Με τη Μύκονο έχω μια ιδιότυπη σχέση. Βέβαια, θα απορήσει κανείς τι γυρεύει ένας άτυπος σοσιαλιστής γενικός γραμματέας στην καπιταλιστική Μύκονο. Η απάντηση είναι απλή: ήμουν σε ειδική αποστολή για να καταγράψω πώς ζει η μπουρζουαζία. Πώς θα τη χτυπήσουμε, άλλωστε, αν δεν ξέρουμε πρώτα τις καθημερινές της συνήθειες; Πέρα από την πλάκα, με τη γυναίκα μου γιορτάζουμε κάθε χρόνο την επέτειο γνωριμίας μας στη Μύκονο. Είκοσι ένα χρόνια στη Μύκονο. Την αγαπώ και στενοχωριέμαι που τη βλέπω να αλλάζει προς το χειρότερο, ιδιαίτερα όταν φεύγουν οι ορδές των τουριστών από τα κρουαζιερόπλοια. Θυμίζει μια Χώρα-φάντασμα. Ακόμη θυμάμαι τότε που ήμασταν άφραγκοι με το κορίτσι μου και τρώγαμε σουβλάκια κοιτάζοντας τη Μικρή Βενετία και τους ανεμόμυλους. Δυστυχώς, η παρανοϊκή δόμηση έχει πληγώσει βαθιά το νησί.
Φέτος ανακάλυψα και δύο τρομερά σημεία, από όπου αξίζει να προμηθευτείτε φανταστικά προϊόντα του νησιού.
Mikonu Beer: Αυτό που κάνει τη Mikonu να ξεχωρίζει είναι η φιλοσοφία της. Οι μπύρες της παράγονται με υλικά που προέρχονται από το ίδιο το νησί. Ένα από αυτά είναι τα φραγκόσυκα, που δίνουν ιδιαίτερη ταυτότητα σε μία από τις πιο ενδιαφέρουσες μπύρες της ζυθοποιίας. Η μπύρα με φραγκόσυκο είναι πραγματικά απίστευτη, ενώ εξαιρετική εντύπωση αφήνει και η lager τους.
Πίσω από αυτή την προσπάθεια βρίσκονται άνθρωποι με όραμα. Πρόσφατα είχα την ευκαιρία να συναντήσω έναν από τους δύο ιδρυτές, τον Αντώνη, ο οποίος, από το 2017, δουλεύει με επιμονή για την παραγωγή μιας μπύρας που δεν θέλει απλώς να πουληθεί στη Μύκονο, αλλά να ανήκει πραγματικά σε αυτήν. Αξίζει, μάλιστα, να σημειωθεί ότι οι μπύρες της Mikonu διατίθενται μόνο στο νησί. Κι αυτό, από μόνο του, λέει πολλά για τη σχέση της ζυθοποιίας με τον τόπο της
Διαβάστε περισσότερα στο ΚΛΙΚ