Φωτογραφία: Wikipedia
Το ξεχασμένο περιοδικό “Journal des Gourmands et des Belles” θεωρείται πιθανότατα μία από τις πρώτες γαλλικές προσπάθειες να συνδυαστούν όλα όσα σήμερα θα ονομάζαμε «περιεχόμενο lifestyle». Με όρους της εποχής μας, έμοιαζε αρκετά με τους λογαριασμούς στο Instagram σύγχρονων influencers που παρουσιάζουν ταυτόχρονα γεύσεις, ρούχα, ταξίδια και τρόπο ζωής.
Ο δημιουργός του Γκριμό ντε λα Ρενιέρ (Grimod de la Reynière) , άλλωστε, δεν ήταν τυχαία προσωπικότητα. Είχε ήδη γίνει γνωστός από το Almanach des Gourmands (1803-1812), το έργο που θεωρείται θεμέλιο της γαστρονομικής κριτικής και ο πρώτος οδηγός εστιατορίων στην ιστορία.
Φυσικά, άνθρωποι που συμβούλευαν τους άλλους για το πώς να συμπεριφέρονται, να ντύνονται ή να ζουν υπήρχαν και πριν από τη Γαλλική Επανάσταση του 1789. Εγχειρίδια καλών τρόπων, οδηγοί μαγειρικής και εμπορικά περιοδικά προσπαθούσαν εδώ και χρόνια να καθορίσουν κοινωνικούς κανόνες.
Η μεγάλη αλλαγή όμως μετά την Επανάσταση δεν ήταν η ύπαρξη αυτών των οδηγών, αλλά η ανάγκη που κάλυπταν.
Στην παλιά αριστοκρατική κοινωνία, οι άνθρωποι γνώριζαν τη θέση τους. Ήξεραν σε ποια τάξη ανήκαν και ποιοι κανόνες συνόδευαν αυτή τη θέση.
Μετά την ανατροπή του παλιού καθεστώτος, όμως, η κοινωνική ιεραρχία άλλαξε. Νέες περιουσίες δημιουργήθηκαν, νέες ελίτ εμφανίστηκαν και πολλοί άνθρωποι βρέθηκαν σε έναν κόσμο όπου έπρεπε να μάθουν ξανά πώς να ανήκουν.
Το ερώτημα δεν ήταν πλέον «πώς συμπεριφέρεται κάποιος σωστά στην κοινωνία;», αλλά «πώς μπορώ να γίνω μέρος αυτής;».
Οι νέοι διαμορφωτές γούστου της εποχής αντικατόπτριζαν αυτή τη μεταβαλλόμενη κοινωνία. Πολλοί είχαν οι ίδιοι αλλάξει πολλές ταυτότητες.
Ο Γκριμό ντε λα Ρενιέρ πέρασε από τη νομική στη θεατρική κριτική, έγινε έμπορος εκλεκτών τροφίμων και τελικά ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς γαστρονομίας.
Ο δημοσιογράφος και εκδότης Πιερ ντε Λα Μεζανζέρ ήταν πρώην ιερέας πριν αναλάβει το σημαντικό περιοδικό μόδας Journal des Dames et des Modes.
Ακόμη και η κυρία Καμπάν, πρώην επικεφαλής κυρία επί των τιμών της Μαρίας Αντουανέτας, ίδρυσε σχολή υψηλής κοινωνικής μόρφωσης κοντά στο Παρίσι, όπου κόρες παλιών και νέων ελίτ εκπαιδεύονταν στους κανόνες της αριστοκρατικής συμπεριφοράς.
Στη Γαλλία μετά την Επανάσταση εμφανίστηκε μια νέα ομάδα ανθρώπων που είχε έναν κοινό στόχο: να διατηρήσει τους πολιτιστικούς κώδικες της παλιάς αριστοκρατίας σε έναν κόσμο όπου όλα είχαν αλλάξει.
Η μόδα, τα αντικείμενα, η διακόσμηση και ο τρόπος ζωής έγιναν περισσότερο από ποτέ σύμβολα κοινωνικής ταυτότητας.
Ακόμη και η επίσημη αισθητική της εποχής απέκτησε τους δικούς της εκπροσώπους. Οι αρχιτέκτονες του Ναπολέοντα, Σαρλ Περσιέ και Πιερ Φοντέν, δημιούργησαν τα πρότυπα του λεγόμενου Empire style, καθορίζοντας το ύφος που υιοθέτησαν όσοι είχαν την οικονομική δυνατότητα.
Πριν από την Επανάσταση, η μόδα στη Γαλλία καθοριζόταν κυρίως από βασίλισσες και βασιλικές ερωμένες, όπως η κυρία ντε Πομπαντούρ και η Μαρία Αντουανέτα.
Μετά το 1789, η επιρροή πέρασε σε νέες γυναίκες της κοινωνίας: συζύγους τραπεζιτών, πλούσιες κοσμικές προσωπικότητες και γυναίκες με ισχυρή παρουσία στα σαλόνια του Παρισιού.
Ανάμεσά τους ξεχώρισαν η Ζιλιέτ Ρεκαμιέ, η Τερεζά Ταλάν και η Φορτουνέ Αμελέν.
Η Αμελέν, γυναίκα κρεολικής καταγωγής από τον Άγιο Δομίνικο, έγινε μία από τις πιο επιδραστικές μορφές της εποχής. Τα χτενίσματα και τα ρούχα της αντιγράφονταν, ενώ το σαλόνι της στο Παρίσι αποτελούσε σημείο συνάντησης της νέας ελίτ.
Για αυτούς τους πρώτους influencers, το γούστο δεν ήταν απλώς θέμα επιλογών. Ήταν ένας ολόκληρος τρόπος ζωής που περιλάμβανε από το φαγητό και τα ρούχα μέχρι τη διακόσμηση ενός σπιτιού.
Πηγή: Theconversation