZF4MYvqm5FXO08dHAoUo4vkQI2+7c0w/aTiM9U9q27XAUpNfbJOrEdbIQxuwqeWldhg0IZSNdlqGpR9HRuodmrqcGmppO/dJ1+B14j4d//gEAAP//AwCWZdHahwIAAA==
Ένας Ινδός σήμερα και ένας Ιάπωνας έναν αιώνα πριν με έστειλαν για ύπνο με ένα σύντομο τελετουργικό. Και εξηγούμαι:
Ο Ινδός είναι ο Anish Moonka, ινφλουένσερ στην πλατφόρμα Χ (πρώην Twitter) και δεινός «επικοινωνιακός αφηγητής» -για να αποδώσουμε σωστά το «storyteller». Μία από τις πρόσφατες αναρτήσεις του έμελε να απογειώσει την επισκεψιμότητα στο προφίλ του. Ο δεινός ερευνητής «πιασάρικων» επιστημονικών και ιστορικών θεμάτων, Moonka, περιέγραψε μία μέθοδο τριάντα δευτερολέπτων, που θα μπορούσε να σε οδηγήσει να βρεις τον χαμένο σου ύπνο μετά από μία μέρα γεμάτη ένταση και μάλιστα ορμώμενος από ένα σκίτσο που απεικόνιζε ένα σώμα ξαπλωμένο ανάσκελα με τεντωμένα χέρια και πόδια προς το ταβάνι.
Το σκίτσο περιγράφει την τεχνική Mōkan Undō, γνωστή και ως «άσκηση των τριχοειδών αγγείων», η οποία πρωτοπαρουσιάστηκε το 1927 από έναν Ιάπωνα πολιτικό μηχανικό, τον Katsuzō Nishi, ως μία από τις ασκήσεις του «Nishi Shiki», που θα αποδίδαμε στα ελληνικά ως «Σύστημα Υγείας Νίσι». Η Mōkan Undō δεν είναι μία πόζα που παίρνει κανείς πριν κοιμηθεί, δεν έχει στοιχεία ισομετρικής άσκησης δηλαδή, αλλά συνεχούς κίνησης καθώς από αυτή τη στάση «ψόφιας κατσαρίδας», κουνάτε χαλαρά χέρια και πόδια για τριάντα δευτερόλεπτα έως ένα λεπτό και μετά απλώς τα αφήνετε να πέσουν οριζόντια.
Δεν ξέρει κανείς εάν η Mōkan Undō επινοήθηκε από τον Katsuzō Nishi https://en.wikipedia.org/wiki/Katsuz%C%8D_Nishi για να απαλλαγεί ο ίδιος από την ένταση της ημέρας, που θα ήταν μεγάλη αν αναλογιστεί κανείς ότι ο Nishi την περίοδο που συνέλαβε την υπνογόνο αυτή άσκηση, ήταν ο αρχιμηχανικός του έργου στο πρώτο μετρό του Τόκιο και συγκεκριμένα εργαζόταν στη φάση της κατασκευής του Υπόγειου Σιδηροδρόμου της πόλης (σημερινή γραμμή Ginza), ο οποίος άνοιξε το 1927 ως το πρώτο σύστημα μετρό σε ολόκληρη την Ασία.
Ο κύριος Nishi πίστευε ότι τα τριχοειδή αγγεία, και όχι η καρδιά, ήταν κυρίως υπεύθυνα για την κυκλοφορία του αίματος. Με αυτή τη θεωρία στο μυαλό του σχεδίασε τη συγκεκριμένη άσκηση, που αγγλιστί μεταφράζεται ως «Capillary Exercise», όνομα με το οποίο είναι επίσης γνωστή η άσκηση.
Η Mōkan Undō, που το 2027 θα είναι κυριολεκτικά μία αιωνόβια άσκηση, δεν εγκαταλείφθηκε ποτέ από τους Ιάπωνες που εκτιμούν βαθιά τη χαλαρωτική της δράση. Σήμερα είναι διαδεδομένη πλέον και στον υπόλοιπο κόσμο, ως μία τεχνική που εντάσσεται στο σύγχρονο wellness, μία βιομηχανία ευζωίας που αρέσκεται στις φυσικές και ολιστικές μεθόδους. Και φαίνεται ότι «δουλεύει» ως ένας τρόπος να κυλήσει κανείς σε έναν ήρεμο, βαθύ ύπνο δίχως να χρησιμοποιήσει τη συνήθη χημεία. Πώς όμως λειτουργεί;
Οι ειδικοί εικάζουν ότι η χαλάρωση επέρχεται μέσω της υπόθεσης της θερμότητας. Στο μισάωρο που προηγείται του ύπνου μας, τα άκρα θερμαίνονται καθώς τα αιμοφόρα αγγεία διαστέλλονται, διευκολύνοντας έτσι την επαρκή αποβολή θερμότητας, ώστε να πέσει η θερμοκρασία του σώματος. Μελέτη του 1999, που δημοσιεύτηκε στο έγκριτο Nature, διαπίστωσε ότι αυτή η αύξηση της θερμοκρασίας στα άκρα ήταν ο ισχυρότερος δείκτης πρόβλεψης για το πόσο γρήγορα αποκοιμιόντουσαν οι άνθρωποι, ξεπερνώντας ακόμη και την έκκριση μελατονίνης, τον καρδιακό ρυθμό και την υποκειμενική αίσθηση νύστας. Μεταγενέστερες μελέτες στηρίζουν αυτή την άποψη: οι κάλτσες ύπνου που χρησιμοποιήθηκαν σε ένα δροσερό δωμάτιο μείωσαν τον χρόνο που χρειάζονταν οι άνθρωποι για να κοιμηθούν, όπως ακριβώς έκανε και ένα ζεστό μπάνιο μία ή δύο ώρες πριν από τον ύπνο. Η τεχνική Mōkan Undō ευθυγραμμίζεται με αυτά τα ευρήματα: όταν ξαπλώνεις με χέρια και πόδια σε κατακόρυφη θέση τα άκρα επιτυγχάνεται η αποσυμφόρηση αίματος από τα άκρα. Μόλις αφήσεις τα χέρια και τα πόδια να πέσουν χαλαρά και να βρεθούν σε οριζόντια θέση προκαλείται μία αντιδραστική υπεραιμία, που ανεβάζει τη θερμοκρασία των άκρων μέσα σε δευτερόλεπτα. Η άσκηση δεν έχει ερευνηθεί πειραματικά ώστε να έχει αποδειχτεί ότι το μισό ή ένα λεπτό είναι ο κρίσιμος χρόνος για να αναπαραχθεί με ακρίβεια αυτή η διαδικασία της αντιδραστικής υπεραιμίας, αλλά σύμφωνα με τα υπάρχοντα δεδομένα η ερμηνεία της αύξησης της θερμοκρασίας των άκρων θα μπορούσε να είναι μία λογική εξήγηση για την αποτελεσματικότητα της άσκησης.
Οπότε τώρα ξέρεις: Αν τα προβατάκια που συνήθιζες να μετράς αποδεκατίστηκαν από την ευλογιά καν’ το όπως οι Ιάπωνες: σήκωσε χέρια πόδια ψηλά ώστε αυτά να «κοιτάζουν» το ταβάνι, λίκνισέ τα χαλαρά για μισό λεπτό και άφησέ τα να πέσουν στο κρεβάτι. Το πρωί θα πεις «αριγκάτο», που σημαίνει «ευχαριστώ», στην ιαπωνική γλώσσα.
Θέλεις να μυηθείς σωστά στο Mōkan Undō; παρακολούθησε το βίντεο εδώ