Την ώρα που ολοκληρώθηκαν οι πρώτες δημοσκοπικές καταγραφές των κομμάτων Τσίπρα και Καρυστιανού, φουντώνει η συζήτηση για ένα ενδεχόμενο κόμμα του Αντώνη Σαμαρά. Το ζήτημα δεν αφορά μόνο το αν το νέο κόμμα θα περάσει το όριο του 3%, αλλά και τις ευρύτερες επιπτώσεις που μπορεί να έχει τόσο στους κομματικούς συσχετισμούς, όσο και στα σενάρια για τις συμμαχικές κυβερνήσεις.
Οι συζητήσεις για το νέο κόμμα πυροδοτήθηκαν από τον ίδιο τον πρώην πρωθυπουργό. Η ομιλία του Σαμαρά στο Ηράκλειο ερμηνεύτηκε από τους δημοσιογράφους ως προαναγγελία δημιουργίας νέου κόμματος. Και οι ερμηνείες αυτές δεν διαψεύστηκαν…
Πέρα από τις γνωστές πολύ συντηρητικές θέσεις του για την εξωτερική πολιτική, στην ομιλία του ο Σαμαράς έκανε λόγο για κενό πολιτικής εκπροσώπησης σε όλη την Ευρώπη και υπογράμμισε: «Το ίδιο συμβαίνει στην πατρίδα μας. Όπου η μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη έχει μείνει ανεκπροσώπητη! Γιατί η ψυχή της χάθηκε, στο όνομα της εξουσίας κι ενός ιδεολογικά ακαθόριστου “κέντρου”. Και το σημερινό, μεταλλαγμένο, κόμμα ομνύει περισσότερο απ’ όλους στις παρακαταθήκες του Κώστα Σημίτη, κι όχι των δικών του ηγετών».
Είπε ακόμα ότι «Μητσοτάκης και Τσίπρας μοιάζουν σαν δύο σταγόνες νερό», ενώ σε ερώτηση για το αν θα ιδρύσει κόμμα, απάντησε ως εξής: «Έχω πάρει μεγάλη δύναμη και σοφία ακούγοντας τον κόσμο και έτσι έχω πάρει τις αποφάσεις μου, επιτρέψτε μου όμως να τις ανακοινώσω όταν και όπως πρέπει».
Ο κανόνας είναι ότι όποιος έχει αποφασίσει να μην κάνει κόμμα, απαντάει αρνητικά όταν του γίνεται η σχετική ερώτηση.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το πιο πιθανό σενάριο είναι πως ένα κόμμα Σαμαρά θα έμπαινε στη Βουλή. Στην πρόσφατη έρευνα της Palmos για τον Ελεύθερο Τύπο το 5% απαντάει ότι θα ψήφιζε σίγουρα ένα κόμμα Σαμαρά, ενώ το 18% θα το σκεφτόταν. Αν και το «σίγουρα θα το ψηφίσω» δεν μεταφέρεται ποτέ στο 100% στην πρόθεση ψήφου όταν ανακοινωθεί επίσημα το νέο κόμμα, έχουμε μια σημαντική ένδειξη ότι είναι πολύ πιθανό το νέο κόμμα να περάσει το όριο του 3%. Επιπρόσθετα, φαίνεται ότι ο Αντώνης Σαμαρά έχει ένα αρκετά ευρύ πολιτικό ακροατήριο, μια και όσοι δεν αποκλείουν να τον ψηφίσουν φτάνουν το 23%.
Όπως είναι αναμενόμενο, η μεγάλη δεξαμενή του Αντώνη Σαμαρά είναι οι ψηφοφόροι που επέλεξαν τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 2023. Ωστόσο, έχει μεγάλο ενδιαφέρον ότι η πλειονότητα όσων δηλώνουν ότι θα ψηφίσουν σίγουρα το κόμμα Σαμαρά, έχει ήδη μετακινηθεί από τη Νέα Δημοκρατία είτε προς τη Λατινοπούλου και το Βελόπουλο, είτε προς τους αναποφάσιστους.
Κατά συνέπεια, το νέο κόμμα ενδεχομένως θα πυροδοτήσει μια συνολική διαδικασία ανασύνθεσης στη Δεξιά και την Άκρα Δεξιά.
Το κόμμα Σαμαρά έχει μια μεγάλη διαφορά με τα άλλα μικρά κόμματα: Δεν δηλώνει απλώς τη διάθεσή του να συμμετάσχει σε μια κυβέρνηση συνεργασίας, αλλά θεωρείται από όλες τις πλευρές εν δυνάμει κυβερνητικός εταίρος. Ο Σαμαράς μπορεί να είναι ο κατεξοχήν εκφραστής της σκληρής Δεξιάς, αλλά διατέλεσε πρωθυπουργός σε κυβέρνηση συνεργασίας με κεντροαριστερά κόμματα (ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ). Ένα ενδεικτικό είναι πως ένα από τα επιχειρήματα που χρησιμοποιεί απέναντι στον Μητσοτάκη είναι ότι «η ΝΔ δεν έχει πια συνομιλητές». Επιπλέον, στο Ηράκλειο απάντησε στην κατηγορία ότι είναι ακροδεξιός, αναφέροντας ότι επί της πρωθυπουργίας του συνελήφθη η ηγεσία της Χρυσής Αυγής.
Λόγω της οξείας αντιπαράθεσης των δύο πολιτικών (που έχει πάρει προσωπικά χαρακτηριστικά), θα ήταν απίθανο, αν όχι αδύνατο, για τον Σαμάρα να συμμετάσχει σε μια κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη. Θα μπορούσε όμως κάλλιστα να συνεργαστεί κυβερνητικά με τη ΝΔ με άλλον πρωθυπουργό ή ακόμα και να μπει σε τρικομομματική κυβέρνηση. Επιπλέον, είναι πολύ πιο εύκολη η συνεργασία με ένα κόμμα της σκληρής Δεξιάς στο οποίο ηγείται ένας πρώην πρωθυπουργός, παρά με ένα ακροδεξιό κόμμα που είτε φοβίζει, είτε δεν θεωρείται και τόσο σοβαρό.
Σε κάθε περίπτωση, το κόμμα Σαμαρά ανοίγει τη βεντάλια των σεναρίων για τις συμμαχικές κυβερνήσεις.