Να ‘ναι σα να μας σπρώχνει ένας αέρας μαζί προς έναν δρόμο φιδωτό που σβει στα χάη, και σένα τού…
Ξύπνα, τα ρυάκια σέρνουν το νερό μουρμουριστά∙ και τα δένδρα σειούνται, γέρνουν∙ κι η ψυχή μου πώς βαστά;
Μ’ αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ’ τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν…
Στο ημίφως θα συναντηθούμε Μήτε στο φως που το κακό σκληρά προβάλλει μήτε και στο σκοτάδι πάλι που έχει τ’…
Στον κήπο πλάι στη θάλασσα ο δρόμος σκοτεινιάζει, Κίτρινα τα φανάρια, λαμπερά. Είμαι ήρεμη απόψε. Μονάχα δε θέλω Κανείς γι’…
Το τέλειο δεν είναι να έχεις μυαλό. Αισθήματα: ω, τέτοια έχω∙ αυτά με κυβερνούν. Έχω έναν κύριο στον ουρανό τον…