Το αφησμένο πέσιμο του ψαλιδιού απάνω στο τραπέζι που ‘ν’ γ γυαλάδα του σαν όψη φωτισμένη από θυσίες, κει μέσα…
Η ΝΗΣΙΩΤΟΠΟΥΛΑ του Κώστα Κρυστάλλη Νησιωτοπούλα κάθεται σε μαρμαρένιον πύργο, με κέντημα στα χέρια της, μ᾿ ἀγάπη στην καρδιά της.…
Κορίτσι με της θάλασσας την αλισάχνη· χνούδι ξανθό στον ασημί θρυμματισμένο ουρανό με ξέπλεκα μαλλιά μάτια φεγγάρια και ήλιους μαζί…
Δεν ξέρω πώς να σου το ειπώ. Mα ο δρόμος, χθες το βράδυ μες στην σταχτιά τη συννεφιά σα θέατρο…