ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Απογεμματινή, του Τέλλου Άγρα

Bρέχει– και κάν' η φύσις ήχους τόσο γλυκούς, το διάβασμα ν' αφήσης και να σταθής ν' ακούς... Στις σκάλες, στο…

1 year ago

Φράσεις, του Αρθούρου Ρεμπώ

Όταν είμαστε πολύ δυνατοί – ποιος υποχωρεί; πολύ εύθυμοι, -ποιος γίνεται γελοίος; Αν είμαστε πολύ κακοί, – τι θα μας…

1 year ago

Αμνησία, του Μιχάλη Γκανά

Η κάθε μέρα σαν τη γομολάστιχα σβήνει την προηγούμενη και πάει. Άλλοτε σβήνει την επόμενη, καμιά φορά ολόκληρη βδομάδα. Βροχές…

1 year ago

Το καράβι του δάσους, του Νίκου Εγγονόπουλου

ξέρω ότι αν είχα μια φορεσιά — ένα φράκο— χρώματος πράσινο ανοιχτό με μεγάλα κόκκινα σκοτεινά λουλούδια αν στη θέση…

1 year ago

Ο ποιητής έχει ένα βέβαιο δρόμο, του Νίκου Καρούζου

Γεννιέται ο άνθρωπος κι ο ήλιος γίνετ’ αμέσως πάθος ο ποιητής έχει ένα δρόμο σαν όνειρο μαύρο χαμογελαστό έχει ένα…

1 year ago

Η χώρα της σιωπής, της Μελισσάνθης

Η χώρα της σιωπής είναι από κρύσταλλο γαλάζιο κρύσταλλο, σαν από πάγο. Εκεί χορεύουνε τα πάντα αθόρυβα κι όλες οι…

1 year ago

Παρασκευή που πάντα βρέχει, του Οδυσσέα Ελύτη

Τι παλαιότερο απ’ το χρόνο σαν χρυσού κοίτασμα Μες στην ιλύ του νου σου πιθανόν έλαμψε ώστε Άσταλτα κι άπιαστα…

1 year ago

Ο ερωτευμένος, του Χόρχε Λουίς Μπόρχες

Φεγγάρια, όργανα, σεντέφια, ρόδα, λάμπες καθώς επίσης και του Ντύρερ οι γραμμές οι εννιά αριθμοί, το μεταβλητό μηδέν, όλα αυτά,…

1 year ago