(ΑΝΤΩΝΗΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSI)
Για να καταλάβουμε «κομματάκι» το πώς σκέφτονται, σχεδιάζουν, στοχεύουν και λειτουργούν τα πρωταγωνιστικά ονόματα των ευρωπαϊκών club, ας κοιτάξουμε λίγο με τα σύγχρονα ποδοσφαιρικά μάτια των σπουδαίων εκτός συνόρων -επειδή εξακολουθούν και μένουν εμβρόντητοι, πολλοί ακόμα, με την υπογραφή του Χρήστου Τζόλη στην πρωταθλήτρια Αγγλίας- και θα μας λυθούν οι απορίες: πώς και γιατί ολόκληρη Άρσεναλ έπεσε… στον «έρωτά του», αλλά και για το αν ο 24χρονος Θεσσαλονικιός με καταγωγή από τη βόρειο Ήπειρο, έχει τύχη να κάνει καριέρα στο Emirates.
Ο Αρσέν Βενγκέρ, ο άνθρωπος που ανακάλυψε και ανέδειξε ποδοσφαιριστές όπως ο Ανρί, ο Φάμπρεγας, ο Φαν Πέρσι και ο Βιεϊρά, εκείνος που μετέτρεψε την Άρσεναλ από αγγλική «σκληρή» ομάδα σε ευρωπαϊκό πρότυπο τεχνικού, επιστημονικού και αισθητικού ποδοσφαίρου, δεν έκρυψε τον ενθουσιασμό του για τον Τζόλη, όταν η ηγετική μεταγραφική ομάδα των Λονδρέζων αποφάσισε να προχωρήσει τις διαπραγματεύσεις με την Μπριζ: «Παρακολουθώ τον Τζόλη εδώ και πολύ καιρό. Είναι ο τύπος ποδοσφαιριστή που οι φίλοι της Άρσεναλ πάντα αγαπούν: άφοβος, έξυπνος και ποτέ δεν κρύβεται από την μπάλα. Μην εκπλαγείτε αν σε λίγα χρόνια όλοι θα λένε ότι πάντα ήξεραν πως ο Τζόλης θα γινόταν ένας από τους καλύτερους εξτρέμ της Ευρώπης!».
Υπό αυτό το πρίσμα σκέψης του Αλσατού «φιλόσοφου» του ποδοσφαίρου στις ικανότητες του Τζόλη, που η ανάγνωση πίσω από τις γραμμές του σχολιασμού του οδηγεί στην εκτίμηση που του τρέφει ως προσωπικότητα επιθετικού παίκτη, απαντώ «ναι» σε όσους αναρωτιούνται για το αν μπορεί να πάρει (και πότε) φανέλα βασικού στους «κανονιέρηδες» ο Χρήστος.
Η Άρσεναλ δεν έδωσε περίπου 34 εκατομμύρια λίρες για έναν 24χρονο ποδοσφαιριστή ώστε να τον κρατά μόνιμα στον πάγκο. Τον απέκτησε ως αντικαταστάτη του Λεάντρο Τροσάρ και επειδή ο Αρτέτα αναζητούσε έναν αριστεροπόδαρο επιθετικό με γκολ, ασίστ, ένταση στο πρέσινγκ και τακτική πειθαρχία. Αυτό, προφανώς όμως δεν σημαίνει ότι θα του χαρίσει τη θέση. Ο ανταγωνισμός θα υπάρξει αδυσώπητος.
Ο Τζόλης θα κληθεί να ανταγωνιστεί ποδοσφαιριστές παγκόσμιας κλάσης και να αποδείξει καθημερινά στην προπόνηση ότι αξίζει να βρίσκεται δίπλα σε παίκτες όπως ο Σάκα και ο Έντεγκααρντ. Συνηγορεί όμως μαζί του ένας πολύ σημαντικός παράγοντας: Ο Αρτέτα δεν επιλέγει μόνο ονόματα. Επιλέγει συμπεριφορές. Θέλει ακραίους κυνηγούς που πιέζουν ασταμάτητα, επιστρέφουν με γρήγορα ποδάρια στην άμυνα, εκτελούν με λίγες επαφές, αλλάζουν θέση μέσα στο παιχνίδι. Ο Τζόλης έκανε αυτά ακριβώς στην Κλαμπ Μπριζ, όπου είχε μια εντυπωσιακή παραγωγή γκολ και ασίστ και διακρίθηκε για τη δημιουργία φάσεων και την ένταση στο παιχνίδι του.
Η μεταγραφή του στην Άρσεναλ, η μεγαλύτερη οικονομικά που έγινε ποτέ για Έλληνα παίκτη, δεν είναι η αρχή του ονείρου. Είναι η στιγμή που ολόκληρη η Ευρώπη θυμήθηκε όσα έλεγε γι’ αυτόν ήδη από το καλοκαίρι του 2021, όταν έκανε το πρώτο άλμα σταδιοδρομίας, από τον ΠΑΟΚ στη Νόριτς.
Το «next big thing» του ελληνικού ποδοσφαίρου, δεν χάθηκε ποτέ. Κάποιοι μιλούσαν για τον πιο χαρισματικό Έλληνα εξτρέμ της γενιάς του. Άλλοι έβλεπαν σε εκείνον έναν ποδοσφαιριστή που συνδύαζε το θράσος του πιτσιρικά με την ωριμότητα βετεράνου. Ο Τζόλης ήταν πράγματι ένα από τα κορυφαία ταλέντα της νοτιοανατολικής Ευρώπης, έχοντας προ 5ετίας τραβήξει το ενδιαφέρον γερμανικών και αγγλικών συλλόγων. Διέθετε ασυνήθιστη ωριμότητα για τα 19 του χρόνια, έπαιζε και στα δύο άκρα αλλά και πίσω από τον φορ, τα τελειώματά του θύμιζαν περισσότερο δεύτερο επιθετικό παρά κλασικό winger.
Ο Πάμπλο Γκαρσία, ο προπονητής που ουσιαστικά τον καθιέρωσε στον Δικέφαλο, είχε επανειλημμένα επισημάνει ότι ο Τζόλης χαρακτηρίζεται από κάτι που δεν αγοράζεται: την αφοσίωση στη δουλειά και την ψυχραιμία μπροστά στο τέρμα. Δεν στεκόταν μόνο στο ταλέντο του, αλλά κυρίως στη νοοτροπία του.
Η Νόριτς δεν εξελίχθηκε ποτέ στο ιδανικό περιβάλλον. Η αλλαγή προπονητή, ο υποβιβασμός, οι δανεισμοί σε Τβέντε και Φορτούνα Ντίσελντορφ έκαναν πολλούς να πιστέψουν ότι η αρχική πρόβλεψη είχε διαψευστεί. Στην πραγματικότητα όμως δεν διαψεύστηκε ποτέ. Απλώς η αδιαφιλονίκητη προοπτική καθυστέρησε 5 χρόνια.
Στο μεταξύ, από την αναχώρηση από τα «καναρίνια» ώσπου πατάει τώρα ξανά πάλι Αγγλία, με την ιστορική μεταγραφή του στην πρωταθλήτρια της Πρέμιερ, η Γερμανία ήταν ο τόπος όπου ο Τζόλης ξαναβρήκε την αυτοπεποίθησή του. Και, μετέπειτα, στην Κλαμπ Μπριζ μετατράπηκε σε έναν από τους πιο παραγωγικούς επιθετικούς της Ευρώπης, με 43 γκολ και 45 ασίστ σε 108 αγώνες, κατακτώντας ακόμη και το βραβείο του κορυφαίου ποδοσφαιριστή του βελγικού πρωταθλήματος. Και τότε εμφανίστηκε η Άρσεναλ…
Ο Γιάννης Κωνσταντέλιας, το άλλο λαμπρό αστέρι της γενιάς του, είναι «μαέστρος», είναι «χορευτής», ατραξιόν, διαθέτει αέρινο στυλ, κάνει καλλιγραφίες στο χορτάρι. Ο Τζόλης δεν είναι τόσο φαντεζί. Δεν είναι 9άρι, ούτε κλασικός εξτρέμ είπαμε.
Δεν υπήρξε ο πιο «θορυβώδης» από τα ελληνικά wonderkids. Ήταν όμως εκείνος που έκανε το πιο δύσκολο βήμα: μετέτρεψε την ετικέτα του “next big thing” σε πραγματική καταξίωση στο κορυφαίο επίπεδο. Είναι ένας σύγχρονος επιθετικός που ξεκινούσε ανέκαθεν από αριστερά αλλά τελείωνε τις φάσεις σαν σέντερ φορ. Ένας ποδοσφαιριστής που είχε από την εφηβική ηλικία αυτό που οι Άγγλοι αποκαλούν killer instinct. Δεν περίμενε το παιχνίδι να έρθει σε εκείνον, το δημιουργούσε ο ίδιος.
Για αυτό και θα διεκδικήσει το “Premier Dream” με αξιώσεις, έχοντας στην πλάτη της ασπροκόκκινης φανέλας το νούμερο 17 που έχει φορεθεί από ποδοσφαιριστές όπως ο Αλέξις Σάντσες, ο Εντού, ο Πετίτ και πιο πρόσφατα ο Ζιντσένκο.