Categories: ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Παγκόσμια Ημέρα Πάρκινσον: Ο «πατέρας» της Ντόλι αποφασίζει να γίνει πειραματόζωο για χάρη της επιστήμης

Ο «πατέρας» της Ντόλι, ο άνθρωπος που κλωνοποίησε το πρόβατο, δηλώνει πως είναι έτοιμος να γίνει «πειραματόζωο» για χάρη της επιστήμης.

Ο σερ Ίαν Γουίλμουτ, ο επικεφαλής της βρετανικής επιστημονικής ομάδας που κλωνοποίησε τη Ντόλι το 1996, ανακοίνωσε ότι πάσχει από τη νόσο Πάρκινσον και δήλωσε έτοιμος να βοηθήσει επιστήμονες να βρουν νέες θεραπείες για την εν λόγω νευροεκφυλιστική πάθηση.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ασθένειας Πάρκινσον σήμερα, 11 Απριλίου, ο 73χρονος αναπτυξιακός βιολόγος δήλωσε ότι στηρίζει προσωπικά ένα νέο ερευνητικό πρόγραμμα που θα δοκιμάσει μια νέα γενιά θεραπειών, οι οποίες αποσκοπούν στο να επιβραδύνουν τουλάχιστον την προδευτική επιδείνωση της νόσου Πάρκινσον.

Ο ίδιος ανέφερε, σύμφωνα με τους «London Times», ότι «με ευχαρίστηση θα γίνει πειραματόζωο και είτε θα δωρίσει ιστό του, είτε θα δοκιμάσει ο ίδιος νέες θεραπείες».

Παραδέχθηκε όμως ότι, καθώς η διάγνωση της νόσου έγινε προ τετραμήνου, ακόμη πασχίζει να αποδεχθεί τη νέα κατάστασή του. Κατάλαβε για πρώτη φορά ότι κάτι έχει, όταν στη διάρκεια μιας βόλτας με τον σκύλο του, έπαθε μια κρίση και ξαφνικά δεν μπορούσε να κινηθεί.

Το ιστορικό επίτευγμα της ομάδας του Γουίλμουτ στο Ινστιτούτο Ρόσλιν του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου επέτρεψε σε άλλους επιστήμονες στη συνέχεια να χρησιμοποιήσουν ενήλικα κύτταρα για να τα επαναπρογραμματίσουν, ώστε να γίνουν πολυδύναμα βλαστικά. Τέτοια κύτταρα ήδη δοκιμάζονται σε θεραπείες για το Πάρκινσον, σε μια προσπάθεια να αντικατασταθούν τα κατεστραμμένα νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου με άλλα υγιή.

Ο Γουίλμουτ υπήρξε ο πρώτος διευθυντής του νέου Κέντρου Αναγεννητικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, όπου τα βλαστοκύτταρα χρησιμοποιούνται σε πειραματικές θεραπείες για νευρολογικές παθήσεις όπως το Πάρκινσον και η πολλαπλή σκλήρυνση.

Ερωτηθείς αν ελπίζει ότι θα υπάρξει θεραπεία για την πάθησή του πλέον, το Πάρκινσον, απάντησε φλεγματικά «πάντα ελπίζεις, αλλά όχι πολύ. Σας προτείνω να με ξαναρωτήσετε σε έξι ή επτά χρόνια».

Όπως είπε, ο γιατρός του τού έδωσε δέκα έως 15 χρόνια ζωής ακόμη. «Δεν είναι και άσχημα. Μπορείς να διασκεδάσεις αρκετά σε αυτά τα δέκα ή 15 χρόνια», ήταν η απάντηση του Γουίλμουτ.

Το Πάρκινσον προκαλεί σταδιακή απώλεια των νευρώνων που παράγουν ντοπαμίνη στον εγκέφαλο, με συνέπεια να γίνεται ολοένα πιο δύσκολος ο έλεγχος των κινήσεων του ασθενούς, να έχει τρέμουλα, πόνους και κατάθλιψη. Η νόσος πλήττει περίπου έναν άνθρωπο στους 500, κυρίως μετά τα 50.

POPAGANDA