(ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΤΘΑΙΟΣ / EUROKINISSI)
Δεν ξέρω πώς να το γράψω αυτό χωρίς να φάω πατσαβούρες, οπότε απλά το γράφω και ό,τι βρέξει ας κατεβάσει. Το Μαϊάμι είναι μία από τις λίγες γωνιές της Καραϊβικής όπου δεν έχουν πλατσουρίσει τα δάχτυλά μου. Το βλέπω στις καρτ ποστάλ και μου φαίνεται ότι είναι από εκείνες τις θάλασσες και αμμουδιές όπου προσγειώνεται ουρανοκατέβατος ο Ελληνάρας και βγάζει το πατροπαράδοτο συμπέρασμα που διαιωνίζεται από παππού προς εγγονό: «Μωρέ, σαν την Ελλαδίτσα δεν έχει».
Δεν έχει, πατριώτη, διότι εσύ και όσοι σκέφτονται σαν εσένα δεν πρόκειται να κάνετε ποτέ το παραμικρό για να τη βελτιώσετε, την «Ελλαδίτσα». Και κάπως έτσι παραμένουμε αλυσοδεμένοι στον 20ό αιώνα, αν όχι στον 19ο. Τα μυαλά μας, όχι οι αμμουδιές μας.
Το Μαϊάμι είναι το καινούριο σπίτι του Γιάννη Αντετοκούνμπο, ο οποίος πιθανότατα θα βρεθεί γείτονας με τον Λιονέλ Μέσι στην Bay Colony, την παράκτια και περιφραγμένη «Αποικία του Κόλπου» στο Φορτ Λόντεντεϊλ, όπου μένουν οι ζάπλουτοι και οι μεγαλόσχημοι της πόλης. Μπορεί ο Γιάννης μας να είναι ταπεινός, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα στριμώξει την πολυμελή φαμίλια του (σύζυγο, κουτσούβελα, μάνα και ίσως κάνα δυο αδέλφια) σε κανένα τριάρι στο κέντρο της πόλης, δίπλα στο γήπεδο.
Τη δική του διώροφη έπαυλη, ο Μέσι την αγόρασε, λένε, έναντι 10,7 εκατομμυρίων δολαρίων. Για τον Γιάννη Αντετοκούνμπο, που έφηβος μοιραζόταν με γονείς και αδέλφια ένα σουβλάκι στα έξι για να ξεγελάσει την πείνα, τα 10 ψωροεκατομμύρια είναι μεροκάματα δύο μηνών. Σύμφωνα με τη «Διαύγεια» του ΝΒΑ, ο φετινός ετήσιος μισθός του ανέρχεται στα 57,4 εκατομμύρια δολάρια, ενώ το τετραετές συμβόλαιο που θα ρίξει στο τραπέζι η νέα του ομάδα τον Ιανουάριο θα έχει συνολική αξία 275 εκ. δολάρια.
Πάει να πει 241 εκατομμύρια ευρώ, και πάλι καλά που γλυτώσαμε από τη δραχμή, διότι δεν θα χωρούσαν στην οθόνη τα μηδενικά. Από περιέργεια, κάθισα και έκανα την αναλογία: 82.350.632.288 παλαιές δραχμούλες. Ογδόντα δύο δισ. για τέσσερα χρόνια βιοπάλης!
Τι δουλειά έχει ο Γιάννης μας, ο “Miami Giannis” κατά το “Miami Vice”, στα στέκια των πλουσίων με τα πουκάμισα που εμείς τα λέμε χαβανέζικα αλλά μάλλον είναι… φλοριντέζικα; Ίσως και καμία, αλλά υποτιμάμε το ανάστημά του αν τον θεωρήσουμε «μικρότερο» από τον κόσμο όπου θα ζήσει και θα εργαστεί.
Η Φλόριντα είναι για τους Αμερικανούς κάτι σαν «νεκροταφείο ελεφάντων» όπου καταφεύγουν οι γερόντοι για να χαρούν την όποια σύνταξή τους, ταυτόχρονα όμως θεωρείται και “party central” για τα κολεγιόπαιδα, τα οποία κατακλύζουν τα καλοκαίρια τη Σάουθ Μπιτς με ανάποδα καπέλα, ηλιοκαμένα κορμιά, μικροσκοπικά μπικίνι και ψήφους για τον Τραμπ. Ακόμα και ο πολύς ΛεΜπρόν Τζέιμς πέρασε κάπως απαρατήρητος ανάμεσα στη λάμψη των θαλαμηγών και στη μυρωδιά του αντιηλιακού.
Το πραγματικό εκτόπισμα του Γιάννη φάνηκε στο μικρότερο Μιλγουόκι, το οποίο θεωρείται μεθοριακός σταθμός όχι μόνο για το ΝΒΑ, αλλά και για τις ΗΠΑ συνολικά. Ο θρύλος λέει ότι οι πρωτοκλασάτοι αστέρες κύκλωναν εξαρχής με κόκκινο μαρκαδόρο την ημερομηνία που το καλεντάρι έστελνε την ομάδα τους στο παγωμένο Μιλγουόκι, και φρόντιζαν να κρεβατώνονται έγκαιρα, ώστε να γλυτώσουν την αγγαρεία: “Milwaukee bug”, ονομάστηκε περιπαικτικά ο ανύπαρκτος ιός. Πόσο μάλλον, αν τους κλήρωνε δυσμενής μετάθεση για να πάνε εκεί για να ζήσουν, να εργαστούν και να ξυλιάσουν!
Ο Γιάννης μας προσγειώθηκε στο Γουισκόνσιν το 2013 άγνωστος μεταξύ αγνώστων, καλά καλά ούτε εμείς στην Ελλάδα δεν τον ξέραμε, και πολύ γρήγορα έβαλε την αφιλόξενη πολιτεία στο χάρτη. «Μου αρέσει εδώ», είπε, σε ώτα ανυποψίαστων, οι οποίοι έτριβαν τα αυτιά τους για να σιγουρευτούν ότι δεν είχαν ακούσει λάθος.
Η κατάκτηση του πρωταθλήματος το 2021 ήταν για το Μιλγουόκι Πάσχα, Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά μαζί. Μετά από μισό αιώνα ανομβρίας, στο λημέρι των «Ελαφιών» έβρεξε ξαφνικά σαμπάνια! Τα ταμεία της πόλης ζεστάθηκαν και ο ανεπανάληπτος για τα δεδομένα της τζίρος έγραφε πάνω το στριφνό επώνυμο Antetokounmpo. Mέχρι και συνέδριο της Δημοκρατικών έγινε, στον τόπο που παλιά όλοι απέφευγαν όσο ο διάβολος το λιβάνι.