Eίμαι το λουλούδι που σιγά το τρώει το κρυφό σαράκι. Δε με τυραννάει το άγριο κακοκαίρι, όπως τάλλα εμένα και…
Στου δυνατού έρωτος το άκουσμα τρέμε και συγκινήσου σαν αισθητής. Όμως, ευτυχισμένος, θυμήσου πόσα η φαντασία σου σ’ έπλασεν· αυτά…
Αν κάποιο πάθος μαθαίνει κι ως τέρας δείχνει κάτι άλλο εντός κι εκτός από το πρόσωπό μας ξαφνικά κι απότομα…
Στη γωνιά της αυλής, μέσα στα σαπουνόνερα κάτι τριαντάφυλλα καμπούριασαν απ’ το βάρος της ευωδιάς τους. Κανένας δε μύρισε αυτά…
Αιφνίδια μπόρα αρχές Σεπτέμβρη στον κήπο του παλαιού ξενοδοχείου. Μυρίζει χώμα οργασμικό στη διψασμένη γη. Πάμε να φύγουμε δεν έχουμε…
Από τον ποταμό-σεντόνι, τη λάβα-κουβέρτα τη σιωπή σε πράσινα μάτια βουτηγμένη το χρόνο που σωριαζόταν μέσα μου κομμάτια θρυμματισμένος απ’…
Λόφοι αποβιβάζονται στη λευκότητα. Άνθρωποι ή άστρα με παρατηρούν λυπημένα, τους απογοητεύω. Το τρένο αφήνει μια γραμμή αναπνοής Ω σιγανό…
Η όψη εκείνων των προσώπων μες στο πλήθος: πέταλα σε υγρό, κλαδί μαύρο.