(ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI)
Καθώς βρισκόμαστε στην τελική ευθεία των εκλογών διαπιστώνουμε ότι μπαίνουμε πλέον σε μια νέα φάση. Από τη μια κόμματα που έγιναν θρύψαλα και γέννησαν άλλα που ετοιμάζονται να γίνουν σκόνη, και από την άλλη ένας νέος δικομματισμός που επιχειρείται να αναγεννηθεί με κύριους πρωταγωνιστές τον κ. Μητσοτάκη και τον κ. Τσίπρα.
Το τι θα γίνει στην πορεία κανείς δεν μπορεί να το προβλέψει μια και είμαστε στην αρχή της μεταγραφικής περιόδου. Εκείνο που είναι εμφανές πλέον είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ψάχνει να βρει το μονοπάτι επιβίωσής του, με συμμαχίες ή μόνος του, η Νέα Αριστερά μας…τελείωσε, οι Δημοκράτες βαδίζουν προς το τέλος, η Νίκη αγνοείται δημοσκοπικά, οι Σπαρτιάτες διαλύθηκαν, ο Κόσμος του Π. Κόκκαλη κατέβασε ρολά και πήγε στην ΕΛΑΣ του Τσίπρα, και οι αναταράξεις όλο και πληθαίνουν δημιουργώντας ένα νέο πολιτικό σκηνικό.
Από κοντά και οι αγωνίες της Πλεύσης Ελευθερίας που κάποτε φάνταζε ως το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά και το ομογάλακτο στην ίδρυση του κόμμα της Καρυστιανού, παραμένει άγνωστο το τι ψάρια θα πιάσουν μέχρι τις εκλογές.
Το τι θα γίνει ενώ προχωράμε προς τις κάλπες κανείς δεν μπορεί να το προβλέψει. Αλλά μια Βουλή που θα μοιάζει με… μωσαϊκό αρχίζει να απομακρύνεται καθώς οι ψηφίδες που θα την αποτελούσαν όλο και περιορίζονται.
Εκεί που θα μιλούσαμε για ένα Κοινοβούλιο, απλής αναλογικής τα κουκιά πλέον δεν βγαίνουν και όλο και περισσότεροι αναζητούν την ένταξή τους σε ένα κόμμα μεγαλύτερο, για να μην εξαφανιστούν. Και όλα αυτά όταν είναι σε εκκρεμότητα δυο ενδεχόμενα κόμματα. Αυτά των Αντώνη Σαμαρά και Ηλία Κασιδιάρη και με 40 και βάλε ανεξάρτητους βουλευτές να αναζητούν το με ποιον θα πάνε και ποιον θα αφήσουν.
Η αλήθεια είναι ότι η μήτρα που γέννησε τα περισσότερα από αυτά τα κόμματα ή κομματίδια δεν ήταν η ανάγκη, αλλά η πολυδιασπάσεις του ΣΥΡΙΖΑ και πλέον και ο τελευταίος φαίνεται έτοιμος να… πληρώσει τα επίχειρα των επιλογών που έκαναν οι ηγεσίες του μετά τις απανωτές του ήττες από τη ΝΔ.
Ο κατακερματισμός και η εξαφάνιση κομμάτων ενισχύουν όσους πιστεύουν ότι η μόνη λύση για το πολιτικό σύστημα είναι η αναβίωση του δικομματισμού. Έστω κι ενός… κουτσού δικομματισμού, που θα κληθεί το βράδυ των εκλογών να αποφασίσει το πως θα κυβερνηθεί ο τόπος.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι αλήθεια ότι ήταν θιασώτης αυτού του σχεδίου, γιατί έτσι κατά την εκτίμησή του, θα μπορέσει να συσπειρώσει το κόμμα του, απέναντι στην απειλή που πλέον δεν είναι ο κατακερματισμός, αλλά ο Αλέξης Τσίπρας. Τώρα εάν καταφέρουν τα δυο κόμματα το βράδυ των εκλογών να έχουν άθροισμα δικομματισμού θα φανεί. Ως τότε θα βιώσουμε τα κόμματα που γίνονται σκόνη και θρύψαλα περιμένοντας τις δημοσκοπήσεις πριν από τις διακοπές.