Στα γρήγορα: Την ακουστική κιθάρα του στον ώμο και συνέχεια στο δρόμο που χάραξε ο Nick Drake.

Την ακούσαμε: Ομάδα που κερδίζει, δεν την αλλάζεις. Γιατί λοιπόν ο Gonzalez να διαφοροποιηθεί από το ακουστικό, «τροβαδουρικό» ύφος του που τον έχει φέρει μέχρι εδώ; Που είναι το «εδώ»; Στην κάστα των songwriters που στέκονται μετέωροι κάπου ανάμεσα στο mainstream και στο «καταραμένο». 

Τρέξε μακριά: Αν όλα σου θυμίζουν το ρημάδι το «Heartbeats».

Τ΄είπες τώρα; «Αν και οι θεματικοί άξονες του δίσκου ποικίλλουν -αβεβαιότητα, φόβος, ελπίδα, μετάνοια- η ποιότητα και η αυτοπεποίθηση της μουσικής είναι αδιαπραγμάτευτη». – Drowned in Sound

Να τ’ αφήσω; 72/100 – Metacritic.

POPAGANDA

Share
Published by
POPAGANDA