Το φεστιβάλ του Annecy αποτελεί παραδοσιακά τον παράδεισο του animation για όλες τις ηλικίες και τις προτιμήσεις και η φετινή χρονιά δεν αποτέλεσε εξαίρεση, ακόμα κι αν ο συγκεκριμένος παράδεισος έμοιαζε περισσότερο σαν… κόλαση, λόγω του πρωτοφανούς καύσωνα που χτύπησε την Γαλλία την εβδομάδα διεξαγωγής του. Ο Τράβις Νάιτ, σκηνοθέτης και CEO του φημισμένου αμερικάνικου stop motion στούντιο Laika, το έθεσε καλύτερα: «Αυτή τη στιγμή κάνει περισσότερη ζέστη κι από την επιφάνεια του Ερμή», είπε προλογίζοντας το event για τη νέα του ταινία, Wildwood. «Δεν είμαι φτιαγμένος γι’ αυτό. Για να καταλάβετε το μέγεθος του προβλήματος, πρέπει πρώτα να καταλάβετε τη σχέση μου με το φως του ήλιου: δεν έχω καμία. Είμαι animator, πράγμα που βασικά σημαίνει ότι πέρασα τα τελευταία 25 χρόνια της ζωής μου σε μια σκοτεινή σπηλιά, βγαίνοντας μόνο πού και πού για προμήθειες. Έχω την όψη ενός φιλάσθενου παιδιού της βικτωριανής εποχής που δουλεύει σε ανθρακωρυχείο.»
Ανάμεσα σε προσκεκλημένους όπως ο Γκιγιέρμο ντελ Τόρο, ο Αλφόνσο Κουαρόν, ο Μάικ Τζατζ, η Οντρέ Τοτού και ο Ντάνκαν Τζόουνς, ο Νάιτ βρέθηκε για πρώτη φορά στην καριέρα του στο γαλλικό φεστιβάλ και η περίσταση εορτάστηκε καταλλήλως, με τον σκηνοθέτη του Ο Κούμπο και οι Δύο Χορδές να λαμβάνει τιμητική πλακέτα από τον καλλιτεχνικό διευθυντή, Μαρσέλ Ζαν, που θα συμπεριληφθεί στο Wall of Fame στο νέο χώρο Cité Internationale du Cinéma d’Animation που εγκαινιάστηκε φέτος. Εκεί φιλοξενήθηκε και μια μικρή, αλλά εντυπωσιακή έκθεση με φιγούρες και σκηνικά από το Wildwood, που κυκλοφορεί το φθινόπωρο και στις ελληνικές αίθουσες. «Είναι μια φανταστική σειρά βιβλίων», είπε ο Νάιτ για την τριλογία του Κόλιν Μελόι (που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πατάκη), τραγουδιστή του συγκροτήματος The Decemberists. «Είχα την ευκαιρία να τη δω για πρώτη φορά πολύ πριν ο Κόλιν ολοκληρώσει τη συγγραφή της. Πάει πολύς καιρός. Είχαμε μόλις κυκλοφορήσει το Coraline. Τότε άρχισα να μιλάω με τον Κόλιν για το ενδεχόμενο μιας κινηματογραφικής μεταφοράς.»
Η ταινία παρακολουθεί την περιπέτεια ενός κοριτσιού μέσα σε ένα επικίνδυνο μαγικό δάσος, όπου αναζητά το μικρό αδερφό της που τον απήγαγαν κοράκια από το καρότσι του. «Είναι μακράν το μεγαλύτερο και πιο φιλόδοξο έργο που έχουμε κάνει ποτέ», είπε ο Νάιτ. «Όταν, μετά από πέντε ταινίες, ένιωσα επιτέλους ότι ήμασταν έτοιμοι, το σύμπαν μου είπε: “Kαλή τύχη φίλε, θα υποφέρεις υπέροχα γι’ αυτή την επιλογή.” Όμως είμαι απίστευτα περήφανος για την ταινία. Το συνεργείο της Laika έδωσε τα πάντα γι’ αυτήν, και ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί.» Στο Annecy προβλήθηκαν ανολοκλήρωτα αποσπάσματα από το πρώτο μέρος της ταινίας, καθώς και ένα καινούργιο τρέιλερ. Ο χειροποίητος κόσμος του Wildwood, ένα φανταστικό μέρος στις άκρες του Πόρτλαντ, εκτόξευσε την ταινία στις πιο αναμενόμενες της χρονιάς. «Ο κόσμος συχνά σχολιάζει τη φύση του stop motion σε ό,τι κάνουμε, αλλά χρησιμοποιούμε και υπολογιστές, δεν είμαστε Άμις», σχολίασε ο Νάιτ. «Ο συνδυασμός τέχνης, χειροτεχνίας και τεχνολογίας είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργούμε αυτές τις ταινίες και αυτό βρισκόταν πάντα στον πυρήνα της δουλειάς μας και της ίδιας της ίδρυσης της Laika.»
Forgotten Island
Με τεράστιο ενθουσιασμό και ένα παρατεταμένο χειροκρότημα που σήκωσε από τα καθίσματα όλη την αίθουσα έγινε δεκτό και το Forgotten Island της DreamWorks, μια προβολή-έκπληξη που ανακοινώθηκε μόλις το προηγούμενο απόγευμα. Μια παλαβή, πολύχρωμη, ξεκαρδιστική ιστορία φιλίας και ενηλικίωσης με ηρωίδες δύο νεαρές κολλητές που ζουν την απόλυτη περιπέτεια που πάντα εύχονταν σε ένα μυθικό νησί που δεν υπάρχει σε κανένα χάρτη, η ταινία είναι μια πρωτότυπη ιδέα των σκηνοθετών Τζάνιουελ Μερκάδο και Τζόελ Κρόφορντ (Ο Παπουτσωμένος Γάτος: Η Τελευταία Επιθυμία). Είναι, ομολογουμένως, ένα μεγάλο στοίχημα για το στούντιο σε μια εποχή όπου η πλειοψηφία των projects που παίρνουν το πράσινο φως βασίζεται σε προϋπάρχον υλικό. «Σε ποιο κουτάκι εντάσσεται; Νομίζω πως αυτή είναι η μεγαλύτερη πρόκληση», μας είπε αργότερα σε συνέντευξη ο Κρόφορντ. «Τα στούντιο συχνά σκέφτονται κάπως έτσι: “Εντάξει, ποντάρουμε σε αυτό”, και τις περισσότερες φορές αναρωτιούνται ποια είναι η ασφαλής επιλογή, τι έχουμε ξανακάνει στο παρελθόν. Όλοι θέλουν να ξέρουν ποια είναι η σταθερά. Όμως, το δικό μας ένστικτο έχει περισσότερο να κάνει με την αυθεντικότητα, με το τι πραγματικά θέλουμε να δούμε εμείς και με το τι έχει ανάγκη η ίδια η ιστορία.»
«Επειδή οι πρωτότυπες ταινίες εγκρίνονται πιο δύσκολα, είναι πιο δύσκολο να δημιουργηθεί ενθουσιασμός γύρω τους», συμπληρώνει ο παραγωγός, Μαρκ Σουίφτ. «Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς: πρόκειται για μια επιχείρηση και η Universal θέλει να κάνει ταινίες που θα αποφέρουν κέρδη. Μια πρωτότυπη ταινία είναι πολύ πιο δύσκολο να προχωρήσει σε σχέση με ένα σίκουελ. Πιστεύω, επίσης, ότι μεγάλο μέρος της διαδικασίας είναι να καθίσουν όλοι μαζί και να συζητήσουν ποιες θα είναι οι προκλήσεις. Το σπουδαίο με αυτή την ταινία είναι ότι, παρόλο που στην αρχή η ιδέα της αποτελούσε πρόκληση, πλέον έχουμε πάρα πολλούς υποστηρικτές μέσα στη Universal. Το ακούω από πολλούς ανθρώπους, ακόμη και από τις ομάδες του μάρκετινγκ: ο κόσμος πραγματικά πιστεύει σε αυτή την ταινία και τη στηρίζει με ενθουσιασμό.»
Η ταινία, στην οποία δανείζουν τις φωνές τους ο Ντέιβ Φράνκο, η Λέα Σαλόνγκα, η Ντόλι ντε Λεόν και η H.E.R., μεταξύ άλλων, εκτυλίσσεται στις Φιλιππίνες τη δεκαετία του ’90, επιλογή που αποτελεί προσωπική υπόθεση για τους δύο δημιουργούς, εφόσον ο Μερκάδο κατάγεται από εκεί (όπως και η σύζυγος του Κρόφορντ.) «Όταν πήγαμε στις Φιλιππίνες για το ερευνητικό μας ταξίδι, επισκεφθήκαμε το στούντιο για να βεβαιωθούμε ότι ήταν η σωστή επιλογή, να γνωρίσουμε τους ανθρώπους και να δούμε αν ταιριάζουμε», λέει ο Μερκάδο. «Συγκινήθηκα πραγματικά, γιατί ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα ένα στούντιο αποτελούμενο εξ ολοκλήρου από φιλιππινέζους καλλιτέχνες και animators. Ακόμα κι εγώ αισθανόμουν ότι ανήκα σε μια μειονότητα μέσα στο χώρο. Δεν έβλεπα πολλούς ανθρώπους σαν κι εμένα να εξελίσσονται στον κλάδο. Και ξαφνικά βρέθηκα σε ένα περιβάλλον που είχε καλλιεργήσει και στηρίξει καλλιτέχνες που μου έμοιαζαν. Ήταν κάτι πραγματικά συγκλονιστικό για όλους μας.»
Ανάμεσα στα previews του φεστιβάλ, η νέα ταινία Peanuts του Apple TV+ και τα ντισνεϊκά Hexed και Gatto (της Pixar), άνοιξαν την όρεξη για τους επόμενους 12 μήνες, ενώ ο σκηνοθέτης Ντάνκαν Τζόουνς (Moon) παρουσίασε σε πρεμιέρα το Rogue Trooper, που βασίζεται σε ένα κόμικ στριπ από το περιοδικό 2000 AD. Το γαλλικό στούντιο Xilam, που μετά τις Κάννες έφερε και στο Ανσί το θαυμάσιο Lucy Lost, ανακοίνωσε πως θα συνεργαστεί με το Crunchyroll στην ταινία εκδίκησης ενός βοσκού The Wolf, από την ομάδα του υποψήφιου για Όσκαρ, I Lost My Body. Πρόκειται για την πρώτη φορά που ο γίγαντας του anime streaming επεκτείνεται στο ευρωπαϊκό animation με υπογραφή
Από τις πιο σημαντικές συναντήσεις του φεστιβάλ ήταν εκείνη ανάμεσα σε δύο θρυλικές μορφές του animation, τον Μπραντ Μπερντ (Οι Απίθανοι, Ρατατούης, The Simpsons) και τον Σερ Πίτερ Λορντ (συνιδρυτή του βρετανικού claymation στούντιο, Aardman). Ο Μπερντ εμφανίστηκε στο τέλος της παρουσίασης του προγράμματος του Netflix (που περιλαμβάνει τις επερχόμενες σειρές Ghostbusters και The One Piece, καθώς και τις ταινίες Steps και Charlie vs. The Chocolate Factory) για να μιλήσει για την πολυαναμενόμενη νέα ταινία του, Ray Gunn, από την οποία πρόβαλε το εναρκτήριο 7λεπτο.
Ray Gunn
Πρόκειται για ένα ρετροφουτουριστικό νουάρ μυστήριο που ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος προσπαθούσε να γυρίσει εδώ και δεκαετίες στα διάφορα στούντιο που έχει εργαστεί, από την WB ως την Pixar. «Όταν ξεκίνησα για πρώτη φορά στο χώρο, υπήρχαν παλιοί animators που έλεγαν: “αν μπορείς να το κάνεις σε live action, μην το κάνεις σε animation”. Κι εγώ σκεφτόμουν: ότι το animation θα εξαφανιστεί λοιπόν. Γιατί το live action έφτανε σε ένα σημείο όπου μπορούσε να κάνει τα πάντα. Όμως αυτός δεν ήταν ποτέ ο λόγος για να κάνεις animation.»
Το Ray Gunn εκτυλίσσεται σε μια εναλλακτική εκδοχή του 1939, σε μια πόλη όπου οι άνθρωποι και οι εξωγήινοι συνυπάρχουν. Ο ντετέκτιβ Ρέιμοντ Γκαν, στον οποίο δανείζει τη φωνή του ο Σαμ Ρόκγουελ, είναι ο τελευταίος άνθρωπος που κάνει αυτή τη δουλειά, καθότι η έρευνα έχει αντικατασταθεί από μηχανές. Πρέπει να ξετυλίξει το κουβάρι μιας δολοφονίας, με την τραγουδίστρια Βίνους Νόβα (Σκάρλετ Γιόχανσον) να εμπλέκεται στην υπόθεση. Ο Μπερντ είχε ξεκάθαρο όραμα για την πόλη και το ευρύτερο σύμπαν του Ray Gunn: «Υπάρχει κάτι στο να παρουσιάζεις μια αισιόδοξη εικόνα της πόλης και ταυτόχρονα να δείχνεις ότι εξακολουθούν να υπάρχουν απελπισμένοι χαρακτήρες, καθάρματα και διαφθορά.» Αποκάλυψε, επίσης, ότι εμπνεύστηκε από αρχιτέκτονες όπως ο Χιου Φέρις και το κίνημα art deco για να φτιάξει μια εικόνα του μέλλοντος όπως το φαντάζονταν οι άνθρωποι εκείνης της εποχής. «Οι άνθρωποι δεν αποκαλούν πλέον τα φουτουριστικά όπλα “ray guns”. Είναι ένας παλιότερος όρος. Κι αυτό αυτόματα με έκανε να σκεφτώ: αν πρόκειται να κάνεις μια αστυνομική ταινία μυστηρίου στο μέλλον, δεν θα ήταν ενδιαφέρον αν έμοιαζε κάπως με αυτό που συνδέουμε με τις κλασικές αστυνομικές ταινίες; Δηλαδή με τις δεκαετίες του ’30 και του ’40. Αυτή η ταινία διαδραματίζεται στο μέλλον όπως το φανταζόταν κάποιος το 1939. Είναι μια διασταύρωση του Μπακ Ρότζερς με το Γεράκι της Μάλτας.»
Το βραβείο Annecy Cristal μεγάλου μήκους κέρδισε η συμπαραγωγή Ισπανίας-Σιγκαπούρης The Violinist, ένα συγκινητικό ιστορικό δράμα που σηματοδοτεί την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία κινουμένων σχεδίων της ασιατικής χώρας. Το God Is Shy κέρδισε το βραβείο μικρού μήκους, ενώ το βραβείο κοινού πήγε στη μεγάλου μήκους ιστορική περιπέτεια Brave Cat.