EPA/CHRISTOPHER NEUNDORF
Οι πρώτοι που ύψωσαν φωνή στο Μουντιάλ υπέρ της Παλαιστίνης και ενάντια στη γενοκτονία ήταν οι Βόσνιοι, με συνθήματα “free Palestine” και μάλιστα στον αγώνα με τους διοργανωτές Αμερικανούς. Η διαμαρτυρία πέρασε στα ψιλά και χλευάστηκε στις σκοτεινές γωνιές των social media. «Τώρα χαιρόμαστε διπλά που σας αποκλείσαμε, εσάς τους ισλαμολάγνους», έγραψαν στο Χ, όπου η άγνοια σπάει τα κοντέρ.
Οι Βόσνιοι δεν είναι ισλαμολάγνοι, αλλά στην πλειοψηφία τους μουσουλμάνοι. Εάν έχουν ευαισθησίες όταν βλέπουν να διαπράττεται εθνοκάθαρση, είναι επειδή την έζησαν στο πετσί τους, στη Σρεμπρένιτσα (με τη σφαγή 8372 ανδρών από τους χασάπηδες του Ράτκο Μλάντιτς) και αλλού. Το Διεθνές Δικαστήριο αναγνώρισε ότι συντελέστηκε γενοκτονία, οι μακελάρηδες κάθισαν στο σκαμνί και η Σερβία ζήτησε επίσημα συγγνώμη.
Εμείς βέβαια ως υπερήφανο έθνος ήμασταν με τους «όρθοντοξ μπράδερς» στον εμφύλιο της Γιουγκοσλαβίας και προσφέραμε γάργαρο νεράκι για να ξεπλύνουν τα ματωμένα χέρια. Έμελλε να το κάνουμε ξανά, με άλλα ματωμένα χέρια που δεν κάνουν καν σταυρό για να πεις ότι έχουμε άλλοθι, τρεις δεκαετίες αργότερα.
Η νίκη της Αιγύπτου επί της Αυστραλίας το βράδυ της Παρασκευής στο Μουντιάλ πανηγυρίστηκε όχι μόνο στις πυραμίδες, αλλά και στη μαρτυρική Γάζα. Τα πλάνα που έφτασαν στα διεθνή δίκτυα δείχνουν Παλαιστίνιους να ζητωκραυγάζουν ανάμεσα στα ερείπια και να αποθεώνουν τους νικητές. Το σύνθημα “free-free Palestine” τραγουδήθηκε εν χορώ στις κερκίδες του γηπέδου των Ντάλας Κάουμποις, τα τρίχρωμα λάβαρα ανέμισαν και το καρπούζι έγινε επίσημο έδεσμα της βραδιάς.
Αλλά όλα αυτά θα είχαν περάσει (ξανά) σε δεύτερο και τρίτο και τέταρτο πλάνο, αν δεν φούσκωνε τα στήθη του ο ατρόμητος Χοσάμ Χασάν. Ο προπονητής της Εθνικής Αιγύπτου, που στα νιάτα του έπαιξε ωραίο ποδόσφαιρο στον ΠΑΟΚ, πανηγύρισε στον αγωνιστικό χώρο τυλιγμένος με τις σημαίες όχι μόνο της πατρίδας του, αλλά και της Παλαιστίνης.
Στις δηλώσεις που έκανε στη μικτή ζώνη λίγα λεπτά μετά τη λήξη, έσπευσε -χωρίς να ερωτηθεί- να αφιερώσει την πρόκριση στις οικογένειες των θυμάτων της γενοκτονίας: «Είτε ο Θεός να προσφέρει τη νίκη στα αδέλφια μας στην Παλαιστίνη και να δείξει έλεος στους μάρτυρες. Θέλω να τους πω, ότι αυτή η νίκη αφιερώνεται από εμάς στον λαό της Αιγύπτου και στον λαό της Παλαιστίνης. Σε αυτούς τους ευγενικούς και ενάρετους ανθρώπους».
Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, με ζυγοσταθμισμένη άψογα τη δική μας ΕΡΤ που φοβάται μην κακοκαρδίσει το γκουβέρνο, αποσιώπησαν ομαδικά τις δηλώσεις του Χοσάμ Χασάν, σε μία εξοργιστική καμπάνια συσκότισης. O ευρών σχετική αναφορά αμειφθήσεται για τις ερευνητικές του ικανότητες! Ακόμα και στην ίδια την Αίγυπτο, παριστάνουν ότι δεν άκουσαν, αφού η κυβέρνηση του Ελ-Σίσι κρέμεται από τα μπατζάκια του Τραμπ και oρέγεται τα συμβόλαια «ανοικοδόμησης» στη Λωρίδα της Γάζας.
O Xoσάμ Χασάν ξέρει ότι τον συμφέρει να τα έχει καλά με την εξουσία και ευχαριστεί δημόσια τον πρόεδρο της χώρας («το συγχαρητήριο τηλεφώνημά του είναι ένα μετάλλιο στο στήθος του»), αλλά δεν πρόκειται να κρατήσει το στόμα του κλειστό απέναντι στον ανεξέλεγκτο καουμπόη της απέναντι μεριάς των συνόρων. Όταν ένας όψιμος εθνικός αθλητικός ήρωας όπως ο Χοσάμ Χασάν με τις 177 διεθνείς συμμετοχές, προσθέτει στην εξίσωση τη βροντερή φωνή του, η πλάστιγγα κλυδωνίζεται.
H Aίγυπτος και το Ισραήλ βρίσκονται από το 1979 σε καθεστώς «παγερής ειρήνης» και παραμερίζουν τις ιστορικές διαφορές τους στο όνομα της ενεργειακής συνεργασίας και της σταθερότητας στη χερσόνησο του Σινά. Η συνεκμετάλλευση του φυσικού αερίου στη Μεσόγειο καθιστά τις δύο χώρες «στρατηγικούς εταίρους», σε πείσμα των αντιρρήσεων της κοινής γνώμης.
Tα 12 χιλιόμετρα των συνόρων με την Αίγυπτο στην πόλη Ράφα, το λεγόμενο «πέρασμα της Φιλαντέλφια» με τους δρακόντειους ελέγχους σε οτιδήποτε δεν αποτελεί ανθρωπιστική βοήθεια, είναι η μοναδική έξοδος από τη Λωρίδα της Γάζας προς τον έξω κόσμο. Το αίμα των αθώων θυμάτων παρασύρεται από το κατηφορικό έδαφος, γίνεται ποτάμι και περνάει τα σύνορα για να το βλέπουν όλοι όσοι αρνούνται να αποστρέψουν το βλέμμα.