(ΜΑΡΚΟΣ ΧΟΥΖΟΥΡΗΣ / EUROKINISSI)
Το Μουντιάλ 2026 των 48 ομάδων έχει μεταξύ άλλων Κουρασάο, Ιορδανία, Ουζμπεκιστάν, Πράσινο Ακρωτήρι και δεν έχει… Ελλάδα. Λείπει άραγε η Εθνική μας oμάδα από την παγκόσμια ποδοσφαιρική γιορτή; Η απάντηση, χωρίς συναισθηματισμούς, δεν θέλει μεγάλη σκέψη: Δεν λείπει, όσο (λείπει) η Ιταλία…
Η «γαλανόλευκη» από το 2014 είναι εκτός μεγάλων διοργανώσεων με ευθύνη όλων των εμπλεκόμενων. Το κακό ξεκίνησε όταν η διοίκηση Σαρρή στην ΕΠΟ με τις κινήσεις που έκανε, οδήγησε τον Φερνάντο Σάντος στην πόρτα της εξόδου. Ο Πορτογάλος προπονητής κοουτσάρισε την Εθνική μας πριν από 12 χρόνια στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας και στη συνέχεια επέστρεψε μόνος του στην πατρίδα του. Είχε ήδη απορρίψει πρόταση για ανανέωση του συμβολαίου του, καθώς κάποιοι ξεπέρασαν τις κόκκινες γραμμές που είχε θέσει.
Μετά το διαζύγιο με τον πολύπειρο προπονητή, ξεκίνησε η κατρακύλα, με την Εθνική μας να θυμίζει ομάδα… καφενείου, όσο βαρύ κι αν αυτό ακούγεται. Ήταν όμως μία οδυνηρή πραγματικότητα. Δεν υπήρχε καμία οργάνωση και πειθαρχία, μάνατζερ μπαινόβγαιναν στα ξενοδοχεία της Εθνικής, η οποία κατάφερε να ηττηθεί εντός έδρας ακόμα και από τα Ν. Φερόε! Οι παράγοντες της ΕΠΟ δεν έδειχναν κανένα σεβασμό στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα το οποίο ήταν ένα συνονθύλευμα αδιάφορων και «λίγων» παικτών.
Για τις συνθήκες δουλειάς στη Εθνική μας είχε μιλήσει ο Φαν’τ Σχιπ, ο οποίος την καθοδηγούσε για 2,5 χρόνια (Ιούλιος 2019- Νοέμβριος 2021). Ο Ολλανδός προπονητής, όταν είχε αποχωρήσει από τοn πάγκο της ρωτήθηκε για το πώς δούλευε στην ελληνική ομάδα και απάντησε ως εξής: «Η Ομοσπονδία είχε ένα γραφείο σε κεντρικό σημείο, όμως δεν είχαμε χώρο για συναντήσεις, για meetings εκεί. Κάναμε συζητήσεις σε διάφορα καφέ και μαγαζιά για φαγητό στην πόλη και κάποιες φορές στο beach bar που ήμασταν θαμώνες. Πρώτα συζητούσαμε και μετά πηγαίναμε για κολύμπι και για φαγητό. Σούπερ ζωή. Ήταν το θέμα της δουλειάς, αλλά εάν το βάλεις στην άκρη, ήταν διασκέδαση και απόλαυση». Όταν γίνονται συσκέψεις σε beach bar είναι βέβαιο ότι το μυαλό θα είναι αλλού κι όχι στο ποδόσφαιρο. Και γι’ αυτό δεν μπορεί να κατηγορηθεί ο Φαν’τ Σχιπ και οι συνεργάτες του.
Με την έλευση του Ιβάν Γιοβάνοβιτς, η Εθνική μπήκε σε άλλα καλούπια και η πορεία της στο προηγούμενο UEFA Nations League έδειξε πως κάτι πάει να αλλάξει. Δυστυχώς, όμως, δεν υπήρχε συνέχεια, παρά το γεγονός ότι η σημερινή φουρνιά των διεθνών ποδοσφαιριστών είναι ταλαντούχα και ικανή για υψηλές πτήσεις. Ο αποκλεισμός από το Μουντιάλ ήταν ηχηρός και φανέρωσε πως ακόμα υπάρχουν σοβαρές αδυναμίες.
Η Εθνική μας έχει παίκτες όπως ο Χρήστος Τζόλης που έκανε μία εντυπωσιακή σεζόν με την Κλαμπ Μπριζ και έχει υποχρεώσει αρκετούς συλλόγους να τον πλησιάσουν, με την Άρσεναλ να έχει μπει ήδη δυναμικά στην κούρσα της απόκτησής του. Εκτός από τον Τζόλη, ο Βαγγέλης Παυλίδης είναι βασικός σέντερ φορ στην Μπενφίκα, ενώ ο Κωνσταντίνος Καρέτσας είναι ένα από τα μεγαλύτερα ανερχόμενα ταλέντα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, με την UEFA να τον χαρακτηρίζει ως «ταλέντο μιας ολόκληρης γενιάς».
Ο Κωνσταντίνος Τζολάκης θεωρείται από τους καλύτερους τερματοφύλακες στην Ευρώπη για την ηλικία του, ενώ εγγύηση κάτω από τα δοκάρια είναι και ο Οδυσσέας Βλαχοδήμος. Στην άμυνα έχουν εμπειρία και παραστάσεις οι Κωνσταντίνος Κουλιεράκης, Κωνσταντίνος Μαυροπάνος, Δημήτρης Γιαννούλης, Κώστας Τσιμίκας και Παναγιώτης Ρέτσος. Μεσοεπιθετικά ο χαρισματικός Γιάννης Κωνσταντέλιας εξελίσσεται σε ποδοσφαιριστή που μπορεί να πάρει την ομάδα στην πλάτη του, ενώ σημαντικοί παίκτες είναι και οι Ανδρέας Τετέι και Χαράλαμπος Κωστούλας.
Αυτά για το μέλλον. Στο παρελθόν η Εθνική μας ομάδα δεν έχει αφήσει στη διοργάνωση της FIFA το αποτύπωμα που έχει η Ιταλία. Τα τελευταία χρόνια το ιταλικό ποδόσφαιρο δεν έχει παράγοντες με προσωπικότητα όπως ο Μπερλουσκόνι, ο Ανιέλι ή ο Μοράτι, ούτε προπονητές όπως ο Σάκι, ο Λίπι και ο Καπέλο. Επίσης, δεν έχει τους παικταράδες του παρελθόντος, όπως οι Πίρλο, Τζοφ, Μπάτζιο, Ντελ Πιέρο, Μπαρέζι, Μαλντίνι, Ρόσι, Νέστα, Μπουφόν, Καναβάρο, Ταρντέλι και πολλοί άλλοι. Η φανέλα της «Σκουάντρα Ατζούρα» ήταν, είναι και θα είναι βαριά, παρ’ ό,τι οι Ιταλοί συμπλήρωναν 12 χρόνια μακριά από το Παγκόσμιο Κύπελλο. Έχουν κατακτήσει 4 φορές το «Άγιο Δισκοπότηρο» και είναι βέβαιο πως θα επανέλθουν…