LIFE

Πασχαλινές γιορτές: Κάν’ τες όπως η WWF

Κάθε χρόνος που περνάει, το Πάσχα θυμίζει σε αγοραστική κινητικότητα όλο και περισσότερο τις γιορτές των Χριστουγέννων: Η κατάνυξη υποχωρεί δίνοντας χώρο στην υπερκατανάλωση, την οποία δε φρενάρουν τα άγια πάθη, αλλά ούτε και η οικονομική δυσπραγία της εποχής. Λαμπάδες, παπούτσια, ρούχα και κάθε είδους δώρα προσφέρονται στα βαφτιστήρια μας, στα παιδιά μας αλλά και στα παιδιά των φίλων μας, τα ανίψια μας… Ο κατάλογος των παραληπτών είναι μακρύς.

Αλλά και το πασχαλινό τραπέζι λυγίζει από την υπερβολή. Ποιος τα φορτώνεται όλα αυτά εκτός από την πιστωτική σου κάρτα; Ο πλανήτης, που γεμίζει απορρίμματα. Τι μπορείς να κάνεις; Να αντισταθείς στο κέλευσμα των καιρών για υπερκατανάλωση και να επιστρέψεις σε πρακτικές των παλαιότερων γενιών. Μερικές ιδέες για όλα αυτά μας τις δίνει η WWF Ελλάς:

Βάψε τα αυγά σου με φυσικό τρόπο

Η παλιά γνώση βουτάει στην κατσαρόλα και ντουζίνες από αυγά κοκκινίζουν όταν βράζονται μαζί με φλούδες κρεμμυδιών ή παντζάρια. Για ζωηρό κόκκινο χρώμα δε θα ψάξετε στην κουζίνα σας αλλά στα καταστήματα με μπαχαρικά όπου θα βρεις το Ριζάρι (Rubia tinctrum). Η ρίζα αυτού του ποώδους φυτού, που το λένε και Ερυθρόδανο το βαφικό ή Ρούβια η βαφική είναι γνωστή χιλιάδες χρόνια ως φυσική βαφή. Σύμφωνα με τον ιστότοπο του βοτανικού κήπου του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ  βαμβακερά υφάσματα βαμμένα με ριζάρι υπήρχαν χιλιάδες χρόνια πριν, στον πολιτισμό της Κοιλάδας του Ινδού, ο οποίος αναπτύχτηκε στην περιοχή του σημερινού Πακιστάν και της Βορειοδυτικής Ινδίας και ήταν ένας από τους αρχαιότερους και σημαντικότερους πολιτισμούς. Η ρίζα αυτή χρησιμοποιήθηκε για τη βαφή υφασμάτων και από τους αρχαίους Αιγύπτιους, Έλληνες και Ρωμαίους, ενώ στην Αγγλία του 18ου αιώνα, οι στολές των στρατιωτών βάφονταν με αυτή τη ρίζα. Αν αναρωτιέσαι γιατί να μπεις στον κόπο να ξεφλουδίζεις κρεμμύδια ή να αναζητάς σπάνιες ρίζες στα μαγαζιά με βότανα, σου θυμίζω πόσες πασχαλιές έχεις καταπιεί τα χημικά από τις βαφές του εμπορίου που διαπερνούν το κέλυφος των αυγών. Μάρτυρας, το κόκκινο ίχνος στο ασπράδι. (Έξτρα πληροφορία: για να έχεις και μερικά πράσινα αυγά βύθισέ τα για λίγη ώρα σε ζωμό από σπανάκι)

Ναι στα τοπικά και εποχικά προϊόντα και στη βιώσιμη διατροφή

Προσπάθησα πολύ για να συνηθίσω να μην ψωνίζω στο καταχείμωνο τις καλοκαιρινές από τη φύση τους ντομάτες. Και έχω μάθει, επίσης, να προτιμώ τα δικά μας προϊόντα αντί για τα εισαγόμενα. Ο λόγος είναι ότι τα ντόπια, φρέσκα και εποχικά υλικά είναι πιο υγιεινά και αφήνουν μικρότερο περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Αυτά λέει η WWF Ελλάς και τα ακολούθησα. Κι αν θέλεις να μάθεις περισσότερα για τη βιώσιμη διατροφή μπες εδώ

Φτιάξε τη δική σου λαμπάδα
Αντί να αγοράσεις μία έτοιμη λαμπάδα φτιάξε τη δική σου χρησιμοποιώντας, εκτός από τη φαντασία σου και υλικά φιλικά προς περιβάλλον, όπως κομμάτια από ύφασμα που ήδη έχεις, φρέσκα ή αποξηραμένα λουλούδια ή παλιά διακοσμητικά. Αν έχεις μεράκι φτιάχνεις ακόμη και δικό σου κερί, απαλλαγμένο από χημικές ουσίες που αναδύονται στην ατμόσφαιρα μόλις το φυτίλι ανάψει από το Άγιο Φως.

Σκέψου τι θα δωρίσεις

Αντί για –ακόμη ένα- λούτρινο κουνελάκι δώρισε στο βαφτιστήρι σου το έγγραφο που θα πιστοποιεί την υιοθεσία ενός απειλούμενου είδους.  «Υιοθετώντας» μία χελώνα καρέτα, ένα δελφίνι ή ένα πάντα, μια τίγρη, έναν ελέφαντα, έναν γορίλα, μια πολική αρκούδα ή έναν πιγκουίνο μέσω της WWF Ελλάς, επιλέγεις το όνομα του παραλήπτη, το μήνυμα που θέλεις να αναγράφεται και την ημέρα και ώρα που θα σταλεί. Προσωπικά σκέφτομαι να δωρίσω την υιοθεσία μιας τίγρης γιατί όσο κι αν ακούγεται υπερβολικό προστατεύοντας αυτό το απειλούμενο είδος προστατεύεις και ολόκληρο το οικοσύστημα. Κι αυτό επειδή αν δεν υπάρχουν αρκετά αρπακτικά θηλαστικά όπως οι τίγρεις για να φάνε τα φυτοφάγα ζώα, ο αριθμός των τελευταίων θα αυξηθεί με καταστροφικές συνέπειες όχι μόνο για τη χλωρίδα αλλά και για τη γενικότερη περιβαλλοντική ισορροπία. 

Πες όχι στη σπατάλη τροφίμων


Αν είσαι από την Κρήτη και συγκεκριμένα από τα Χανιά ξέρεις να μετατρέψεις το περισσευούμενο από τη Λαμπρή αρνί σε χανιώτικη τούρτα, δηλαδή σε μία κρεατόπιτα με μπόλικα γαλακτοκομικά δίνοντας νόημα στη φράση: «δεν πετάμε φαγητά», που έλεγαν και οι γονείς μας. Αν δεν φτιάξεις νέες συνταγές με περισσεύματα φαγητού, μπορείς να μοιράσεις το φαγητό που περίσσεψε στην κατσαρόλα σε ανθρώπους που το έχουν ανάγκη. Πολλά εστιατόρια προσφέρουν φαγητό σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Ενημερώσου! Η μείωση της σπατάλης τροφίμων  είναι πολύ σημαντική για την εξασφάλιση ενός βιώσιμου μέλλοντος. 

Ελένη Ξενάκη