(ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ/EUROKINISSI)
Σου πέφτει ένα κομμάτι αγγούρι στο πάτωμα. Το πετάς αμέσως στα σκουπίδια ή καθησυχάζεις τον εαυτό σου με τον παλιό (καλό;) «κανόνα των πέντε δευτερολέπτων» και θεωρείς ότι είναι εντάξει να το βάλεις στο στόμα σου αφού το ξεπλύνεις γρήγορα;
Αν ανήκεις στη δεύτερη κατηγορία, ο John Tregoning, καθηγητής ανοσολογίας εμβολίων στο Imperial College του Λονδίνου, έχει άσχημα νέα. Ο ίδιος, μιλώντας στον Guardian, αναφέρεται σε τρεις μελέτες για τη μεταφορά βακτηρίων που όλες συνηγορούν ότι ο κανόνας είναι ψευδής.
Στην πρώτη, οι επιστήμονες εξέτασαν τι συμβαίνει όταν μια σειρά τροφίμων (ψωμί, βουτυρωμένο ψωμί, καρπούζι και λαστιχάκια) έπεφταν σε μια σειρά επιφανειών (πλακάκι, ατσάλι, ξύλο και χαλί) που είχαν επικαλυφθεί με βακτήρια. «Μεταφέρθηκαν σχεδόν άμεσα», λέει, προσθέτοντας ότι ο χειρότερος συνδυασμός για μεταφορά συνέβαινε όταν υγρό φαγητό χτυπούσε μια στερεή επιφάνεια (καρπούζι σε πλακάκι ή ατσάλι).
Μια άλλη μελέτη – όπου λουκάνικο έπεφτε σε επιφάνειες – έδειξε ότι τα βακτήρια μεταφέρονταν στο κρέας ακόμα κι αν είχαν εφαρμοστεί στην επιφάνεια ώρες νωρίτερα. Έδειξε ότι «αν βάλεις ένα μολυσμένο κομμάτι κοτόπουλο σε μια επιφάνεια εργασίας και, δύο ώρες αργότερα, ρίξεις το κομμάτι ψωμί πάνω της, μπορείς ακόμη να μαζέψεις βακτήρια από αυτήν. Θα παραμείνουν εκεί για περίπου 24 ώρες».
Η τελευταία εργασία εξέτασε τον «κανόνα των πέντε δευτερολέπτων» για ιατρικά αντικείμενα στην αίθουσα χειρουργείου. Όχι και τόσο αναπάντεχα, διαπίστωσε ότι αν οι χειρουργοί ρίξουν κάτι στο πάτωμα, πρέπει να πλύνουν αυτό το εργαλείο με απολυμαντικό για να είναι ασφαλές να ξαναχρησιμοποιηθεί.
Τι σημαίνουν όλα αυτά για το πεσμένο σου αγγούρι; «Νομίζω ότι πρέπει να αποδεχθείς ότι το έχασες», λέει ο Tregoning. Το ξέπλυμα με νερό δεν θα είναι αρκετό για να εγγυηθεί ότι είναι καθαρό. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα αν είσαι ιδιαίτερα ευάλωτος σε λοιμώξεις ή αν ο σκύλος σου μπορεί να έχει κουβαλήσει κάτι φρικτό μέσα στο σπίτι (ακόμη κι αν ήταν ώρες νωρίτερα).
Πηγή Guardian