(ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ / EUROKINISSI)
Κάποτε ο μακαρίτης ο Μιλτιάδης Εβερτ πίστευε, ότι ο τόπος χρειαζόταν μια «ειρηνική επανάσταση» για να αντιμετωπίσει το «καθεστώς Σημίτη». Δυστυχώς, για εκείνον και τη ΝΔ, το αποτέλεσμα της κάλπης δεν του έδωσε την ευκαιρία να κάνει την επανάσταση που οραματιζόταν, πράξη.
Οι συνέπειες γνωστές , τόσο για τον ίδιο όσο και για τη ΝΔ, καθώς ο μεν Εβερτ πλήρωσε την ήττα του με απομάκρυνση από την ηγεσία της ΝΔ, το δε κόμμα του χρειάστηκε 8 χρόνια από την ήττα του 1996 για να έρθει στην εξουσία με τον Κώστα Καραμανλή.
Ο Αλέξης Τσίπρας από τη μεριά του, επιστρέφει για να διεκδικήσει την εξουσία και πάλι, με ένα σύνθημα που εμπεριέχει και εκείνο την επανάσταση. Απλά τη βαπτίζει… ηθική επανάσταση, επιχειρώντας να εμφανιστεί ο ίδιος ως ο έντιμος απέναντι σε ένα ανέντιμο πολιτικό σύστημα, καθώς δεν θέλει να συνεργαστεί με κανέναν από τους κομματικούς φορείς του σήμερα.
Δεν θα μπω στη διαδικασία να διερευνήσω αν ο κ. Τσίπρας ήταν έντιμος στη διακυβέρνησή του, αφού συνειδητά εξαπάτησε τους πολίτες σε μια σειρά ζητήματα, από τα όσα υποσχόταν μέχρι την αλήθεια για τους νεκρούς στο Μάτι, αλλά και για τα όσα έγιναν αναφορικά με το σκάνδαλο Novartis.
Ούτε φυσικά για τα όσα αποκαλύφθηκαν από τη δημοσιοποίηση των πρακτικών της συνάντησης των πολιτικών αρχηγών, υπό τον Προκόπη Παυλόπουλο, όταν εξαπάτησε τους πολιτικούς του αντιπάλους, δεσμευόμενος ότι δεν θα πήγαινε σε εκλογές, αλλά τελικά πήγε!
Αυτά κρίθηκαν και μάλιστα με αυστηρότητα από τους πολίτες στις κάλπες του 2019 και του 2023, στις οποίες τα όσα έκανε και δεν έκανε ο Αλέξης Τσίπρας, αξιολογήθηκαν από τις Ελληνίδες και τους Έλληνες.
Εκείνο που μου προκαλεί εντύπωση, είναι ότι ο Αλέξης Τσίπρας φροντίζει να αποδώσει την εντιμότητα στον εαυτό του, καθώς και στους μετέχοντες στο εγχείρημά του, με τη λογική του «Αλέξης πίνει, Αλέξης κερνάει». Διότι το αν είσαι έντιμος, δεν το κρίνεις εσύ αλλά οι άλλοι. Η συμπεριφορά του μου θυμίζει εκείνους τους κατηγορούμενους στα δικαστήρια που διατρανώνουν την αθωότητά τους, μέχρι την ώρα της ποινής, όταν πέφτει η… καμπάνα της δικαιοσύνης.
Δεν ξέρω πραγματικά ποιοι είναι εκείνοι που έπεισαν τον πρώην πρωθυπουργό να παίξει το χαρτί του… λευκού ποινικού μητρώου, διότι λευκό πολιτικό μητρώο δεν έχει. Και με το συγκεκριμένο πολιτικό μητρώο, δεν μπορεί να ευαγγελίζεται ούτε ηθική επανάσταση, ούτε επιχείρηση «καθαρά χέρια». Μπορεί ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, μέσα στη μέθη της εκλογικής του νίκης, να μην έφερε ποτέ τον Αλέξη Τσίπρα προ των ευθυνών του, δείχνοντας μεγαθυμία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο πρώην πρωθυπουργός μπορεί να κουνά το δάκτυλο στις σημερινές πολιτικές δυνάμεις.
Απλά θα λέγαμε ότι από την ειρηνική επανάσταση του «μπουλντόζα» μέχρι την ηθική επανάσταση της “ΕΛΑΣ” τελικά είναι ένας Τσίπρας δρόμος.