Κλείσιμο σε 10 δευτερόλεπτα..
Κλείσιμο
Κλείσιμο σε 10 δευτερόλεπτα..
Κλείσιμο
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΑ

Πήγαμε στο προεκλογικό, πολιτικό “rave” του Γ.Α.Π στο Ρομάντσο

Όταν οι συνυποψήφιοι του για την ηγεσία του ΚΙΝ.ΑΛ έκαναν ένα ομολογουμένως χλιαρό -κάποιοι θα έλεγαν βαρετό- debate, ο πρώην πρωθυπουργός έκατσε με τη νεολαία στο απόλυτα φασαίϊκο spot της πόλης και βρέθηκαμε εκεί για να αφηγηθούμε την εμπειρία μας.

Μη ρωτάς γιατί δε φεύγει. Βοήθησε να ανοίξει ένας δρόμος ασφάλειας

Η Μαρία Λούκα με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, σταχυολογεί τις αναγκαίες αλλαγές που πρέπει να υλοποιήσει η Πολιτεία για να μην μετρήσουμε άλλες δολοφονημένες.

Christian Löffler & Parra for Cuva στο Fuzz Club: Η πρώτη μου συναυλία σε κλειστό χώρο, στην μετα-covid εποχή

Συναυλία, djing, ή σκέτο clubbing, όπως θες πες το, ένα είναι όμως το γεγονός, οι δυο Γερμανοί djs και παραγωγοί, θα είναι αυτοί που θα οδηγούν, για πάντα, τις αναμνήσεις μου στο «πρώτη φορά, μετά… εντός».

Ένα ριγέ μπλουζάκι για τον χονδροφοβικό Τάσο Ξιαρχό

Η Χρύσα Λύκου γράφει για τις περσόνες που "κακώς ασχολείστε μαζί τους" αλλά που όταν το κάνουμε συμβαίνει θριαμβευτικό cancel.

Από την κούνια στον τάφο: 38 σφαίρες

Η Μαρία Λούκα γράφει για τον 18χρονο Ρομά, Νίκο Σαμπάνη, που έπεσε νεκρός από πυρά αστυνομικών στο Πέραμα, την πολιτική κάλυψη της αστυνομικής βίας και τον κοινωνικό εκφασισμό.

Μια αγκαλιά για την Ιωάννα

Η Μαρία Λούκα, με αφορμή την απολογία της κατηγορούμενης για την απόπειρα ανθρωποκτονίας εις βάρος της Ιωάννας Παλιοσπύρου, γράφει για τον εσωτερικευμένο μισογυνισμό και τα μαθήματα γυναικείας συνειδητότητας και δύναμης που δίνει η Ιωάννα.

Ένα χρόνο μετά: Η ακροδεξιά παραμένει στην κυβέρνηση και η θεωρία των δύο άκρων επιστρέφει

Στην επέτειο της καταδικαστικής απόφασης στη δίκη της Χρυσής Αυγής και στον απόηχο των πρόσφατων φασιστικών επιθέσεων, η Μαρία Λούκα γράφει για την ενσωμάτωση της ακροδεξιάς στη διακυβέρνηση και την εγκληματική επαναφορά της θεωρίας των δύο άκρων.

To Bachelor δεν είναι trash, είναι ατόφιο κομμάτι της μισογυνικής κουλτούρας μας

Όταν τα Μέσα Ενημέρωσης σοκάρονται απ'την υπόθεση της Ιωάννας και τον γυναικείο ανταγωνισμό, κάνουν ζάπινγκ και νούμερα σε ό,τι πιο σεξιστικό έχει αναδυθεί στην ελληνική τηλόραση.

«Σου ψιθύρισα “θα γυρίσω” κι ας ήξερα πως αυτήν τη φορά δεν θα γυρνούσα»

Σήμερα, γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα Ζώων. Για πολλούς όμως από 'μας αυτή η μέρα θα συνδέεται πάντα με την απώλεια του αγαπημένου μας φίλου. Ένα γράμμα στον δικό μου Ρούμπυ, που μας άφησε για κάποιον σκυλοπαράδεισο τον Ιούλιο του 2020.

Εσύ σε ποια σκηνή της ταινίας κοιμήθηκες;

Αν ψάχναμε τη ταινία που δίχασε, μαρμάρωσε, ενθουσίασε, και ίσως αποκοίμισε το Αθηναϊκό κοινό, στις Νύχτες Πρεμιέρας, νομίζω πως τη βρήκαμε!

Ο αγώνας των διανομέων κερδήθηκε και στα social media

Μπορούμε να κάνουμε θέση στον καναπέ μας για να κάτσει και ο ακτιβισμός; Απ' ότι φαίνεται, ναι!

Ο λόγος της Michaela Coel στα Emmys επιβεβαίωσε την αξία των πιο σιωπηλών θριάμβων

Η δημιουργός της καθηλωτικής σειράς "I May Destroy You" σημάδεψε την 73η απονομή των Emmy Awards, αφιερώνοντας το βραβείο της για την κατηγορία limited series writing «σε κάθε επιζώσα και επιζώντα από βιασμό».

Τρία χρόνια ο Ζακ λείπει. Το αίμα του σύνορο με το μίσος

Η Μαρία Λούκα γράφει, στην επέτειο των τριών ετών από τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου στο κέντρο της Αθήνας, για τη γενιά που σημαδεύτηκε από τις απώλειες και τη θέση της κοινωνίας ανάμεσα στα θύματα και τους βασανιστές.

Μήπως να πατήσουμε λίγο φρένο στο delivery;

Μετά τον τουρισμό, ο επισιτισμός έχει γίνει η δεύτερη βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα. Έχουμε αναρωτηθεί όμως ποτέ τι πραγματικά σημαίνει αυτό, για τους εργαζόμενους, για εμάς τους ίδιους, για το περιβάλλον;

Μπλακ Φράιντεϊ

Το Κάθαρμα και ο Περήφανος Καταστηματάρχης.

Πιάστηκε η μέση μου από το καθισιό και όχι από τον χορό

Μια βόλτα στην πρώτη μέρα του Plissken Festival με έκανε να αναπολήσω τις μέρες που πάντα χόρευα.

Πώς είναι πραγματικά να ζεις με κατάθλιψη

Δεν πίστευα ποτέ ότι θα είχα την ανάγκη να γράψω ένα τέτοιο κείμενο, αλλά παλεύοντας μήνες με την κατάθλιψη, η παρακάτω εξομολόγηση μοιάζει ένα επικτακτικό βήμα στο δρόμο για να ανακτήσω τη ζωή μου.

Έλα ντύσου, κερνάω τσουκνίδα

Η λύση για την φημολογούμενη έκρηξη στην τιμή του καφέ, μόλις βρέθηκε. Θα το ρίξουμε στην αυλίσια τσουκνίδα. Με τις απαραίτητες φυσικά αλλαγές. Κατάλαβες;

Είναι τελικά το Dune τo έπος που περιμέναμε;

Επική σίγουρα πάντως, ήταν η χτεσινή πρεμιέρα του στο Φεστιβάλ Βενετίας, όπως και οι αντικρουόμενες, γεμάτες πάθος, πρώτες κριτικές, που μιλούν για το αριστούργημα/απογοήτευση της χρονιάς

Σημασία έχει το ελεύθερο

Ένας ύμνος στην ελεύθερη κατασκήνωση, τη μυσταγωγία που κρύβει και τα διονυσιακού τύπου τελετουργικά στο Νησί που αποκτούν εξώκοσμες διαστάσεις, κάτω από τους μεταμορφωτικούς σχηματισμούς των εκατοντάδων αστέρων.

Η εγχείρηση πέτυχε, ο ασθενής απεβίωσε!

Η Χρύσα Λύκου γράφει για τα χαμηλά μποφόρ ενσυναίσθησης της κυβέρνησης και τους ακροδεξιούς υπαινιγμούς που δεν χρειάζονται καμιά φωτιά για να κόψουν τις ανάσες μας.

Οι λόγοι που φτάσαμε στις τόσες γυναικοκτονίες και η ρητορική Μπαλάσκα

Η δικηγόρος, εξειδικευμένη σε ζητήματα έμφυλης βίας, Ιωάννα Στεντούμη, αναλύει όσα πρέπει να γίνουν, ώστε να φτάσουμε στη στιγμή που δεν θα κινδυνεύουμε πια.

Πώς οι Spice Girls έφεραν τον φεμινισμό στο mainstream

Γιορτάζουμε τα 25 χρόνια από την κυκλοφορία του Wannabe με τη σημαντικότερη συνεισφορά του θρυλικού girl group στον κόσμο.

Βεντούζες, αυτή η (ολυμπιακή) μάστιγα;

Τι είναι αυτοί οι σκοτεινοί στρογγυλοί κύκλοι, στις πλάτες των κολυμβητών, στην Ολυμπιάδα του Τόκιο, αναρωτιέται η Βρετανική Independent;

Έρωτας την Δευτέρα

Να ζει κανείς ή να ζήσει; Ιδού η απορία.

Γιάννη Αντετοκούνμπο, σ’ευχαριστούμε

Σ’ ευχαριστούμε που σηκώνεις ψηλά την άλλη Ελλάδα - εκείνη για την οποία είμαστε περήφανοι

Giannis is an NBA champion

50 πόντοι, 16/25 σουτ, 14 ριμπάουντς και 5 μπλόκς ήταν αρκετά για να οδηγήσουν το παιδί από τα Σεπόλια, στη κορυφή του κόσμου.

Κακιά είναι η ώρα της Πατριαρχίας

Όσο η γυναικεία αντίσταση μεγαλώνει και οι φεμινστικές φωνές πληθαίνουν, η πατριαρχία γρυλίζει ζητώντας εκδίκηση για όσα χάνει.

Ο Φεμινισμός δεν είναι μόνο για τις φεμινίστριες

Το "Καμία Μόνη" της Κλέλιας Ρένεση, αποθεώθηκε και αποδομήθηκε την ίδια στιγμή και ίσως αυτό από μόνο του έχει κάτι να μας πει.

Δομές και αλληλεγγύη η απάντηση στην έμφυλη βία. Όχι ιαχές για κρεμάλες

Η Μαρία Λούκα, με αφορμή την υπόθεση της Ηλιούπολης, γράφει για την αναγκαιότητα διεκδίκησης ενός ισχυρού δικτύου δομών υποστήριξης των κακοποιημένων γυναικών σε κάθε γειτονιά. Το όραμα μας είναι η σερβιτόρα που έδειξε αλληλεγγύη και όχι η κρεμάλα.
© ΦΩΤΑΓΩΓΟΣ ΕΠΕ 2021 / All rights reserved
Διαβάζοντας την POPAGANDA αποδέχεστε την χρήση cookies.