Η ιλουστρασιόν Ανατολή στη μέση του πολέμου

Οι πιο πλούσιες χώρες στον Περσικό κόλπο, όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ και το Κουβέιτ έχουν βρεθεί τον τελευταίο μήνα εκτεθειμένες ανάμεσα στα πολεμικά πυρά των πολεμοχαρών γειτόνων τους. Τα εντυπωσιακά και χλιδάτα skylines από τις πρωτεύουσες Ντουμπάι και Ντόχα στέκονται φωταγωγημένα, αλλά έρημα από τον κόσμο που πριν μερικές ημέρες πλυμμύριζε τα πεντάστερα lounge bars και απολάμβανε τη θέα από τα πριβέ λοφτ των πιο ψηλών ορόφων των υπερπολυτελών ξενοδοχείων.

Οι ματαιόδοξοι influencers που πλυμμύριζαν τα σόσιαλ με σέλφις από τον εκατοστό όροφο κάποιου ουρανοξύστη της Ντόχα, του Αμπού Ντάμπι και του Ντουμπάι, δραπέτευσαν πολύ γρήγορα από κάθε εικόνα που θα μπορούσε να συνδεθεί με πόλεμο και γέμισαν τα πούλμαν προς τα σύνορα, σαν νεομετανάστες. Εξάλλου, όσοι έμειναν πίσω έλαβαν αυστηρή προειδοποίηση από τις κυβερνήσεις του Κατάρ και των ΗΑΕ, να μην διαμοιράζουν εικόνες και βίντεο που δείχνουν βομβαρδισμούς και καταστροφές, γιατί προκαλούν άγχος και πανικό στον κόσμο και απειλούν την εθνική ασφάλεια. 

Τα πρόστιμα που ανακοινώθηκαν από τις αραβικές κυβερνήσεις για διασπορά ψευδών ειδήσεων και πρόκληση πανικού είναι τσουχτερά, ακόμα και για τα πορτοφόλια των ανθρώπων εκεί, και συχνά συνοδεύονται από ποινές πολύμηνης φυλάκισης. Μετά από αυτές τις κρατικές απαγορεύσεις και κάποιες συλλήψεις από την αστυνομία, όλα μοιάζουν να επανέρχονται σε μια ήρεμη κανονικότητα. 

Στις ειδυλλιακές εικόνες που μεταδίδονται από το Ντουμπάι και τη Ντόχα, όμως, κρύβεται μια μεγάλη αντίθεση. Ενώ οι δύο πιο πλούσιες πόλεις του Κόλπου προσπαθούν, εν μέσω της πολέμικης ατμόσφαιρας που επικρατεί στα παγκόσμια μίντια, να διατηρήσουν το κύρος τους ως διεθνή κέντρα πολυτέλειας, αναψυχής και επιχειρηματικής δραστηριότητας, οι ίδιοι οι κάτοικοι προσπαθούν να προσαρμοστούν στις πραγματικότητες ενός περιφερειακού πολέμου που τους αφορά και τους περιλαμβάνει.

Ισως οι εικόνες που φτάνουν από εκεί τις τελευταίες μέρες να περιγράφουν μια ευχάριστη “business  as usual” ατμόσφαιρα, αλλά κρύβουν ένα ανησυχητικό συναίσθημα έντονου άγχους, που πυροδοτείται από τις συνεχείς αναχαιτήσεις εχθρικών ντρόουνς πάνω από τα κεφάλια τους, από τους αυξανόμενους ιρανικούς βομβαρδισμούς σε ενεργειακούς στόχους και υποδομές στις χώρες τους και από το κλείσιμο του εναέριου χώρου επ’ αόριστον.

Αυτό που άφησαν πίσω οι χιλιάδες επισκέπτες που έφυγαν πανικόβλητοι μακριά από τις πολεμικές ιαχές, είναι το εντυπωσιακό hi tech μωσαϊκό των πιο ψηλών πύργων του 21ου αιώνα, παραταγμένων στην αχανή έρημο της αραβικής χερσονήσου, φωταγωγημένων σαν μια εορταστική αίθουσα  χορού που άδειασε και από τους τελευταίους ζαλισμένους καλεσμένους. Μια φουτουριστική ουτοπία χλιδής, άνεσης και αμύθητου πλούτου, κατασκευασμένη από ατσάλι, γυαλί και αλγόριθμους, της οποίας το παραμυθένιο μελλοντολογικό της αφήγημα αποδεικνύεται, για ακόμη μια φορά στην παγκόσμια ιστορία, πολύ αδύναμο για να επιβληθεί στη μία και μοναδική αλήθεια, αυτή της αυτοκαταστροφικής ανθρώπινης φύσης.